“Tumawag ka sa Akin, at sasagutin kita, at ipahahayag ko sa iyo ang mga dakila at di-malirip na bagay na hindi mo nalalaman” (Jeremias 33:3).

Kapag may buhay sa kalooban natin, lagi itong nagpapakita—kahit sa pamamagitan ng mga buntong-hininga, daing, o tahimik na pagtawag. Ang kaluluwang nahipo ng Diyos na buhay ay hindi makapananatiling kampante sa gitna ng panlalamig na dulot ng kasalanan o ng kawalang-sigla sa espirituwal na buhay. Nakikipaglaban ito, dumaraing, naghahanap ng hangin. At kahit sinasakal ng laman at ng bigat ng dating pagkatao, tumatangging manahimik ang buhay na nagmula sa itaas. Sinisikap nitong makawala, bumangon, at lumaya mula sa katawang ito ng kamatayan na patuloy na sumasakal dito.

Tanda ang panloob na pakikipaglabang ito na may mahalagang bagay na nananahan sa atin. At sa mismong pakikipaglabang ito nahahayag kung gaano kahalaga ang pagsunod sa dakilang mga utos ng Diyos. Ang pagsunod sa makapangyarihang Kautusan Niya ang nagpapatibay sa buhay na itinanim Niya sa ating puso. Habang sinusubukan tayong igapos ng makalamang kalikasan sa lupa, hinihila naman tayo paitaas ng mga utos ng Panginoon, at ipinapaalala sa atin kung sino tayo at kung saan tayo dapat magtungo.

Pinagpapala ng Ama ang mga masunurin at inilalapit sila sa Anak upang sila’y mapatawad at maligtas. Huwag mawalan ng pag-asa sa harap ng mga panloob na pakikibaka—kung may buhay, may pag-asa. Patuloy kang maghanap, tumawag, at sumunod… at diringgin at kikilos ang Panginoon, na nakakakita sa lihim. Siya mismo ang magpapatibay sa buhay na itinanim Niya sa iyo, hanggang madaig nito ang lahat ng sumusubok sumakal dito. —Hango kay J.C. Philpot. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoong Diyos, Ikaw lamang ang nakaaalam sa mga pakikipaglabang nagaganap sa kalooban ko. Kung minsan, pakiramdam ko’y para akong nagsisikap huminga sa ilalim ng napakabigat na pasanin. Gayunman, patuloy akong tumatawag dahil alam kong may buhay sa akin, at nagmula sa Iyo ang buhay na ito.

Bigyan Mo ako ng lakas upang labanan ang lahat ng nagtatangkang gumapos sa akin sa mga bagay na makalupa, malamig, at walang kabuluhan. Muling buhayin Mo sa akin ang hangaring sumunod sa Iyo, kahit tila kapos ang aking lakas. Huwag nawa akong masanay sa katahimikan ng kaluluwa, kundi patuloy kitang hanapin nang buong katapatan.

O minamahal na Ama, nagpapasalamat ako sa pagsindi Mo sa akin ng munting ningas ng tunay na buhay. Ang minamahal Mong Anak ang walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas ko. Ang makapangyarihan Mong Kautusan ang hiningang nagpapalakas sa nanlulupaypay kong espiritu. Ang mga utos Mo ay mga lubid ng liwanag na humihila sa akin palabas ng kadiliman. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Huwag mong kaliligtaang bigkasin ang mga salita ng Aklat na ito ng Kautusan at bulay-bulayin ang mga ito araw at gabi, upang matapat mong maisagawa ang lahat ng nakasulat dito. Sa gayon, uunlad ang iyong mga lakad at magtatagumpay ka” (Josue 1:8).

Higit pa sa paglalaan ng oras sa maghapon para manalangin o magbasa ang pagbubulay-bulay sa Salita ng Diyos. Nagaganap ang tunay na pagbubulay-bulay habang isinasabuhay natin ito—kapag hinahayaan nating hubugin ng mga katotohanang mula sa Diyos ang ating mga pasiya, tugon, at saloobin sa araw-araw. Hindi padalos-dalos kumilos ang matuwid; sa halip, hinaharap niya ang buhay batay sa karunungang nagmumula sa itaas, sapagkat nakaayon ang kanyang mga kaisipan sa mga bagay na ipinahayag na ng Panginoon.

