“Upang tayo ay magkaroon ng buhay na payapa at tahimik” (1 Timoteo 2:2).

Bawat umaga, piliin mong simulan ang araw sa pamamagitan ng pagpapasyang panatilihin ang kapayapaan sa iyong puso. Ihanda mo ang iyong isipan nang may katahimikan at ang iyong kaluluwa nang may pagtitiwala sa Diyos. Sa buong maghapon, kapag may mga sitwasyong nagtangkang agawin ang iyong kapayapaan, ibalik mo ang iyong pansin sa layuning itinakda mo. Kung ikaw ay madapa, huwag kang mawalan ng pag-asa. Sa halip, kilalanin ang nangyari, magpakumbaba nang may kahinahunan sa harap ng Panginoon at hanapin, nang may kapanatagan, na muling matagpuan ang iyong panloob na katatagan. Sabihin mo sa iyong sarili: “Ayos lang, nagkamali ako, ngunit babangon ako at magiging mas mapagmatyag mula ngayon.”

Ang lumalakad sa pagsunod sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos ay hindi ligtas sa pagkakamali. Maging ang mga dakilang lalaki at babae sa Bibliya ay nadapa rin. Ngunit may mahalagang kaibahan: ang matuwid ay bumabangon. Alam niya na ang dugo ng Kordero ay sapat upang hugasan at palakasin siya. Ipinagpapatuloy niya ang paglalakbay, natututo mula sa mga pagkakamali at nagtitiwala sa awa ng Diyos. Ang mapagpakumbaba at matatag na espiritung ito ang nagpapanatili sa kanya sa landas ng kaligtasan at pakikipag-isa sa Diyos.

Ngunit para sa mga nakakakilala sa Kautusan ng Diyos at piniling balewalain ito, ibang-iba ang kalagayan. Ang pagpiling ito ay nagsasara ng mga pintuan at humahadlang sa pagkilos ng Panginoon. Kaya’t napakahalaga na panatilihing nakaayon ang puso sa kalooban ng Diyos at maging mapagmatyag sa Kanyang Kautusan. Tanging sa ganitong paraan tayo magkakaroon ng tunay na pagpasok sa Kaharian, mararanasan ang tunay na kapayapaan, ang paglaya na nagpapabago at ang kapatawaran na nagbabalik-loob. Lahat ay nagsisimula sa pagpapasyang sumunod – at pinararangalan ng Diyos ang mga pumipiling lumakad sa landas na ito. -Inangkop mula kay F. de Sales. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo sa pagbibigay Mo sa akin ng isa pang araw at sa pagpapaalala Mo na ang kapayapaan ay nagsisimula sa isang pasya. Sa umagang ito, pinipili kong ihanda ang aking isipan nang may katahimikan at ang aking puso nang may pagtitiwala sa Iyo. Kapag ako ay nadapa, tulungan Mo akong huwag mawalan ng pag-asa, kundi magpakumbaba sa Iyong harapan nang may kahinahunan, kilalanin ang aking mga pagkukulang at hanapin ang muling pagbabalik ng balanse sa Iyong presensya.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng pusong mapagmatyag, sensitibo sa Iyong tinig at handang sumunod sa Iyong Kautusan. Alam kong kahit ang mga matuwid ay nagkakamali, ngunit ang kaibahan nila ay bumabangon sila nang may kababaang-loob at natututo mula sa pagkadapa. Nawa’y ito rin ang maging aking espiritu – mapagpakumbaba, matiyaga at lubos na umaasa sa Iyong kapatawaran at awa.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat hindi Mo itinatago sa akin ang landas ng buhay, kundi inihahayag Mo ito nang may pag-ibig sa pamamagitan ng Iyong banal na Kautusan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang matibay na pundasyon na sumusuporta sa aking araw, kahit pa ang lahat sa paligid ay nayayanig. Ang Iyong mga utos ay parang ilaw na patuloy na gumagabay sa aking mga hakbang patungo sa kapayapaang nagpapalaya at sa kapatawarang nagpapabago. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Dinggin mo ako, Panginoon, sapagkat dakila ang iyong awa; lingapin mo ako ayon sa iyong napakadakilang habag” (Mga Awit 69:16).

Ah, kung tunay mo lamang itong maramdaman sa iyong puso: ang Panginoon ay tumitingin sa bawat pagdurusa mo na may mga matang puno ng habag. Hindi lamang Siya nasa tabi mo sa mga mahihirap na sandali, kundi makapangyarihan Siyang gawing pagpapala ang kahit na ang sakit. Kaya huwag kang magpadala sa kalungkutan. Huwag mong pakainin ang kawalang-kasiyahan. Sa halip na ituon ang iyong pansin sa kahirapan, itaas mo ang iyong mga mata at tumingin sa Kanya.

