“Kahit ako ay nasa kadiliman, ang Panginoon ang magiging aking liwanag” (Mikas 7:8).

Lahat tayo, sa isang punto ng buhay, ay kailangang matutong umalis sa sentro at hayaan ang Diyos na manguna. Ang totoo, hindi tayo nilikha upang pasanin sa ating mga balikat ang bigat ng buong mundo. Kapag sinisikap nating lutasin ang lahat sa sarili nating lakas, nauuwi tayo sa pagkabigo, pagkapagod, at pagkalito. Nagsisimula ang tunay na pagsuko kapag tumigil tayo sa pagnanais na maunawaan ang lahat at basta na lamang magtiwala. Ang pagtalikod sa sariling kalooban—ang ganap na pagsuko—ang landas na umaakay sa atin tungo sa tunay na kapayapaan at pakikipagkaisa sa Diyos.

Malaking bahagi ng pagkabalisa sa kalooban na ating nararanasan ay nagmumula sa isang malinaw na dahilan: hindi pa nagpapasiyang lubos na sumunod ang kaluluwa sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos. Habang may pag-aalinlangan, habang bahagya lamang nating sinusunod ang mariringal na utos ng Maylalang, mananatiling hati ang puso at mananaig ang kawalan ng katiyakan. Ang bahagyang pagsunod ay nagdudulot ng pag-aalinlangan sapagkat sa kaibuturan natin ay alam nating mababaw lamang ang ating paglapit sa Diyos. Ngunit kapag tinalikuran natin ang pag-aalala sa opinyon ng iba at pinili nating sumunod sa lahat ng bagay, makapangyarihang lumalapit ang Diyos. At kasama ng paglapit na ito ang tapang, kapahingahan, mga pagpapala, at kaligtasan.

Kung nais mong maranasan ang tunay na kapayapaan, ganap na kalayaan, at maakay sa Anak para sa kapatawaran, huwag ka nang magpaliban. Isuko mo nang lubusan ang iyong sarili. Sumunod ka nang tapat at matatag sa banal at walang hanggang Kautusan ng Diyos. Walang mas ligtas na landas, at walang mas dalisay na bukal ng kagalakan at proteksiyon. Habang lalo mong iniaalay ang iyong sarili sa tapat na pagsunod sa mga banal na utos ng Diyos, lalo kang mapapalapit sa Kanyang puso. At binabago ng ganitong paglapit ang lahat: binabago nito ang direksiyon ng buhay, pinatitibay ang kaluluwa, at umaakay tungo sa buhay na walang hanggan. -Hango kay James Hinton. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Amang walang hanggan, kinikilala ko na maraming beses kong sinikap lutasin ang lahat nang mag-isa, umaasa sa sarili kong lakas, pangangatwiran, at damdamin. Ngunit nauunawaan ko na ngayon na ang tunay na kapahingahan ay matatagpuan lamang kapag lubusan akong sumusuko sa Iyo. Turuan Mo akong ipagkatiwala sa Iyo ang bawat bahagi ng aking buhay, nang walang pag-aalinlangan, walang takot, at walang pagtatangkang ako ang kumontrol.

Panginoon, nagsisisi ako dahil hindi ako lubusang sumunod sa Iyong makapangyarihang Kautusan. Alam kong ang bahagyang pagsunod ay humadlang sa akin upang maranasan ang kaganapan ng Iyong presensiya. Ngayon ay yumuyuko ako sa Iyong harapan at pinipili kong sumunod sa Iyo sa lahat ng bagay. Ayoko nang mamuhay sa pananampalatayang kalahati lamang. Nais kong sundin nang may kagalakan at sigasig ang lahat ng Iyong mariringal na utos. Nawa’y mamarkahan ang aking buhay ng katapatan sa Iyong itinakda mula pa noong pasimula.

O Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay makatarungan sa mga tapat at matiisin sa mga taos-pusong nagsisisi. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng ilog ng kabanalan na naghuhugas sa kaluluwa at nagbibigay-buhay sa mga sumusunod sa Iyo. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mga haliging liwanag na umaalalay sa landas ng katotohanan at nag-iingat sa mga paa ng mga umiibig sa Iyo. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Kahit lumakad man ako sa libis ng lilim ng kamatayan, hindi ako matatakot sa anumang kasamaan, sapagkat kasama kita; ang iyong pamalo at ang iyong tungkod ang umaaliw sa akin” (Mga Awit 23:4).

Ang kaluluwang masunurin ay hindi umaasa sa mga kalagayan upang maging ligtas—sa Panginoon ito umaasa. Kapag tila walang katiyakan ang lahat ng nasa paligid, nananatili itong matatag sapagkat ginagawa nitong pagkakataon ang bawat sitwasyon, mabuti man o masama, upang sumandig sa mga bisig ng Diyos. Para sa kaluluwang ito, ang pananampalataya, pagtitiwala, at pagsuko ay hindi lamang mga konsepto kundi mga pang-araw-araw na saloobin. At ito ang nagdudulot ng tunay na katatagan: ang mamuhay upang kalugdan ang Diyos, anuman ang kapalit. Kapag tunay ang pagsukong ito, walang krisis na makapagpapayanig sa pusong nagpapahinga sa kalooban ng Ama.