Kahit walang tuwirang tagubilin ang Biblia para sa ilang sitwasyon, nagagawa ng taong araw-araw na nagtataglay sa puso ng mga katotohanan ng Panginoon na makilala ang tamang landas na dapat tahakin. Nangyayari ito dahil iniukit niya sa puso ang kamangha-manghang mga utos ng Diyos, at nagbubunga ang mga ito roon. Hindi lamang niya alam ang Kautusan ng Diyos—isinabubuhay niya ito sa bawat hakbang, sa karaniwang gawain man o sa mahihirap na sandali.

Sa mga masunurin lamang inihahayag ng Diyos ang Kanyang mga plano. At kapag hinahayaan nating gumabay sa ating mga pasiya sa araw-araw ang mga dakilang utos ng Panginoon, nagkakaroon tayo ng pagkakataong patnubayan, palakasin, at akayin patungo sa Anak. Nawa’y manatiling nakatuon ang ating isipan sa mga salita ng Ama ngayon at araw-araw, at patunayan nawa ng ating mga gawa ang pananampalatayang ipinahahayag natin. —Hango kay Joseph Blenkinsopp. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Amang walang hanggan, nawa’y manatiling buhay sa akin ang Iyong Salita sa bawat munting detalye ng aking pang-araw-araw na gawain. Nawa’y hindi lamang sa mga takdang sandali ako lumapit sa Iyo, kundi matuto akong makinig sa Iyong tinig sa buong maghapon, sa bawat hakbang na aking gagawin.

Turuan Mo akong harapin ang buhay nang may karunungan at laging alalahanin ang mga sinabi na ng Panginoon. Isulat Mo sa puso ko ang Iyong mga aral upang hindi ako maligaw sa Iyong landas, kahit walang madaling sagot.

O minamahal kong Diyos, nagpapasalamat ako sa pagtuturo Mo sa akin na ang pagbubulay-bulay sa Iyong Salita ay pamumuhay na kasama Ka sa bawat sandali. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang makapangyarihan Mong Kautusan ay isang kayamanang nagbibigay-liwanag sa aking mga kaisipan araw-araw. Ang Iyong mga utos ay mga tanglaw na umaakay sa akin upang manatiling ligtas sa bawat pagpapasiya. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang Panginoon ang aking pastol; hindi ako magkukulang. Pinahihiga niya ako sa luntiang pastulan, inaakay niya ako sa tahimik na tubig” (Mga Awit 23:1-2).

Hindi kailanman nagkakamali ang Diyos sa pag-akay sa atin. Kahit tila mahirap ang daan at nakakatakot ang tanawing nasa unahan, alam na alam ng Pastol kung nasaan ang mga pastulang higit na magpapalakas sa atin. Kung minsan, inaakay niya tayo sa mga lugar na hindi komportable, kung saan nahaharap tayo sa pagtutol o mga pagsubok. Ngunit sa paningin niya, matabang bukirin ang mga lugar na iyon—at doon pinatitibay ang ating pananampalataya at hinuhubog ang ating pagkatao.

Hindi nangangailangan ng paliwanag ang tunay na pagtitiwala. Hindi natin kailangang maunawaan ang lahat ng dahilan; ang tungkulin natin ay sumunod sa patnubay ng Panginoon, kahit tila maalon ang tubig sa paligid natin. Ipinakikita sa atin ng kamangha-manghang Kautusan ng Diyos na kapag tapat nating sinusundan ang landas na itinuturo niya, maging ang mga alon ng dalamhati ay maaaring maging bukal ng kaginhawahan. Nasa pagsunod ang katiwasayan—nang may matatag na puso—sa mga landas na ipinahayag ng Maylalang sa atin.