Siya ay mapagtiis. Hinihintay ka Niya. Hinihintay Niya ang sandali na ikaw ay tuluyang titigil sa paghabol sa sarili mong mga pangarap, sa iyong mga kagustuhan, at magpasya kang magtiwala sa Kanyang perpektong plano. Sapagkat ang totoo, habang sinusunod lang natin ang inaakala nating tama, patuloy tayong nabibigo. Ngunit kapag tayo ay sumuko sa kalooban ng Diyos at nagsimulang sumunod sa Kanyang makapangyarihang Kautusan, may nangyayaring hindi pangkaraniwan – nabubuksan ang langit at ang Kanyang tulong ay nagiging palagian sa ating buhay.

Sa lugar na ito ng pagsunod nagsisimulang bumuhos ang mga pagpapala na parang ulan. Ang kapayapaang hindi kayang ibigay ng mundo ay nananahan sa iyo. At higit pa roon, nagsisimula kang maranasan ang tunay na pakikipag-ugnayan sa Ama – isang araw-araw, palagian, at matatag na tulong. Ang pagsunod sa Diyos ay hindi pagkawala ng kalayaan; ito ay ang pagtuklas sa tunay na kalayaan ng pamumuhay na may layunin, na sinusuportahan ng isang pag-ibig na kailanma’y hindi pumapalya. –Inangkop mula kay Isaac Penington. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo sapagkat tinitingnan Mo ako nang may habag, kahit sa mga sandaling ako ay lugmok at walang lakas. Sa gitna ng mga sakit, mga laban, at mga unos na aking hinaharap, hindi Ka lamang nananatili sa aking tabi – Ikaw ang aking matibay na kanlungan. Nawa’y hindi ko ito malimutan kailanman. Tulungan Mo akong itaas ang aking mga mata at ituon ang aking puso sa Iyo, sa halip na magpakulong sa kalungkutan o panghihina.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na tulungan Mo akong tumigil sa paghabol sa sarili kong mga hangarin at buong pagtitiwalaang sundin ang Iyong mga daan. Alam kong matiyaga Mong hinihintay na ako ay sumuko, na ako ay tumigil sa pagpupumilit sa aking inaakala at magsimulang mabuhay ayon sa Iyong perpektong plano. Bigyan Mo ako ng lakas upang sundin ang Iyong Kautusan nang may kagalakan, kahit pa ito ay sumasalungat sa aking mga kagustuhan. Buksan Mo ang langit sa akin, Panginoon, at ipadama Mo ang Iyong palagiang tulong na tanging nararanasan lamang kapag ako ay nasa gitna ng Iyong kalooban.

O, Banal na Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat sa Iyo ko natagpuan ang tunay na kalayaan – hindi ang kalayaang gawin ang lahat ng gusto ko, kundi ang mabuhay na may layunin at kapayapaan, na sinusuportahan ng Iyong tapat na pag-ibig. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang ulan na dumidilig sa tuyong lupa ng aking kaluluwa, na nagpapasibol ng bagong buhay. Ang Iyong mga utos ay parang malalalim na ugat na nagtatatag sa akin, kahit sa mga araw ng unos. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Magbantay at manalangin, upang hindi kayo madaig ng tukso; ang espiritu ay totoo ngang handa, ngunit ang laman ay mahina” (Mateo 26:41).

Kapag taimtim kang nananalangin: “Huwag Mo kaming hayaang mahulog sa tukso,” ikaw ay gumagawa ng personal na pangako na iwasan ang mga bagay na alam mo nang mapanganib sa iyong kaluluwa. Walang saysay ang paghingi sa Diyos na iligtas ka kung sa araw-araw mong buhay ay ikaw mismo ang naglalagay sa iyong sarili sa parehong mga sitwasyon na dati nang nagpabagsak sa iyo. Kinakailangan ang karunungan sa pagkilos. Kapag sumisigaw ka: “Iligtas Mo kami sa masama,” mahalaga ring labanan, nang may tapang, ang kasamaan na natukoy mo na sa iyong sarili.

Nakakaramdam ka ba ng kahinaan? Natatakot ka bang muling bumagsak? Kung gayon, simple lang ang lihim: lumayo ka sa tukso. Iyan ang pagbabantay. Walang saysay ang panalangin kung patuloy kang naglalantad ng sarili, nakikisalamuha sa mga tao at lugar na nagpapalakas ng pagsuway. Marami ang nagnanais ng tagumpay nang walang pagsisikap, ngunit ang landas ng kabanalan ay nangangailangan ng desisyon. Tumakas ka mula sa anumang humihila sa iyo palayo sa kalooban ng Diyos. Lumayo ka sa lahat at sinumang naglalagay sa panganib ng iyong pagsunod sa mga utos ng Panginoon.