Ang kaluluwang ito, na nakatalaga at nakatuon, ay hindi nagsasayang ng panahon sa mga abala o dahilan. Namumuhay ito na may malinaw na layuning lubusang mapabilang sa Maylalang. Kaya naman, ang lahat ay nagkakabuti para sa kanya. Inaakay siya ng liwanag sa pagpupuri; inaakay siya ng kadiliman sa pagtitiwala. Hindi siya pinaparalisa ng pagdurusa; sa halip, itinutulak siya nito pasulong. Hindi siya nililinlang ng kagalakan; inaakay siya nitong magpasalamat. Bakit? Sapagkat naunawaan na niya na ang lahat—talagang lahat—ay maaaring gamitin ng Diyos upang ilapit siya sa Kanya, basta’t patuloy siyang sumusunod sa Kanyang makapangyarihang Kautusan.

Kung ang nais mo ay maging malapit sa Maylalang, narito ang sagot: sumunod ka. Hindi bukas. Hindi kapag naging mas madali na ang lahat. Sumunod ka ngayon. Habang lalo kang nagiging tapat sa mga utos ng Panginoon, lalo mong mararanasan ang kapayapaan, proteksiyon, at patnubay. Ito ang ginagawa ng Kautusan ng Diyos—nagpapagaling ito, nag-iingat, at umaakay sa kaligtasan. Walang dahilan upang ipagpaliban ito. Magsimula ka ngayon at maranasan ang bunga ng pagsunod: kalayaan, pagpapala, at buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus. —Hinalaw mula kay William Law. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Ama, nagpapasalamat ako sa Iyo sapagkat ang kaligtasan ng aking kaluluwa ay hindi nakasalalay sa mga nangyayari sa paligid ko, kundi sa aking pagsunod sa Iyong kalooban. Ikaw ang aking kanlungan sa mga panahong maliwanag at ang aking sandigan sa mga panahong madilim. Turuan Mo akong gawing bagong pagkakataon ang bawat sandali ng aking buhay upang sumandig sa Iyong mga kamay nang may pananampalataya at pagtitiwala.

Panginoon, nais kong lubusang mapabilang sa Iyo. Huwag nawa akong mailayo ng anumang bagay sa mundong ito sa Iyong presensiya, at nawa’y manatiling matatag ang aking katapatan sa Iyong Kautusan, maging sa mahihirap na araw. Bigyan Mo ako ng pusong matatag, na nakikita sa Iyong mga utos ang pinakaligtas na landas. Nawa’y hindi ko na ipagpaliban ang pagsukong ito. Nawa’y piliin kong sumunod nang may kagalakan at katatagan.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ang angkla ng mga tapat na kaluluwa. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng isang di-natitinag na pader na nag-iingat sa pusong sumusunod sa Iyo. Ang Iyong mga utos ay mga ilog ng kapayapaang dumadaloy patungo sa buhay na walang hanggan. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ipakita mo sa akin ang iyong mga daan, O Panginoon; ituro mo sa akin ang iyong mga landas” (Awit 25:4).

Walang anumang kasinglinaw at kasingtindi ng mga unang bulong ng tinig ng Diyos sa ating puso. Sa mga sandaling iyon, malinaw ang ating tungkulin—walang kalituhan, walang bahid ng pag-aalinlangan. Ngunit madalas, ginagawa nating komplikado ang simple. Hinahayaan nating humadlang ang mga damdamin, takot, o personal na hangarin, kaya nawawala sa atin ang linaw ng banal na patnubay. Nagsisimula tayong “mag-isip,” “magnilay,” “maghintay pa nang kaunti”… gayong ang totoo, naghahanap lamang tayo ng dahilan upang hindi sumunod. Ang naantalang pagsunod ay, sa praktika, pagsuway na nagkukunwari.

Hindi tayo iniwan ng Diyos sa kadiliman. Mula pa sa Eden, nilinaw na Niya kung ano ang inaasahan Niya sa Kanyang mga nilalang: katapatan, pagsunod, at kabanalan. Ang Kanyang makapangyarihang Kautusan ay gabay sa tunay na kaligayahan. Ngunit sinusubukan ng mapaghimagsik na puso na makipagtalo, baluktutin ang Kasulatan, at bigyang-katwiran ang mali—at sa gayon ay nagsasayang ng panahon. Hindi nalilinlang ang Diyos. Nakikita Niya ang puso. Alam Niya ang kaloob-looban. At hindi Niya pinagpapala ang mga tumatangging sumunod. Ang pagpapala ay nasa mga nagpapasakop, sa mga nagsasabing: “Hindi ang aking kalooban, kundi ang Iyo, Panginoon.”