Nagdudulot sa atin ng mga pagpapala, kalayaan, at kaligtasan ang pagsunod. Alam ng Diyos ang pangangailangan ng bawat kaluluwa, at ganap niyang inaakay ang mga pinipiling makinig sa kanyang tinig. Kung nais mong lumago, mapalakas, at maihatid sa Anak, tanggapin mo ang lugar na kinalalagyan mo ngayon ayon sa pagkakalagay sa iyo ng Ama—at lumakad kang may pagtitiwala, pinanghahawakan ang walang hanggang mga tagubilin ng Panginoon. —Hango kay Hannah Whitall Smith. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Tapat na Ama, kahit hindi ko nauunawaan ang daan, pinipili kong magtiwala sa Iyo. Ikaw ang Pastol na nakaaalam sa bawat hakbang bago ko pa ito gawin, at alam kong walang nangyayari nang walang layunin ng pag-ibig. Tulungan Mo akong higit na magtiwala, maging sa gitna ng mga paghihirap.

Turuan Mo akong mahiga sa tabi ng mga tubig na pinili ng Panginoon para sa akin, payapa man o maalon ang mga ito. Tulungan Mo akong makita ang mga bagay ayon sa Iyong paningin at matutuhang tanggapin ang lahat ng inihanda Mo para sa aking paglago. Huwag nawa akong mag-alinlangan sa Iyong paggabay, kundi sumunod nang may pagsunod at pasasalamat.

O minamahal na Diyos, nagpapasalamat ako dahil Ikaw ang ganap na Pastol na umaakay sa akin maging sa madidilim na libis. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay luntiang pastulang nagpapakain sa aking kaluluwa. Ang Iyong mga utos ay tubig na buhay na dumadalisay at nagpapalakas sa akin. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang mga nakakakilala sa iyong pangalan ay nagtitiwala sa iyo, sapagkat hindi mo kailanman pinababayaan, Panginoon, ang mga naghahanap sa iyo” (Mga Awit 9:10).

Patuloy na sinusubukan ng kaguluhan ng mundong nakapaligid sa atin na agawin ang ating pansin at ilayo tayo sa tunay na mahalaga. Ngunit inaanyayahan tayo ng Diyos na pumasok sa kaibuturan ng ating puso at manatili roon. Sa tahimik at personal na lugar na iyon, malinaw nating naririnig ang mahinahong patnubay ng Diyos para sa ating buhay. Kapag tumigil tayo sa paghahanap ng mga sagot sa labas at nagsimulang maghanap sa kalooban natin, habang ginagabayan ng presensiya ng Panginoon, nauunawaan nating lagi Siyang may nais ipakita sa atin—isang landas, isang pasiya, isang pagsuko.

At kapag ipinakita Niya sa atin ang landas, nasa atin ang pananagutang gumawa ng mga tamang hakbang. May kagandahan at kapangyarihan sa pagsunod sa mga tagubilin ng ating Maylalang—mga tagubiling naihayag na Niya sa Kanyang mga dakilang utos. Kapag tinatanggap natin ang Kanyang kalooban sa araw-araw, ipinakikita nating nakatuon ang ating puso sa mga bagay na mula sa langit. Hindi ito tungkol sa paghahangad ng mga emosyonal na karanasan, kundi sa pamumuhay nang may pagsunod na nagbabago, nagpapatatag, at nagbibigay-dangal sa Kanya na lumikha sa atin.

Inihahayag lamang ng Diyos ang Kanyang mga plano sa mga masunurin. Sa bawat bagong araw, may pagkakataon tayong magabayan Niya nang may katiyakan at layunin. Kung nais nating makarating kay Jesus at tanggapin ang lahat ng inihanda ng Ama para sa atin, kailangan tayong mamuhay nang tapat ayon sa Kanyang salita. Pinagpapala ng Ama ang mga masunurin at inilalapit Niya sila sa Anak upang tumanggap ng kapatawaran at kaligtasan. Piliin mong sumunod, at maghanda kang masaksihan ang katuparan ng mga pangako ng Panginoon. —Hango kay John Tauler. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Ama, tulungan Mo akong patahimikin ang mga tinig sa paligid na nagtatangkang lituhin ang mga hakbang ko. Akayin Mo ako sa isang payapang kalooban kung saan malinaw kong maririnig ang tinig Mo at makasusumpong ng kapanatagan sa mga plano Mo. Nawa’y matutong magpahinga sa Iyo ang aking kaluluwa.