Walang banal na buhay kung walang pagsunod. Ang sinumang nagpasya nang hindi susunod sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos ay tiyak na mabibiktima ng tukso. At, sa paglipas ng panahon, mawawala ang kapayapaan, at mananatiling alipin ng kasalanan. Ngunit ang magandang balita ay may panahon pa upang magbago. Ang tunay na kalayaan ay nasa pagsasabi ng “hindi” sa kasalanan at “oo” sa kalooban ng Diyos. Ito ang landas ng lakas, kapayapaan, at tunay na tagumpay. -Inangkop mula kay J. H. Newman. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo dahil pinaalalahanan Mo ako na ang tagumpay laban sa kasamaan ay nagsisimula sa mga may kamalayang pagpili. Napakaraming beses akong nanalangin na iligtas Mo ako sa tukso, ngunit patuloy kong inuulit ang parehong mga pagkakamali, sa parehong mga lugar, at sa parehong mga kasama. Ngayon ay nauunawaan ko na ang taimtim na panalangin ay nangangahulugan din ng pagtanggap ng responsibilidad sa aking mga desisyon.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko sa Iyo na bigyan Mo ako ng pagkilala upang matukoy ang kasamaan sa aking sarili at lakas ng loob upang talikuran ito. Ipakita Mo sa akin ang mga landas, mga gawi, at mga tao na naglalayo sa akin mula sa Iyong kalooban, at tulungan Mo akong putulin, nang may katatagan, ang lahat ng nagpapalakas ng kasalanan. Tulungan Mo akong maging tapat sa Iyong makapangyarihang Kautusan. Ayokong maging alipin ng pagkakamali, ni mamuhay sa patuloy na pagkabagsak.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat may panahon pa upang magbago. Ang tunay na kalayaan ay nasa pagpili ng Iyong kalooban higit sa lahat. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong Kautusan ay parang pader ng proteksyon na nag-iingat sa akin mula sa mga atake ng kaaway at nagpapalakas ng aking pagkatao. Ang Iyong mga utos ay parang matitibay na riles na ligtas akong ginagabayan patungo sa hantungan ng buhay na walang hanggan. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Huwag kang matakot, sapagkat ako ay kasama mo; huwag kang manglumo, sapagkat ako ang iyong Diyos; palalakasin kita, tutulungan kita, at aalalayan kita ng aking matuwid na kanang kamay” (Isaias 41:10).

Huwag mong tanggapin bilang totoo ang mga nakapanghihinang at nakalulumbay na mga kaisipan kapag bigla silang sumulpot. Kahit pa salakayin nila ang iyong isipan, huwag kang mataranta. Sa halip, manatili kang tahimik sandali, huwag pakainin ang mga kaisipang iyon, at makikita mo na unti-unti silang mawawalan ng lakas. Nakagugulat kung paano ang simpleng hindi pag-react ay naglalagay na sa atin sa kalamangan. At kapag pinili mong magtiwala sa Diyos sa gitna ng mga pagsubok, matutuklasan mo ang panloob na lakas na hindi kayang ibigay ng mundo.

Maraming tao ang patuloy na naghihirap sa mga damdaming ito dahil hindi pa nila natutuklasan kung gaano karaming pagpapala ang hatid ng pagsunod sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos. Sila ay tumututol, sinusunod ang sarili nilang mga daan, at sa huli ay napapalayo sa pinagmumulan ng tunay na kapayapaan. Maaaring mahirap ang pagsunod sa simula, ngunit dito natin natatagpuan ang kaliwanagan, balanse, at direksyon. Kapag tumigil tayong gawin lang ang gusto natin at nagsimulang hanapin ang hinihingi ng Diyos, lahat ay nagbabago—mula sa loob palabas.

Ang paglayo sa Diyos ay kailanman hindi nagdudulot ng ginhawa. Sa halip, ito ay nagdudulot ng sakit, kalituhan, at nagpapahina sa atin. Ang katotohanan ay nilikha tayo upang mamuhay na may pakikipag-ugnayan sa ating Maylalang, at tanging sa ganitong paraan natin mararanasan ang tunay at pangmatagalang kagalakan. Ang nilalang ay umaasa sa Lumikha upang maging tunay na masaya. At kung mas maaga nating maunawaan ito, mas maaga nating mararanasan ang buhay na may kapayapaan at layunin na inihanda Niya para sa atin. -Inangkop mula kay Isaac Penington. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo dahil kahit na sumasalakay ang mga nakapanghihinang kaisipan sa aking isipan, Ikaw ay kasama ko. Minsan, pakiramdam ko ay parang may mabigat na ulap na sumusubok na balutin ako, ngunit alam ko na ang simpleng pananatili kong tahimik sa Iyong harapan at hindi pagpapakain sa mga kaisipang iyon ay isa nang tagumpay. Salamat sa pagpapakita Mo sa akin na hindi ko kailangang magpadala sa kawalang-pag-asa—maaari kong piliin ang katahimikan at magtiwala sa Iyong pag-aalaga.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na palakasin Mo ako sa oras ng pagsubok. Nawa’y ang Iyong tinig ang maging mas malakas kaysa sa mga ingay ng aking isipan at ang pagsunod sa Iyong Kautusan ang maging aking kanlungan. Buksan Mo ang aking mga mata upang makita na ang Iyong kalooban ay laging nagdadala ng kapayapaan, kahit na ang aking puso ay patuloy na naghahanap ng mga shortcut. Tulungan Mo akong huwag labanan ang Iyong mga daan, kundi tanggapin ng may kababaang-loob na tanging Ikaw lamang ang nakakaalam ng pinakamabuti para sa akin.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita dahil kailanman ay hindi Ka sumusuko sa akin, kahit na ako ay lumalayo o tumatanggi sa Iyong tawag. Nilikha Mo ako upang mamuhay na may pakikipag-ugnayan sa Iyo, at walang ibang landas ang makapagbibigay sa akin ng kasiyahan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang araw ng umaga na nagpapawi ng lahat ng ulap. Ang Iyong mga utos ay parang ligtas na higaan ng malinis na tubig, kung saan ang aking isipan ay nakakahanap ng pahinga at ang aking espiritu ay nakakahanap ng direksyon. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ayon sa utos ng Panginoon sila’y namahinga sa mga tolda, at ayon sa utos ng Panginoon sila’y naglakbay” (Mga Bilang 9:23).