Kung nais mo ng kapayapaan, kung ninanais mong maipanumbalik at makatagpo ng tunay na layunin, iisa lamang ang daan: pagsunod. Huwag mong hintaying maging handa ka; huwag mong hintaying maunawaan ang lahat—magsimula ka lamang. Magsimulang sumunod, magsimulang sundin ang mga utos ng Maylalang nang may tapat na puso. Makikita ng Diyos ang kahandaang iyon at lalapit Siya sa iyo. Pagagaanin Niya ang iyong pagdurusa, babaguhin ang iyong puso, at ipadadala ka Niya sa Kanyang minamahal na Anak para sa kapatawaran at kaligtasan. Tapos na ang panahon ng pag-aalinlangan. Ngayon ang panahon ng pagsunod. -Hango kay Frederick William Robertson. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Amang walang hanggan, salamat sapagkat nagsasalita Ka pa rin sa puso ng mga naghahanap sa Iyo nang buong katapatan. Malinaw ang Iyong tinig para sa mga nagnanais sumunod. Ayaw ko nang mangatwiran o ipagpaliban ang ipinakita Mo na sa akin, Panginoon. Bigyan Mo ako ng mapagpakumbabang puso na agad tumutugon sa Iyong patnubay. Turuan Mo akong sumunod habang sariwa pa ang Iyong panawagan, bago makialam ang aking mga damdamin sa Iyong katotohanan.

Panginoon, kinikilala kong maraming beses akong naging hindi tapat sa aking sarili, at sinubukan kong bigyang-katwiran ang aking pagsuway sa pamamagitan ng mga dahilan. Ngunit ngayon, lumalapit ako sa Iyo nang may pusong nagsisisi at nagpapakumbaba. Nais kong talikuran ang aking kalooban at ang aking pagmamataas, at sundin ang Iyong mga daan nang may takot at pag-ibig. Patnubayan Mo ako sa Iyong Kautusan, palakasin Mo ako upang tuparin ang lahat ng iniutos Mo, at dalisayin Mo ako sa pamamagitan ng Iyong katotohanan.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at niluluwalhati Kita sapagkat Ikaw ay makatarungan, banal, at hindi nagbabago. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang ilaw na nagliliwanag sa gitna ng kadiliman, na gumagabay sa mga tapat sa mga landas ng buhay. Ang Iyong mga utos ay parang matitibay na bato sa ilalim ng mga paa, na umaalalay sa mga nagtitiwala sa Iyo at nagpapakita ng daan tungo sa tunay na kapayapaan. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang walang hanggang Diyos ang iyong kanlungan, at ang Kanyang walang hanggang mga bisig ang umaalalay sa iyo” (Deuteronomio 33:27).

May mga sandali na ang tanging kailangan natin ay pahinga—isang pahingang higit pa sa katawan at umaabot sa kaluluwa. At sa lugar na iyon tayo tinatanggap ng walang hanggang mga bisig ng Diyos. Wala nang mas makapangyarihang larawan ng banal na pangangalaga kaysa rito: mga bisig na hindi kailanman napapagod, hindi sumusuko, at hindi bumibitaw. Kahit harapin natin ang bigat ng mga pakikipaglaban at pag-aalinlangan, buong lambing Niya tayong inaakay at inaalalayan kapag pinili nating sumunod. Ang mga bisig ng Panginoon ay kanlungan, lakas, at buhay—ngunit para lamang sa mga namumuhay ayon sa Kanyang kalooban.

Ang pangako ng pahinga at pangangalaga ay hindi para sa lahat—ito ay para sa mga tapat. Ipinakikita ng Diyos ang Kanyang sarili at ibinubuhos ang Kanyang pagpapala sa mga tumutupad sa Kanyang mga utos. Ang Kanyang makapangyarihang Kautusan ang matabang lupang tinatahanan ng Kanyang kabutihan, at sa labas nito ay kalungkutan lamang ang natitira. Kapag nagpasiya kang mamuhay ayon sa Kautusang ito, kahit sa gitna ng mga paghihirap, ipinakikita mong sa Kanya lamang ikaw umaasa—at lubos nitong nagpapasaya sa puso ng Ama. Ang pagsunod ang wikang nauunawaan Niya; ito ang tipang Kanyang tinutupad.