Bigyan Mo ako ng kakayahang makilala ang kalooban Mo sa bawat maliit na pasiya ko sa maghapon. Ituro Mo sa akin na pahalagahan ang mga landas na itinakda ng Panginoon mula pa sa simula, sapagkat alam kong naroon ang tunay na kabutihan para sa buhay ko. Nawa’y hindi ako kumilos nang padalos-dalos, kundi magpatuloy nang matatag at may pagpipitagan.

O minamahal na Panginoon, nagpapasalamat ako sa pagpapakita Mo sa akin na ang lihim ng kapayapaan ay ang pakikinig at pagsunod sa tinig Mo. Ang minamahal Mong Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang makapangyarihan Mong Kautusan ay tulad ng ilog ng karunungang dumidilig sa puso ko. Ang mga utos Mo ay ligtas na mga landas na umaakay sa aking kaluluwa tungo sa buhay. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Pananatilihin Mo sa ganap na kapayapaan ang taong matatag ang isip, sapagkat nagtitiwala siya sa Iyo” (Isaias 26:3)

Likas lamang na makadama ng takot ang ating puso sa harap ng mga pagbabago at kawalang-katiyakan sa buhay, ngunit inaanyayahan tayo ng Diyos na magkaroon ng ibang saloobin: lubos na magtiwala na pangangalagaan Niya, ang ating Amang walang hanggan, sa anumang kalagayan. Hindi lamang natin kasama ang Panginoon ngayon—naroroon na rin Siya sa bukas. Ang kamay na umalalay sa iyo hanggang ngayon ay patuloy na aalalay at gagabay sa iyong mga hakbang, kahit maubos ang iyong lakas. At kapag hindi ka na makalakad, Siya mismo ang magdadala sa iyo sa Kanyang mapagmahal na mga bisig.

Kapag pinili nating mamuhay nang may ganitong pagtitiwala, mapapansin nating nagiging mas magaan at maayos ang buhay. Ngunit posible lamang ang kapayapaang ito kapag tinalikuran natin ang mga balisang haka-haka at bumaling sa mga dakilang utos ng Panginoon. Sa pamamagitan ng mga ito, natututuhan nating mamuhay nang may pagpipigil at tapang. Hindi lamang tayo tinuturuan ng kahanga-hangang Kautusan ng Diyos—pinalalakas at hinuhubog din tayo nito upang matiis nang marangal ang mga pagsubok, nang hindi pinanghihinaan ng loob.

Kaya magtiwala ka sa Diyos na hindi kailanman nagkukulang. Gawin mong ligtas na kanlungan ang pagsunod sa Kanya. Pinagpapala ng Ama ang mga masunurin at inilalapit Niya sila sa Anak upang tumanggap ng kapatawaran at kaligtasan. Huwag mong hayaang manaig sa iyo ang mga takot at guniguning nagpaparalisa sa iyo. Ipagkatiwala mo ang iyong sarili sa patnubay ng Panginoon, at Siya mismo ang mangangalaga sa iyo, ngayon at magpakailanman. —Hango kay Francis de Sales. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Tapat na Ama, ilang ulit na akong nagpaalipin sa mga balisang kaisipan at takot sa mga bagay na hindi pa naman nangyayari. Ipinahahayag ko ngayon na nagtitiwala ako sa Iyo. Inalagaan Mo ako hanggang ngayon, at naniniwala akong patuloy Mo akong aalalayan sa bawat hakbang ng aking paglalakbay.