Alam mo ba ang pakiramdam ng kapayapaan na lagi nating hinahanap? Hindi ito nagmumula sa mundo, ni sa ating mga padalus-dalos na desisyon – ito ay nagmumula sa pagsunod sa tinig ng Diyos. Ipinapakita ng Salita na ang bayan ng Israel ay namamahinga o naglalakbay ayon sa utos ng Panginoon. Hindi lang ito basta-bastang gawain, kundi isang aral ng pagdepende. Kapag sinubukan nating kumilos nang mag-isa, nang hindi kumukunsulta sa Ama, para tayong naglalakad sa labas ng Kanyang plano. Ano ang resulta? Pagod, pagkabigo, at kalituhan. Ngunit kapag sinunod natin ang banal na direksyon, ang ating puso ay nananatiling matatag at payapa, kahit magbago pa ang lahat sa paligid.

Hindi ibinigay ng Diyos ang Kanyang Batas upang tayo ay itali, kundi upang tayo ay gabayan nang may pag-ibig. Alam Niya ang daan at mga panganib. Kaya nais Niyang pakinggan natin Siya nang may pagtitiwala. Hindi lang ito basta pagsunod sa utos, kundi pagtitiwala na alam Niya ang pinakamabuti. Kapag sinunod natin ang Kanyang direksyon, kahit salungat sa ating mga nais, nararanasan natin ang kapanatagan. Ang Kanyang presensya ang nauuna, nagbubukas ng daan. At kapag sinabi Niyang “magpahinga,” maaari tayong huminto nang may kapayapaan. Kapag sinabi Niyang “umalis,” maaari tayong sumulong nang may tapang, dahil kasama natin Siya.

Kung ikaw ay naghahanap ng kapayapaan, kalayaan, o kaligtasan, simple lang ang sagot: makinig at sumunod sa Diyos. Si Jesus ang ating halimbawa – hindi Siya kailanman gumawa ng anuman nang hindi naririnig ang Ama. At kung ang mismong Anak ng Diyos ay piniling umasa sa Kanya, sino tayo upang kumilos nang iba? Ang masaganang buhay ay nasa ilalim ng gabay ng Diyos. Hindi mahalaga kung anong disyerto ang iyong pinagdaraanan – kung ang Kanyang ulap ay huminto, huminto ka. Kung ito ay gumalaw, sumunod ka. Sa pagsunod naroroon ang tagumpay. –Inangkop mula kay C. H. Mackintosh. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo sa pagpapakita sa akin na ang tunay na kapayapaan ay hindi nagmumula sa mga pangyayari, kundi sa pagsunod sa Iyong tinig. Ilang beses na akong tumakbo nang hindi Ka kinokonsulta, gumagawa ng mga padalus-dalos na desisyon, at ang naging bunga ay pagod at kalituhan. Ngunit itinuturo ng Iyong Salita na ang Iyong bayan ay naglalakad o nagpapahinga ayon sa Iyong utos, at ang pagdepende nila sa Iyo ang naging pinagmumulan ng kanilang katatagan.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na tulungan Mo akong malinaw na marinig ang Iyong tinig at tumugon agad, kahit pa ang Iyong mga daan ay salungat sa aking mga nais. Nawa’y matutunan kong huminto kapag sinabi Mong “magpahinga” at magpatuloy nang may tapang kapag sinabi Mong “umalis.” Bigyan Mo ako ng pusong masunurin, na hindi tumututol sa Iyong mga utos, kundi nagagalak na tuparin ang mga ito nang may pananampalataya at pag-ibig. Gabayan Mo ako tulad ng paggabay Mo sa Israel sa disyerto – na ang Iyong presensya ang nauuna, nagbubukas ng daan at naglalayo ng mga panganib – upang hindi ako maligaw sa Iyong kalooban.