Kaya sa susunod na makaramdam ka ng pagod o pagkaligaw, tandaan mo: may walang hanggang mga bisig na nakaunat para sa mga tapat. Ang mga bisig na ito ay hindi lamang nag-aalok ng kaaliwan, kundi pati ng kapangyarihang magpatuloy. Hindi inaalalayan ng Diyos ang mapaghimagsik—inaalalayan Niya ang masunurin. Ginagabayan at pinalalakas Niya ang mga nalulugod sa Kanyang Kautusan. Sumunod ka, magtiwala, at makikita mo—tunay ang kapayapaang nagmumula sa Panginoon, malalim ang pahinga, at ang pag-ibig na ibinubuhos Niya sa Kanyang mga anak ay walang hanggan at hindi magagapi. —Hinalaw mula kay Adeline D. T. Whitney. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Ama, napakahalaga sa akin na malaman na ang Iyong walang hanggang mga bisig ang umaalalay sa mga sumusunod sa Iyo. Sa mahihirap na araw at sa mga gabing tahimik, ang Iyong pangangalaga ang nag-iingat sa akin at ang Iyong katapatan ang nagpapalakas muli sa akin. Salamat sa pagyakap Mo sa akin sa pamamagitan ng Iyong presensya at sa pagpapakita na ang mga tumutupad sa Iyong mga utos ay hindi kailanman mag-iisa. Turuan Mo akong magpahinga sa Iyo, na may pusong matatag sa pagsunod.

Panginoon, panibaguhin Mo sa akin ang banal na pagkatakot na umaakay sa katapatan. Alisin Mo sa akin ang lahat ng pagmamataas at ang bawat pagnanais na sundin ang sarili kong mga landas. Pinipili kong kalugdan Ka. Nais kong lumakad nang matuwid, sapagkat alam kong doon nahahayag ang Iyong pagpapala. Nawa ang aking buhay ay maging buhay na patunay na ang pagsunod sa Iyong Kautusan ang tanging daan tungo sa tunay na kapayapaan at tunay na kaligtasan.

O Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay kanlungan ng mga matuwid at Apoy na Tumutupok sa mga mapaghimagsik. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng isang muog ng katuwiran na nagpoprotekta sa mga may takot sa Iyo at tumatanggi sa mga humahamak sa Iyo. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mga bituing nakapirmi sa langit: matatag, hindi nagbabago, at puspos ng kaluwalhatian. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Manalangin kayo upang ipakita sa amin ng Panginoon, na inyong Diyos, kung ano ang dapat naming gawin at kung saan kami dapat pumunta” (Jeremias 42:3).

Ang kaligayahan ay hindi nakakamit sa pamamagitan ng pagsisikap ng tao o ipinipilit sa iba sa pamamagitan ng mga hungkag na payo. Ito ay likas na bunga ng mabubuting pagpili—mga pagpiling maaaring hindi nakalulugod sa sandaling iyon, ngunit nagbibigay ng karangalan sa Diyos. Maaaring maakit tayo ng panandaliang kasiyahan, ngunit sa huli ay palagi itong naniningil ng mataas na halaga. Samantala, ang pagsunod, kahit nangangailangan ng pagtanggi sa sarili, ay nagdadala ng kapayapaan, kabuluhan at, higit sa lahat, pagsang-ayon ng Diyos. Kapag pinili nating sundin ang tinig ng Diyos sa halip na ang ating mga bugso ng damdamin, humahakbang tayo tungo sa isang tunay, pangmatagalan at walang hanggang kaligayahan.

Dito pumapasok ang pormula ng Diyos: ang pagsunod sa Kanyang makapangyarihang Kautusan. Maaaring tila makaluma ito para sa ilan, ngunit ito ang lihim ng tunay na kaligayahan. Walang hinihingi ang Diyos sa atin na imposible. Ang Kanyang mga utos ay hindi pasanin kundi proteksiyon. Ang mga ito ay ligtas na landas para sa mga tapat na kaluluwa. Ang hinihintay lamang Niya sa atin ay ang unang hakbang—ang pasiyang sumunod. Kapag ginawa ang hakbang na iyon nang may pananampalataya at katapatan, kumikilos Siya. Nagbibigay Siya ng lakas, nagpapasigla at umaalalay. Hindi kailanman iniiwan ng Diyos ang sinumang pumipili sa landas ng pagsunod.

At ano ang wakas ng paglalakbay na ito? Ito ay maluwalhati. Sinasamahan tayo ng Ama, pinagpapala, binubuksan ang mga pintuan, pinagagaling ang mga sugat, binabago ang ating kuwento at inaakay tayo sa pinakadakilang kaloob: si Jesus, ang ating Tagapagligtas. Walang maihahambing sa kagalakang mamuhay sa pakikipagtipan sa Diyos, na tinutupad ang Kanyang mga utos nang may kagalakan at pagtitiwala. Nasa ating abot-kamay ang pormula—at ito ay gumagana. Sumunod ka, at makikita mo. -Hango kay George Eliot. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Ama, nagpapasalamat ako sa Iyo sapagkat hindi Mo itinatago sa amin ang daan tungo sa tunay na kaligayahan. Alam kong nag-aalok ang mundo ng mga shortcut na tila mabuti, ngunit ang Iyong Salita lamang ang ligtas. Ngayon, tinatalikuran ko ang panandaliang kasiyahang naglalayo sa akin sa Iyo at pinipili kong sumunod sa Iyo, sapagkat naniniwala akong laging mas mabuti ang Iyong kalooban. Turuan Mo akong magtiwala sa Iyong pormula, kahit manghina ang aking puso.