Patnubayan Mo ako, Panginoon, sa pamamagitan ng Iyong karunungan. Tulungan Mo akong iwaksi ang bawat kaisipang hindi nagmumula sa Iyo at bawat alalahaning umaagaw sa aking kapayapaan. Nais kong magpahinga sa katiyakang sasamahan Mo ako sa lahat ng bagay, palalakasin at gagabayan nang ligtas.

O minamahal na Panginoon, nagpapasalamat ako sa Iyong kabutihan sa akin. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay pader na pananggalang sa paligid ko at liwanag sa madilim na landas. Ang Iyong mga utos ay ligtas na kanlungan, kaaliwan para sa nagdurusa, at angkla para sa tapat. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Kaya huwag kayong mag-alala tungkol sa araw ng bukas, sapagkat ang araw ng bukas ang bahala sa sarili nito. Sapat na sa bawat araw ang sarili nitong suliranin” (Mateo 6:34).

Kapag hinahayaan nating sakupin ng pag-aalala tungkol sa hinaharap ang ating puso, nawawalan tayo ng kakayahang makita nang malinaw kung ano ang hinihingi sa atin ng kasalukuyan. Sa halip na makasumpong ng lakas, nauuwi tayo sa pagkaparalisa. Inaanyayahan tayo ng Diyos na ituon ang pansin sa araw na ito—magtiwalang ipagkakaloob ang pagkain natin sa araw na ito at sapat na ang pasanin sa araw na ito. Hindi natin kailangang patung-patungin ang mga araw o pasanin ang mga sakit na hindi pa dumarating. Karunungan ang bigyan ang bawat araw ng sapat na pansin at pagsisikap.

At upang mamuhay nang ganito, nang panatag at matatag, kailangan natin ng maaasahang gabay. Hindi lamang tayo ginagabayan ng kahanga-hangang mga utos ng Panginoon; inaayos din ng mga ito ang ating isip at nagbibigay ng kapayapaan sa ating espiritu. Kapag sinusunod natin ang magandang Kautusang ipinahayag ng Ama sa Kanyang mga lingkod, natutuklasan natin ang malusog, ganap, at tunay na takbo ng pamumuhay. Ang pagsunod na ito sa gawa ang nagbibigay sa atin ng kakayahang tapusin nang buong tapang ang bawat gawain sa araw na ito, nang hindi nauubos ang lakas sa mga pangamba tungkol sa bukas.

Kung nais mong lumakas at mamuhay nang may layunin, manumbalik ka sa mga iniutos ng Diyos. Pinagpapala ng Ama ang mga masunurin at inilalapit Niya sila sa Anak upang tumanggap ng kapatawaran at kaligtasan. Huwag kang mamuhay na parang naglalakad nang bulag at natitisod sa mga bagay na hindi pa dumarating. Lumakad kang may tiwala, nakasalig sa kalooban ng Maylalang, at makikita mo kung paano Niya ipinahahayag ang Kanyang mga plano sa mga nakikinig at sumusunod sa Kanya. —Hango kay John F. D. Maurice. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Ama, alam kong madalas akong mag-alala sa mga darating at nauuwi sa hindi ko maayos na pamumuhay sa araw na ipinagkaloob Mo sa akin. Turuan Mo akong magtiwala sa Iyo nang higit at mas malalim. Nawa’y makapagpahinga ako sa Iyong pangangalaga, sa pagkaalam na naroon Ka na sa aking bukas.

Bigyan Mo ako ng karunungan upang gamitin nang wasto ang oras ko ngayon. Nawa’y buong katapatan kong tuparin ang lahat ng ipinagkatiwala Mo sa akin, nang hindi nagpapaliban, natatakot, o nagrereklamo. Akayin Mo ako sa pamamagitan ng Iyong Espiritu upang maging simple, mabunga, at tapat sa Iyo ang aking buhay.