O, Banal na Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay isang Ama na hindi ako iniiwang nag-iisa, kundi ginagabayan Mo ako nang may pag-ibig at karunungan. Hindi Mo ako iniiwang ligaw, kundi binibigyan Mo ako ng Batas na ilaw sa aking mga paa at liwanag sa aking landas. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Batas ay parang ilog ng katarungan na nagpapasariwa sa kaluluwa at umaakay sa buhay. Ang Iyong mga utos ay parang mga bituin na nagniningning sa dilim, laging nagtuturo ng tamang landas. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“At ang alipin na tumanggap ng isang talento lamang ay nagsabi: Natakot ako, kaya’t umalis ako at itinago ko ang iyong talento sa lupa. Tingnan mo, narito ang sa iyo” (Mateo 25:25).

Minamahal, kung ang isang Kristiyano ay nadapa, hindi siya dapat malugmok sa pagkakasala. Sa kababaang-loob, siya ay bumabangon, ipinapagpag ang alikabok, at nagpapatuloy na may bagong sigla sa puso. Kahit pa siya ay madapa ng sandaang beses sa isang araw, walang puwang para sa kawalang-pag-asa. Tumingin siya paitaas, tumatawag sa Diyos, at nagtitiwala sa habag na kailanman ay hindi nauubos. Ang tunay na nagmamahal sa landas ng Panginoon ay namumuhi sa masama, oo, ngunit mas higit niyang iniibig ang mabuti at matuwid. Ang pokus ay ang mamuhay ng tama, higit pa sa basta pag-iwas sa mali.

Mga kaibigan, pakinggan ninyo: taglay ang tapang sa dibdib, ang Kristiyano ay hindi nanginginig sa harap ng mga panganib ng paglilingkod sa Diyos. Ang mga utos ng Panginoon ay ibinigay upang isabuhay, lahat ng ito! Ngunit ang Diyos, na lubos na nakakakilala sa atin, ay alam na tayo ay mahina. Kaya’t isinugo Niya si Jesus, ang Kordero, na ang mahalagang dugo ay naghuhugas sa atin mula sa lahat ng kasalanan. Hindi ba’t kahanga-hanga ito? Kapag tayo ay nadapa, mayroon tayong Tagapagligtas na bumabangon at naglilinis sa atin, handang magsimula muli.

Narito ang susi: sa pagpapasyang sundin ng buong puso ang makapangyarihang Kautusan ng Diyos, pinupuno Niya tayo ng lakas, pang-unawa, at tiyagang hindi sumusuko. Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto, kundi sa pagtitiwala sa Kanya at pagpapatuloy. Kaya, kung nadapa ka ngayon, bumangon ka! Ang Diyos ay kasama mo, ibinibigay ang lahat ng iyong kailangan upang makarating hanggang wakas na may ngiti sa iyong mukha! -Inangkop mula kay Jean Grou. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, ayokong malugmok sa pagkakasala, kundi bumangon na may kababaang-loob, ipagpag ang alikabok, at magpatuloy na may bagong kagalakan sa puso. Inaamin ko na minsan ako’y nadadala ng kawalang-pag-asa, ngunit nais kong tumingin sa Iyo, tawagin ang Iyong pangalan, at magtiwala sa Iyong habag na kailanman ay hindi nauubos. Tulungan Mo akong mahalin ang Iyong landas, kamuhian ang masama, ngunit higit pang ibigin ang mabuti at matuwid, na nakatuon sa pamumuhay ng tama na puspos ng Iyong presensya.

Ama ko, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng tapang sa dibdib upang hindi manginig sa harap ng mga panganib ng paglilingkod sa Iyo, isabuhay ang lahat ng Iyong mga utos na may lakas ng loob at pananampalataya. Ituro Mo sa akin na alalahanin na ako’y mahina, na kilala Mo ako, at isinugo Mo si Jesus, ang Kordero, na ang mahalagang dugo ay naghuhugas sa akin mula sa lahat ng kasalanan, itinatayo ako sa bawat pagkadapa. Hinihiling ko na akayin Mo akong magpahinga sa napakagandang katotohanang ito, magsimulang muli na may katiyakang nililinis at pinatitibay ako ng aking Tagapagligtas upang magpatuloy.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita dahil pinupuno Mo ako ng lakas, pang-unawa, at tiyaga kapag nagpapasya akong sundin ang Iyong kalooban, ipinapangakong sasamahan Mo ako sa bawat hakbang, kahit sa aking mga pagkukulang. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang kamay na nagtataas sa akin. Ang Iyong mga utos ay walang hanggang kaligayahan. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“At si Abraham ay namatay sa mabuting katandaan; matapos ang isang mahabang at masayang buhay. Siya ay huminga ng huling hininga at, sa kanyang kamatayan, ay napisan sa kanyang mga ninuno” (Genesis 25:8).