Panginoon, kinikilala kong kailangan ko ang Iyong tulong. Kung minsan, mas malakas magsalita ang mga hangarin ng laman, ngunit ayaw kong mamuhay na alipin ng mga ito. Nais kong maging malaya—malayang sumunod, malayang magbigay-lugod sa Iyo, malayang mamuhay na may pakikipag-ugnayan sa Iyo. Likhain Mo sa akin ang isang matatag na puso, na higit na umiibig sa Iyo kaysa sa sarili nitong mga hangarin. At nawa’y ang pagsunod na ito ay higit na maglapit sa akin sa Iyong plano at presensya.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at niluluwalhati Kita sapagkat inihayag Mo ang isang napakalinaw na daan tungo sa tunay na kaligayahan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng isang makalangit na pabango na nagpapadalisay sa kaluluwa at pumupuno sa buhay ng layunin. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mga sinag ng araw na nagpapainit sa puso at nagbibigay-liwanag sa bawat hakbang sa gitna ng kadiliman. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang lahat ng landas ng Panginoon ay awa at katotohanan para sa mga tumutupad sa Kanyang tipan at mga patotoo” (Mga Awit 25:10).

Kung inilagay tayo ng Diyos sa isang partikular na lugar, na may ilang hamon, iyon ay dahil nais Niyang luwalhatiin sa mismong lugar na iyon sa pamamagitan ng ating buhay. Walang nagkataon lamang. Madalas nating nais tumakas, magpalit ng kalagayan, at maghintay na maayos muna ang lahat bago sumunod. Ngunit tinatawag tayo ng Diyos na sumunod ngayon, mismo kung nasaan tayo. Ang lugar ng sakit, pagkabigo, at pakikibaka—iyon ang altar kung saan maaari nating ialay sa Kanya ang ating katapatan. At kapag pinili nating sumunod sa gitna ng pagsubok, doon nahahayag nang may kapangyarihan ang kaharian ng Diyos.

May mga taong namumuhay sa patuloy na panghihina ng loob, nakakulong sa mga paulit-ulit na siklo ng pagdurusa, at iniisip na wala nang pag-asa. Ngunit simple at makapagpapabago ang katotohanan: hindi lakas, pera, o pagkilala ang kulang. Ang kulang ay pagsunod. Ang pagsunod sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos—ito ang lihim ng mga lalaki at babaeng nag-iwan ng marka sa kasaysayan ng Bibliya. Hindi kawalan ng mga pakikibaka ang mayroon sila, kundi presensya ng katapatan. Kapag sumusunod tayo, kumikilos ang Diyos. Kapag sumusunod tayo, binabago Niya ang takbo ng ating kasaysayan.

Maaari mong maranasan ang pagbabagong ito ngayon. Hindi kailangang maunawaan ang lahat o maging maayos na ang lahat. Sapat nang magpasya sa iyong puso na sundin ang mga utos ng Panginoon. Tulad ng nangyari kina Abraham, Moises, David, Juan Bautista, at Maria, magsisimulang kumilos ang Diyos sa iyong buhay. Palalayain ka Niya, pagpapalain, at higit sa lahat, ituturo ka Niya kay Jesus para sa kapatawaran at kaligtasan. Ang pagsunod ang daan. -Hango kay John Hamilton Thom. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon kong Diyos, kinikilala kong hindi ko palaging nauunawaan ang Iyong mga daan, ngunit nagtitiwala ako na ang lahat ay may layunin. Alam kong hindi nagkataon lamang ang lugar kung nasaan ako ngayon. Kaya hinihiling ko na tulungan Mo akong maging tapat at masunurin kahit sa mahihirap na kalagayan. Nawa’y hindi ko sayangin ang mga pagkakataong ibinibigay Mo sa akin upang maihayag ang Iyong kaharian sa pamamagitan ng aking buhay.

Mahal na Ama, alisin Mo sa akin ang lahat ng panghihina ng loob at pagkabulag sa espirituwal. Bigyan Mo ako ng pusong masunurin, handang tuparin ang Iyong kalooban kahit mahirap. Ayaw ko nang umikot sa parehong landas o mamuhay sa pagkakatigil. Nais kong isabuhay ang Iyong layunin at maranasan ang pagbabagong tanging Iyong Salita lamang ang makagagawa.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at niluluwalhati Kita dahil Ikaw ay isang Ama na napakarunong at maawain. Kahit hindi ko nauunawaan, kumikilos Ka para sa akin. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng ilog ng katarungan na dumadalisay, nagpapalakas, at umaakay tungo sa buhay. Ang Iyong mga utos ay mga landas ng liwanag sa mundong nababalot ng kadiliman, mga ganap na gabay para sa sinumang nagnanais mamuhay sa Iyo. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang mga matuwid ay dumaraing, dinirinig sila ng Panginoon at inililigtas sila sa lahat ng kanilang mga kapighatian.” (Awit 34:17).