O Diyos ko, nagpapasalamat ako sa Iyo sa lahat ng bagay. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang makapangyarihan Mong Kautusan ang matatag na gabay ng aking mga paa at ligtas na kanlungan ng aking kaluluwa. Ang Iyong mga utos ay mga kayamanan ng katuwiran, buhay, at kapayapaan. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang tapat sa kakaunti ay tapat din sa marami; at ang hindi matuwid sa kakaunti ay hindi rin matuwid sa marami” (Lucas 16:10).

Walang maliit o walang halaga kapag nagmula ito sa mga kamay ng Diyos. Ang anumang ipinagagawa Niya, gaano man ito kaliit sa paningin natin, ay nagiging dakila—sapagkat dakila ang Nag-uutos. Hindi dapat ipagwalang-bahala ang budhing ginigising ng tinig ng Panginoon. Kapag alam nating tinatawag tayo ng Diyos na gawin ang isang bagay, hindi natin dapat timbangin ang kahalagahan nito; sa halip, sumunod lamang tayo nang may pagpapakumbaba.

Dito mismo nahahayag ang kagandahan ng pagsunod sa dakilang Kautusan ng Diyos. Bawat utos, bawat tagubiling ipinahayag sa Kasulatan, ay pagkakataong masumpungang tapat tayo. Maging ang hinahamak ng sanlibutan—ang maliliit na detalye, ang tahimik na pagkilos, ang araw-araw na pag-aalaga—ay maaaring maging bukal ng pagpapala kung gagawin nang tapat. Hindi nakasalalay sa ating paghuhusga ang mga dakilang utos ng ating Maylalang: walang hanggan ang halaga ng mga ito.

Kung pipiliin nating sumunod nang buong tapang at may kagalakan, ang Panginoon ang bahala sa iba pa. Bibigyan Niya tayo ng lakas para sa malalaking hamon kapag nasumpungan Niya tayong tapat sa mga payak na gawain. Nawa’y masumpungan tayong masunurin sa araw na ito, at nawa’y ipadala tayo ng Ama sa Kanyang minamahal na Anak upang tumanggap ng buhay na walang hanggan, kapag nakita Niya ang ating katapatan. —Hango kay Jean Nicolas Grou. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Ama sa langit, madalas kong itinuring na maliit ang mga bagay na inilagay Mo sa harap ko. Patawarin Mo ako sa hindi pagkilala na mahalaga ang lahat ng nagmumula sa Iyo. Turuan Mo akong pakinggan ang Iyong tinig at huwag hamakin ang anumang gawaing ipinagkakatiwala Mo sa akin.

Bigyan Mo ako ng pusong matapang at handang sumunod sa Iyo sa lahat ng bagay, maging sa mga tila payak o lingid sa paningin ng iba. Nawa’y matutuhan kong pahalagahan ang bawat utos Mo bilang tuwirang tagubilin mula sa langit. Huwag Mong hayaang sukatin ko ang Iyong kalooban ayon sa limitado kong pangangatwiran.

Nais kong mamuhay nang laging tapat. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay ningas na tumatanglaw sa mga hakbang ng matuwid, maging sa pinakamakitid na landas. Ang Iyong dakilang mga utos ay mga binhing walang hanggan na itinanim sa matabang lupa ng pagsunod. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ipakita mo sa akin, Panginoon, ang iyong mga daan; ituro mo sa akin ang iyong mga landas” (Mga Awit 25:4).

May kapangyarihang magpabago sa buhay ang pamumuhay nang mapagmatyag sa mga detalye ng ating araw-araw na buhay. Kapag napapansin nating inaalagaan tayo ng Diyos maging sa pinakamaliliit nating pangangailangan, napupuno ng tunay na pasasalamat ang ating puso. Mula pa pagkabata, ginagabayan na tayo ng Kanyang mga kamay—lagi tayong pinagpapala. Maging ang mga pagtutuwid na tinanggap natin sa buong buhay, kapag tiningnan nang may pananampalataya, ay nagiging isa sa pinakamalalaking kaloob na naranasan natin.