Tingnan mo, kung palalaguin natin ang isang pusong hindi nakatali sa mga bagay dito at nauunawaan natin na ang ating tunay na tahanan ay nasa hindi nakikita, mamumuhay tayo sa mundong ito na parang mga naglalakbay lamang. Ang ating pagkamamamayan ay nasa langit! Ang kamatayan, kung gayon, ay hindi magiging isang malungkot na pamamaalam sa mga mahal natin, ni isang pagtalon sa hindi alam. Sa halip, dadalhin tayo nito sa isang lugar ng mas matibay na ugnayan, kung saan ang mga tupa ay nagtitipon-tipon, malapit sa tanging Pastol na gumagabay sa atin.

Mga kaibigan, pakinggan ninyong mabuti: iisa lang ang daan upang matiyak ang ating lugar sa langit – manampalataya at sumunod. Manampalataya na si Jesus ang Anak na isinugo ng Ama at sumunod sa makapangyarihang Kautusan ng Ama. Hindi sapat na sabihin lang na mahal mo si Jesus; kailangan mong isabuhay ang Kanyang mga itinuro. Marami ang nagsasalita ng pag-ibig, ngunit binabalewala ang mga utos ng Ama ni Jesus, at ito ang nagpapalayo sa kanila sa dakilang gantimpala ng buhay na walang hanggan.

Mga kapatid, huwag kayong padaya! Ang tunay na pananampalataya ay kaakibat ng pagsunod. Kapag tayo’y nanampalataya nang taos-puso at sinusunod ang mga hakbang na ibinigay ng Diyos, nagkakaroon ng saysay ang ating paglalakbay dito, at ang langit ay hindi na isang malayong pangarap – ito ay nagiging ating katiyakan. Mamuhay bilang mga mamamayan ng langit, sapagkat doon tayo patungo! – Inangkop mula kay Alexander Maclaren. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, ako’y lumalapit sa Iyo na may pusong nagnanais na makalaya sa mga bagay ng mundong ito, nauunawaan na ang aking tunay na tahanan ay nasa hindi nakikita, kung saan ako’y mamamayan ng langit, pansamantalang dumaraan lamang dito. Inaamin ko na minsan, ako’y kumakapit sa mga nakikita ko, natatakot sa kamatayan bilang isang pagkawala, ngunit nais kong makita ito bilang isang daan tungo sa mas matibay na ugnayan, lumalapit sa Iyong mga tupa at sa Iyo, aking tanging Pastol.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng pananampalataya upang maniwalang si Jesus ang Iyong isinugong Anak at ng pusong susunod sa Iyong makapangyarihang Kautusan, sapagkat alam kong ito lamang ang tanging daan upang matiyak ang aking lugar sa langit. Ituro Mo sa akin na huwag lamang magsalita ng pag-ibig, kundi isabuhay ang mga itinuro ni Jesus, tapat na sumusunod sa Iyong mga utos, upang hindi ako mapalayo sa dakilang gantimpala ng buhay na walang hanggan. Idinadalangin ko na gabayan Mo ako na pag-isahin ang aking pananampalataya at pagsunod, upang maging tunay na mamamayan ng Iyong kaharian.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita dahil ipinangako Mo ang buhay na walang hanggan sa mga nananampalataya at sumusunod, ginagawang katiyakan ang langit at hindi na isang malayong pangarap kapag ako’y namumuhay bilang Iyong tapat na tupa. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang tulay patungo sa aking tahanan. Ang Iyong mga utos ang mapa ng aking pananampalataya. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang Panginoon ang aking bato, ang aking kuta at ang aking tagapagligtas; ang aking Diyos ang aking matibay na bato, na aking pinagtataguan. Siya ang aking kalasag at ang kapangyarihang nagliligtas sa akin, ang aking matayog na tore” (Mga Awit 18:2).

Ang nakikita natin sa paligid ay mga anino lamang; ang tunay na diwa ay nasa mga bagay na hindi nakikita. Ang Diyos Ama at Anak, ang pundasyon ng ating pananampalataya, ay hindi lumilitaw sa ating mga mata, ngunit sila ay totoo at matatag. Isipin mo ang isang mataas na parola sa gitna ng karagatan. Para bang ito ay lumulutang sa mga alon, ngunit sa ilalim nito ay may nakatagong bato, matibay at hindi matitinag, na siyang sumusuporta sa lahat. Kahit pa umuungal ang mga bagyo, makakatulog ako nang payapa sa parola, dahil ito ay nakaangkla sa bato—mas ligtas pa kaysa sa pinakamagarang gusali na itinayo sa buhangin.

Heto ang sikreto: kapag pinili nating sundin ang makapangyarihang Kautusan ng Diyos, itinatanim Niya tayo sa matibay na batong ito. Para bang ginagawang tahanan natin ito, isang lugar ng proteksyon laban sa mga palaso ng kaaway. Dito, hindi nauubos ang mga pagpapala! Kahit gaano kalakas ang hampas ng mga alon, ligtas tayo, dahil Siya ang ating pundasyon.