Sa gitna ng mabilis na takbo ng buhay, madaling mapabayaan ang tunay na mahalaga: ang ating pakikipag-ugnayan sa Diyos. Ngunit huwag kang magkamali, minamahal na kapatid—walang pagpapabanal kung walang de-kalidad na panahon kasama ang Panginoon. Ang araw-araw na pakikipag-ugnayang ito ay hindi luho para lamang sa mga taong itinuturing na napakaspirituwal, kundi pangangailangan para sa ating lahat. Dito tayo nakakahanap ng lakas upang magpatuloy, karunungan upang magpasya, at kapayapaan upang makapagtiis. At ang lahat ng ito ay nagsisimula sa isang pagpili: ang pagsunod. Bago tayo maghanap ng magagandang salita sa panalangin o kaaliwan sa pagbubulay-bulay, kailangan nating maging handang sumunod sa mga bagay na naipahayag na ng Diyos sa atin.

Walang saysay ang pagtatangka nating laktawan ang mga hakbang. Ang pagsunod sa mga utos ng Panginoon ay hindi palamuti ng pananampalataya—ito mismo ang pundasyon nito. Marami ang nag-aakalang maaari silang makipag-ugnayan sa Diyos sa sarili nilang paraan, na binabalewala ang Kanyang mga tagubilin, na para bang Siya ay isang mapagparayang ama na tinatanggap ang lahat. Ngunit malinaw ang Salita: inihahayag ng Diyos ang Kanyang sarili sa mga sumusunod sa Kanya. Kapag ipinakikita natin sa pamamagitan ng kongkretong mga gawa na sineseryoso natin ang Kanyang kalooban, tumutugon Siya. Hindi Niya binabalewala ang mga pusong masunurin. Sa halip, mabilis Siyang kumikilos upang pagalingin tayo, baguhin tayo, at gabayan tayo patungo kay Jesus.

Kung ninanais mo ang isang buhay na nabago, kailangan mong magsimula sa pagsunod. Hindi ito madali, alam ko. Kung minsan, nangangahulugan itong isuko ang isang bagay na gusto natin o harapin ang pagpuna ng iba. Ngunit walang gantimpalang hihigit pa sa madamang malapit ang Diyos, na kumikilos nang may kapangyarihan sa ating buhay. Hindi Siya naghahayag ng Kanyang sarili sa gitna ng paghihimagsik, kundi sa tapat na pagsuko. Kapag pinipili nating sumunod, kahit hindi natin nauunawaan ang lahat, kumikilos ang langit. At dito tunay na nagsisimula ang proseso ng pagpapabanal—sa mga gawa ng katapatan na umaabot sa puso ng Ama. -Hinalaw mula kay Henry Edward Manning. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Ama, sa mundong puno ng mga abala at panggigipit, kinikilala kong kailangan kong bumalik sa sentro: sa Iyong presensya. Tulungan Mo akong gawing unang hakbang ng aking araw-araw na paglalakbay ang pagsunod. Huwag Mo akong hayaang malinlang ng mga hungkag na anyo ng pagiging relihiyoso, kundi gawin Mong laging handang sumunod ang aking puso sa Iyong mga utos nang buong katapatan. Turuan Mo akong unahin ang panahon na kasama Ka at huwag ipagpalit ang Iyong kalooban sa anumang bagay sa mundong ito.

Panginoon, palakasin Mo ako upang mamuhay nang tapat, kahit mangahulugan itong lumangoy laban sa agos. Alam kong nalulugod Ka sa mga sumusunod sa Iyo nang buong puso, at iyon ang nais kong maging: isang taong nagpapasaya sa Iyong puso sa pamamagitan ng mga gawa, hindi lamang ng mga salita. Hubugin Mo ako, baguhin Mo ako, iligtas Mo ako sa lahat ng katigasan ng ulo sa espirituwal na buhay, at akayin Mo ako sa tunay na pakikipag-ugnayan sa Iyo, yaong nagpapasigla at nagpapanumbalik.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay tapat, makatarungan, at matiisin. Ang Iyong karunungan ay sakdal at ang Iyong mga daan ay higit na mataas kaysa sa akin. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng isang bukal ng liwanag sa gitna ng kadiliman, na naghahayag ng daan ng buhay. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mahahalagang hiyas na nagpapalamuti sa kaluluwa at umaakay sa tunay na kapayapaan. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang Panginoon ang mauuna sa iyo; sasaiyo Siya, hindi ka Niya iiwan ni pababayaan; huwag kang matakot o mangamba” (Deuteronomio 31:8).