Ngunit hindi lamang dapat magtulak sa atin na magpasalamat ang pagkilalang ito—dapat din tayong udyukan nitong sumunod. Habang kinikilala natin ang patuloy na pangangalaga ng Ama, nauunawaan nating ang pinakatamang tugon ay sundin ang Kanyang makapangyarihang Kautusan. Hindi pabigat ang kamangha-manghang mga utos ng Maylalang kundi kaloob—itinuturo ng mga ito sa atin ang daan tungo sa buhay, karunungan, at pakikisama sa Kanya.

Ang namumuhay sa landas ng pagsunod ay nabubuhay sa liwanag ng Panginoon. At sa lugar na ito ng katapatan tayo pinagpapala ng Ama at inaakay sa Kanyang minamahal na Anak upang tumanggap ng kapatawaran at kaligtasan. Wala nang mas ligtas, mas ganap, at mas tunay na landas kaysa pagsunod sa ating Diyos. —Hango kay Henry Edward Manning. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Ama, salamat at ipinakita Mo sa akin na naroroon ang Iyong presensya sa bawat detalye ng aking buhay. Salamat sa bawat munting pagpapakita ng Iyong pangangalaga at sa bawat sandaling inalalayan Mo ako nang hindi ko man lang namamalayan. Kinikilala ko ngayon na nagmula sa Iyong mga kamay ang lahat ng mayroon ako.

Nais kong mamuhay nang higit na mulat sa Iyong kalooban. Bigyan Mo ako ng pusong masunurin, na hindi lamang pumupuri sa Iyo sa salita kundi maging sa gawa. Nawa’y makilala ang aking buhay sa katapatan at matibay na pasiyang lumakad ayon sa Iyong kamangha-manghang mga landas.

Panginoon, nais kitang sundin nang buong puso. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng matatag at tuluy-tuloy na himig na gumagabay sa aking mga hakbang. Ang Iyong mariringal na utos ay mahahalagang perlas na itinanim Mo sa aking landas. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Sino ang aakyat sa bundok ng Panginoon? Sino ang mananatili sa Kanyang banal na dako? Ang may malinis na mga kamay at dalisay na puso” (Mga Awit 24:3-4).

Si Cristo ang hantungan ng lahat ng kaluluwang naglalakbay patungo sa langit. Siya ang nasa gitna sapagkat kaugnay Siya ng lahat ng kabilang sa Diyos. Ang nasa gitna ay para sa lahat—at si Cristo ang tagpuan. Siya ang kanlungan, ang ligtas na bundok na dapat akyatin ng lahat. At ang umaakyat sa bundok na ito ay hindi na dapat bumaba pa.

Nasa itaas ang proteksiyon. Si Cristo ang bundok na kanlungan, at nasa kanan Siya ng Ama sapagkat umakyat Siya sa langit matapos ganap na tuparin ang kalooban ng Diyos. Ngunit hindi lahat ay patungo sa bundok na ito. Hindi para sa lahat ang pangako. Tanging ang mga tunay na sumasampalataya at sumusunod ang makapapasok sa walang-hanggang kanlungang inihanda ng Diyos.

Mahalagang sumampalatayang isinugo ng Ama si Jesus—ngunit hindi iyon ang lahat. Kailangang sundin ng kaluluwa ang makapangyarihang Kautusan ng Diyos, na ipinahayag ng mga propeta sa Lumang Tipan at ni Jesus mismo. Magkasabay na lumalakad ang tunay na pananampalataya at taos-pusong pagsunod. Tanging ang mga sumasampalataya at sumusunod ang tinatanggap ni Cristo at inaakay sa dakong inihanda Niya. —Hango kay Agustin ng Hipona. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon kong Diyos, nagpapasalamat ako dahil inilagay Mo ang Iyong Anak sa gitna ng lahat, bilang matibay kong bato at walang-hanggang kanlungan. Alam kong walang kaligtasan sa labas ni Cristo, at sa Kanya ko nais lumapit sa bawat araw ng aking buhay.