Minamahal kong mga kapatid, magpasya kayong lumakad kasama ang Diyos nang may tapat na puso. Ilalagay ka Niya sa batong hindi masisira, kung saan makakatagpo ka ng kapahingahan at kapayapaan. Dumarating man ang mga bagyo, hindi ka matitinag. Diyan, nakatayo sa Kanya, natatagpuan natin ang seguridad at kagalakang hindi kailanman mauunawaan ng mundo! -Inangkop mula kay William Guthrie. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, ipinapahayag ko na minsan ay nadadala ako sa panlabas na anyo, naghahanap ng seguridad sa mga bagay na panandalian, ngunit nais kong matulog nang payapa sa Iyong presensya, nakaangkla sa Iyo, mas ligtas kaysa sa anumang gusali sa di-tiyak na buhangin ng buhay na ito. Hinihiling ko na tulungan Mo akong makita ang lampas sa nakikita, magtiwala sa Iyong matibay na pundasyon.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng pusong pipiliing sumunod sa Iyong makapangyarihang Kautusan, upang itanim Mo ako sa matibay na batong ito, aking tahanan ng proteksyon laban sa mga atake ng kaaway. Ituro Mo sa akin kung paano mamuhay doon, kung saan tuloy-tuloy ang daloy ng mga pagpapala, ligtas kahit pa umuungal ang mga bagyo sa paligid ko. Hinihiling ko na akayin Mo ako sa seguridad na ito, itatag Mo ako sa Iyo, upang malampasan ko ang mga alon na may kapayapaang nagmumula sa Iyong pag-ibig.

O, Kataas-taasang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita dahil inilagay Mo ako sa isang batong hindi masisira, ipinangakong seguridad at kagalakan sa mga lumalakad na may bukas na puso, matatag sa Iyong kalooban. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang dahilan ng aking kapayapaan. Hindi ko mapigilang magnilay sa Iyong magagandang utos. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Huwag kayong matakot. Manatili lamang kayong matatag at tingnan ninyo kung paano ililigtas kayo ng Panginoon sa araw na ito” (Exodo 14:13).

Minamahal, napansin mo ba kung paano minsan dinadala ng Diyos ang Kanyang mga anak sa napakahirap na mga lugar, na parang wala nang pag-asa? Maaaring nakakapanghina ito, alam ko, ngunit ang mga sitwasyong ito ay may malalim na espirituwal na layunin. Baka ikaw ay nasa ganitong kalagayan ngayon, naguguluhan at pasan ang mabigat na dalahin. Ngunit narito ang isang katotohanan: magtiwala kang ang lahat ng ito ay nasa Kanyang mga kamay, at sa huli ay ipapakita ang perpektong plano ng Diyos. Sa mga sandaling ito, ipinapakita Niya ang Kanyang kabutihan at walang hanggang kapangyarihan, handang-handa kang sorpresahin!

Mga kaibigan, mag-ingat kayo: Hindi ka lang ililigtas ng Diyos mula rito, kundi tuturuan ka Niya ng aral na hindi mo malilimutan. At ano ang aral na ito? Simple at mahalaga gaya ng A-B-C: tanggapin ang Kanyang mga tagubilin nang may paggalang at pagpapakumbaba. Kapag nagpasya kang sumunod nang taos-puso sa Kanyang makapangyarihang Kautusan, natututuhan mo kung ano talaga ang mahalaga. Parang isang regalo na ibinibigay Niya sa iyo sa gitna ng unos, inihahanda ka para sa mas dakilang bagay.

Magpakatatag kayo! Ang mga panahong ito ng pagsubok ang entablado kung saan ipinapakita ng Diyos kung sino Siya. Piliin mong sumunod, at makikita mo agad: maaayos ang lahat, darating ang kapayapaan, at mawawala ang bigat sa iyong balikat. Ginagabayan ka Niya patungo sa lugar ng kapahingahan at lakas—magtiwala ka sa Kanya, dahil ang pinakamaganda ay paparating pa lamang! -Inangkop mula kay F. B. Meyer. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, minsan ako’y naguguluhan at pasan ang bigat na tila nakadudurog, ngunit nais kong magtiwala na ang lahat ay nasa Iyong mga kamay, bahagi ng perpektong planong malapit Mo nang ihayag upang ipakita ang Iyong kabutihan. Inaamin kong malakas ang panghihina sa mga sandaling tila walang pag-asa, ngunit alam kong may malalim itong espirituwal na layunin. Panginoon, tulungan Mo akong maniwala sa Iyong walang hanggang kapangyarihan, handang-handa akong sorpresahin, at maghintay sa maluwalhating wakas na inihahanda Mo.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng matang mapanuri upang matutunan ang aral na dala ng mga unos na ito, simple at mahalaga: tanggapin ang Iyong mga tagubilin nang may paggalang at pagpapakumbaba, at sumunod nang taos-puso sa Iyong makapangyarihang Kautusan. Ituro Mo sa akin ang tunay na mahalaga, gawing regalo ang mga panahong ito ng pagsubok na maghahanda sa akin para sa mas dakilang bagay. Hinihiling ko na gabayan Mo ako na mamuhay ayon sa Iyong kalooban, upang makita ko ang Iyong kamay na nag-aalis sa akin dito at ang kapayapaang mabilis na dumarating sa aking buhay.