Kapag tila napakabigat na ng buhay, tandaan mo: hindi mo hinaharap ang anuman nang nag-iisa. Hindi kailanman iniiwan ng Diyos ang Kanyang mga anak. Kahit hindi mo Siya nakikita, nananatiling matatag ang Kanyang kamay, inaakay ka sa gitna ng mga paghihirap. Sa halip na hayaang lunurin ka ng sakit o takot, iangkla mo ang iyong kaluluwa sa pagtitiwalang Siya ang may kontrol. Ang tila hindi matiis ngayon ay sa tamang panahon ay gagawin Niyang mabuti. Gumagawa Siya nang may kaganapan sa likod ng mga pangyayari, at ang iyong pananampalataya ang magpapanatili sa iyong matatag, kahit tila gumuho ang lahat sa paligid mo.

Ngunit naitanong mo na ba kung ano mismo ang gawaing isinasagawa ng Diyos sa iyong buhay? Simple at hindi nagbabago ang sagot: inaakay ka ng Diyos na sumunod sa Kanyang makapangyarihang Kautusan. Ito ang gawaing isinasagawa Niya sa lahat ng tunay na umiibig sa Kanya. Hindi Niya pinipilit ang sinuman, ngunit sa pamamagitan ng pag-ibig ay inaakit Niya ang mga pusong handang makinig. At sa mga taong iyon, inihahayag Niya ang Kanyang kahanga-hangang Kautusan—isang Kautusang nagbabago, nagpapalaya, nag-iingat, nagpapala, at umaakay tungo sa kaligtasan. Sa pamamagitan ng pagsunod, nagsisimulang maunawaan ng nilalang ang kanyang layunin.

At kapag naganap ang pagpapasyang ito na sumunod, nagbabago ang lahat. Ipinadadala ng Diyos ang tapat na kaluluwang ito sa Kanyang Anak, at sa wakas ay nagsisimulang magkaroon ng saysay ang buhay. Nawawala ang kawalan, dumarating ang direksiyon, at ang puso ay nagsisimulang lumakad nang may kapayapaan. Kaya walang mas mahalaga sa buhay na ito kaysa pakinggan ang tinig ng Diyos at sundin ang bawat utos na Kanyang inihayag sa pamamagitan ng mga propeta at ni Jesus. Ito ang makipot ngunit ligtas na daan. Sa dulo nito ay buhay na walang hanggan. -Isaac Penington. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon kong Diyos, kapag tila napakabigat ng buhay at nanghihina ang aking mga hakbang, tulungan Mo akong alalahaning kasama kita. Kahit hindi Ka nakikita ng aking mga mata, nais kong magtiwala na inaakay ako ng Iyong kamay nang may pag-ibig at katapatan. Huwag Mong hayaang manaig sa akin ang sakit o takot. Patatagin Mo ang aking pananampalataya upang manatili akong matatag kahit nasa gitna ng mga unos. Alam kong walang nakalalampas sa Iyong kontrol, at ginagamit Mo ang bawat paghihirap upang hubugin ako at akayin sa Iyong kalooban.

Ihayag Mo sa akin, Ama, ang gawaing isinasagawa Mo sa aking buhay. Alam kong nagsisimula ito sa pagsunod sa Iyong banal na Kautusan—ang makapangyarihang Kautusang ito na nagbabago, nagpapalaya, nag-iingat, at nagliligtas. Nais kong magkaroon ng pusong maamo sa Iyong tinig, handang makinig at kusang sumunod. Ilayo Mo sa akin ang lahat ng pagmamataas at paglaban, at ipagkaloob Mo sa akin ang kagalakang mamuhay ayon sa Iyong mga utos. Alam kong sa landas na ito ko matatagpuan ang kapayapaan, layunin, at tunay na direksiyon.

Akayin Mo ako, Panginoon, sa Iyong minamahal na Anak. Nawa ang aking katapatan sa Iyo ay maghatid sa akin sa mas malalim na pagkakilala sa Tagapagligtas, Siyang nagbibigay ng saysay sa buhay at nagbubukas ng mga pintuan tungo sa kawalang-hanggan. Nawa’y hindi ako kailanman lumihis sa makipot na daang ito, kundi magpatuloy nang may pagtitiyaga, pag-ibig, at buong pagsuko. Sa pangalan ni Jesus, amen.

“Manahimik ang lahat sa harapan ng Panginoon” (Zacarias 2:13).

Bihira ang ganap na katahimikan sa loob natin. Kahit sa pinakamagulong mga araw, laging may isang bulong mula sa kaitaasan—ang tinig ng Diyos, banayad at palagian, na nagsisikap na gabayan, aliwin, at patnubayan tayo. Ang problema ay hindi na nananahimik ang Diyos, kundi ang pagmamadali, mga ingay, at mga abala ng mundo ang tumatakip sa banal na bulong na iyon. Abala tayo sa pagsisikap na lutasin ang lahat sa sarili nating paraan kaya nakakalimutan nating huminto, makinig, at magpasakop. Ngunit kapag humihina ang kaguluhan at umaatras tayo nang kaunti—kapag bumabagal tayo at hinahayaang kumalma ang puso—doon natin naririnig ang matagal nang sinasabi ng Diyos.