Patatagin Mo ang aking pananampalataya upang tunay akong sumampalatayang isinugo Mo si Jesus. Bigyan Mo rin ako ng pusong masunurin upang taos-puso kong tuparin ang Iyong makapangyarihang Kautusan at ang mga utos na ipinagkaloob Mo sa pamamagitan ng mga propeta at ng Iyong Anak. Hindi ko lamang nais umakyat sa bundok—nais kong manatili roon, matatag sa pagsunod at pananampalataya.

O Diyos na kabanal-banalang, sinasamba at pinupuri Kita dahil ipinakita Mo sa akin ang daan ng kaligtasan. Ang Iyong minamahal na Anak ang walang-hanggan kong Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang matarik na landas na umaakay sa taluktok ng Iyong presensiya. Ang Iyong mga banal na utos ay tulad ng ligtas na mga baitang na naglalayo sa akin sa sanlibutan at naglalapit sa akin sa langit. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Kaya nga, sinuman sa inyo na hindi tumatalikod sa lahat ng ari-arian niya ay hindi maaaring maging alagad ko” (Lucas 14:33).

Napakalinaw ng sinabi ni Jesus: ang sinumang nagnanais maligtas ay kailangang magkaila sa sarili. Nangangahulugan ito ng pagtanggi sa sariling kagustuhan at lubos na pagpapasakop sa kalooban ng Diyos. Hindi na hinahangad ng taong ito na bigyang-lugod o dakilain ang sarili; sa halip, kinikilala niyang higit kaninuman ay kailangan niya ang awa ng Maylalang. Panawagan ito na talikuran ang kapalaluan at kumalas sa lahat ng bagay—dahil sa pag-ibig kay Cristo.

Kasama rin sa pagkakaila sa sarili ang pagtalikod sa mga pang-akit ng sanlibutang ito: sa mga anyo nito, mga pita at mga hungkag na pangako. Hindi dapat maging saligan ng pagtitiwala ang karunungan ng tao at likas na mga kaloob, gaano man kahanga-hanga ang mga ito. Natututuhan ng tunay na lingkod na umasa lamang sa Diyos at tanggihan ang anumang pagtitiwala sa laman o sa mga nilalang.

Posible lamang ang pagbabagong ito kapag sinusunod ang makapangyarihang Kautusan ng Diyos at buong-pusong pinanghahawakan ang Kanyang mga banal na utos. Sa landas na ito ng lubos na pagtatalaga at pagpapasakop, natututuhan ng kaluluwa na talikuran ang kapalaluan, kasakiman, mga pita ng laman, at lahat ng hilig ng dating pagkatao. Ang mamuhay para sa Diyos ay ang mamatay sa sarili, at tanging ang namamatay sa sanlibutan ang magmamana ng walang hanggan. —Hango kay Johann Arndt. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon kong Diyos, nagpapasalamat ako sa pagtawag Mo sa akin upang mamuhay nang lubos na nagtatalaga ng sarili sa Iyo. Alam Mo kung gaano kahina ang aking kalooban at kung gaano ito kadaling malihis, gayunman ay inaanyayahan Mo akong mamuhay para sa Iyo.

Tulungan Mo akong magkaila sa sarili araw-araw. Huwag nawa akong maghangad ng sariling kapakanan, magtiwala sa mga kaloob ko, o magnasa sa mga walang-kabuluhang bagay ng sanlibutang ito. Turuan Mo akong talikuran ang aking sarili at ang lahat ng ari-arian ko dahil sa pag-ibig sa Iyong Anak, at buong-pusong sundin ang Iyong makapangyarihang Kautusan at mga banal Mong utos.

O Diyos na kabanal-banalang, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat iniaalok Mo sa akin ang bagong buhay, malayo sa pagkaalipin sa aking sarili at malapit sa Iyong puso. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang makipot na landas na umaakay sa tunay na kalayaan. Ang Iyong mga sakdal na utos ay gaya ng mga tabak na pumuputol sa dating pagkatao at nagbubunyag sa kagandahan ng pagsunod. Dalangin ko ito sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.