O, Banal na Diyos, sinasamba at pinupuri Kita dahil ipinapakita Mo kung sino Ka sa pinakamahirap na sandali, ginagabayan Mo ako patungo sa kapahingahan at lakas kapag pinipili kong sumunod sa Iyong kalooban, at ipinapangako Mong ang pinakamaganda ay paparating pa lamang. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang ilaw sa aking madilim na landas. Ang Iyong mga utos ang lakas sa aking kahinaan. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“At heto, ako’y dumarating na walang pagkaantala, at nasa akin ang gantimpala na aking ibibigay sa bawat isa ayon sa kanyang mga gawa” (Pahayag 22:12).

Ang ating gantimpala ay hindi lamang dumarating dahil sa ating mga ginagawa, kundi pati na rin sa mga pasaning ating tinitiis nang may pananampalataya. Isipin ang napakalaking karangalang inilalaan para sa mga humaharap sa mga pagsubok nang may tapang! Tayong lahat na piniling sumunod sa mga utos na ibinigay ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang mga propeta at ng Kanyang Anak ay dumaranas ng pagsalungat. At tandaan, ang Diyos ay nakakakita ng lahat! Madalas, ang mga hadlang ay nagmumula pa sa mga hindi natin inaasahan—mga kaibigan, pamilya—ngunit wala Siyang pinalalampas. Bawat pasaning tinitiis natin dahil sa pagmamahal natin sa Diyos at sa Kanyang makapangyarihang Kautusan ay parang binhing itinatanim sa hardin ng Kanyang kaharian.

Mga kaibigan, habang hinaharap natin ang mga hamon ng buhay, tandaan: may halaga ang ating mga pakikibaka. Nakikita ng Diyos ang bawat pagsisikap, bawat sandaling hindi ka sumusuko, at iniingatan Niya ito sa Kanyang puso. Sa Kanyang perpektong panahon, ang mga pagsubok na ito ay magiging mga tagumpay na magliliwanag magpakailanman. Kaya, huwag kayong panghinaan ng loob! Ang inyong pagtitiyaga ay bumubuo ng isang bagay na walang hanggan, isang kagalakang walang sinuman ang makakaagaw.

Minamahal kong mga kapatid, panatilihin ninyong matatag ang pananampalataya, ang pagsunod na hindi sumusuko, at ang mataas na loob! Hinuhubog ng Diyos ang isang maluwalhating kinabukasan para sa inyo sa bawat hakbang na ginagawa ninyo nang may pagtitiwala. Hindi lamang Niya nakikita ang inyong mga laban, kundi ginagawa Niya itong mga kayamanan sa langit. Magpakatatag kayo, sapagkat ang darating ay higit pa sa anumang hirap na nararanasan ninyo ngayon! -Inangkop mula kay Andrew Bonar. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, namamangha ako sa pangakong ang aming gantimpala ay hindi lamang dumarating dahil sa aming mga ginagawa, kundi pati na rin sa mga pasaning tinitiis ko nang may pananampalataya, dahil sa pagmamahal ko sa Iyo at sa Iyong makapangyarihang Kautusan. Inaamin kong minsan ay nanlulumo ako sa harap ng mga pagsubok, lalo na kapag ang pagsalungat ay nagmumula sa mga hindi ko inaasahan, tulad ng mga kaibigan o pamilya, ngunit alam kong walang nakakalampas sa Iyong mga mata.

Ama ko, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng lakas upang harapin ang mga hamon ng buhay, na laging maaalala na may halaga ang aking mga pakikibaka at ang aking pagtitiyaga ay bumubuo ng isang bagay na walang hanggan sa ilalim ng Iyong mapagmasid na mata. Ituro Mo sa akin na huwag panghinaan ng loob, kundi sumunod sa Iyong mga utos, na ipinahayag ng Iyong mga propeta at ng Iyong Anak, nang may matatag na puso, na nagtitiwala na sa Iyong perpektong panahon ang mga pagsubok na ito ay magiging maningning na tagumpay. Hinihiling ko na gabayan Mo ako na dalhin ang bawat pasanin nang may sigla, upang ang aking pananampalataya ay hindi sumuko sa gitna ng mga unos.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita dahil binabago Mo ang aking mga laban upang maging mga kayamanan sa langit, ipinapangako ang isang maluwalhating kinabukasan sa mga nananatiling tapat at masunurin sa Iyong kalooban. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang binhi ng aking gantimpala. Ang Iyong mga utos ang lakas ng aking pagtitiyaga. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.