Nakikita ng Diyos ang ating sakit. Alam Niya ang bawat luha, bawat dalamhati, at nalulugod Siyang mag-alok sa atin ng kaginhawahan. Ngunit may isang kundisyong hindi maaaring ipagsawalang-bahala: Hinding-hindi Siya kikilos nang may kapangyarihan para sa mga taong patuloy na sumusuway sa mga bagay na malinaw na Niyang ipinahayag. Ang mga utos na ibinigay ng Panginoon sa pamamagitan ng Kanyang mga propeta at ni Jesus sa mga Ebanghelyo ay walang hanggan, banal, at hindi maaaring tawaran. Ang paghamak sa mga ito ay paglakad patungo sa kadiliman, kahit iniisip nating nasa tamang landas tayo. Inilalayo tayo ng pagsuway sa tinig ng Diyos at pinalalalim nito ang pagdurusa.

Ngunit binabago ng landas ng pagsunod ang lahat. Kapag pinili nating maging tapat—kapag naririnig natin ang tinig ng Panginoon at sinusundan ito nang may tapang—naglalaan tayo ng puwang upang malayang kumilos Siya sa ating buhay. Sa matabang lupang ito ng katapatan itinatanim ng Diyos ang paglaya, ibinubuhos ang mga pagpapala, at ipinapakita ang daan ng kaligtasan kay Cristo. Huwag kayong magpalinlang: ang nakaririnig lamang sa tinig ng Diyos ay ang sumusunod. Ang napalalaya lamang ay ang nagpapasakop sa Kanyang kalooban. At ang naliligtas lamang ay ang lumalakad sa makipot na daan ng pagsunod sa makapangyarihang Kautusan ng Kataas-taasan. —Frederick William Faber. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon, sa gitna ng mga ingay ng mundong ito at ng kaguluhan ng sarili kong mga kaisipan, turuan Mo akong patahimikin ang lahat ng humahadlang sa akin upang marinig ang Iyong tinig. Alam kong hindi Ka tumitigil sa pagsasalita—Ikaw ay palagian, tapat, at naroroon—ngunit madalas akong naliligaw sa mga abala. Tulungan Mo akong bumagal, huminto sa Iyong presensya, at makilala ang banayad na bulong ng Iyong Espiritu na gumagabay sa akin nang may pag-ibig. Nawa’y hindi ako tumakas sa Iyong tinig, kundi hangarin ko ito nang higit sa anupaman.

Ama, kinikilala kong malinaw nang ipinahayag ang Iyong kalooban sa pamamagitan ng mga propeta at ng Iyong minamahal na Anak. At alam kong hindi ako maaaring humingi ng patnubay, kaaliwan, o pagpapala habang patuloy kong binabalewala ang Iyong mga utos. Huwag Mong hayaang linlangin ko ang aking sarili, na iniisip kong sumusunod ako sa Iyo habang sinusuway ko ang Iyong Kautusan. Bigyan Mo ako ng mapagpakumbaba, matatag, at tapat na puso—handa na sumunod nang walang pag-aalinlangan at lumakad sa makipot na daang patungo sa buhay.

Kumilos Ka nang malaya sa akin, Panginoon. Itanim Mo sa aking puso ang Iyong katotohanan, diligin Mo ito ng Iyong Espiritu, at gawin Mo itong mamunga ng katapatan, kapayapaan, at kaligtasan. Nawa’y maging matabang lupa ang aking buhay para sa Iyong gawain, at ang pagsunod ang maging araw-araw kong pagsang-ayon sa Iyong kalooban. Magsalita Ka, Panginoon—nais kitang marinig, nais kitang sundin. Sa pangalan ni Jesus, amen.

“Kaya nga, kung nagdurusa kayo dahil ginagawa ninyo ang kalooban ng Diyos, patuloy ninyong gawin ang tama at ipagkatiwala ang inyong buhay sa lumikha sa inyo, sapagkat siya ay tapat” (1 Pedro 4:19).

Huwag kang magpokus sa iyong sakit. Gaano man ito katotoo at kabigat, hindi ito higit na dakila kaysa sa Kanya na makapagpapalaya sa iyo. Sinisikap ng kalungkutan, takot, at mga paghihirap ng mundong ito na nakawin ang iyong paningin, upang magmukhang wala nang pag-asa ang lahat. Ngunit may mas mabuting daan. Sa halip na ituon ang pansin sa pagdurusa, itaas mo ang iyong mga mata at tumingin sa kabila nito. Hindi lamang nakikita ng Diyos ang iyong pakikibaka—alam Niya kung paano ito gagamitin para sa iyong ikabubuti. Ang iyong Tagapagligtas ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay na ngayon ay tila imposible.

Ang sagot sa mga suliranin ng buhay ay wala sa mga teoryang pantao ni sa payo ng mga pinunong tumatanggi sa mga tagubiling naipahayag na ng Diyos, na siyang Kanyang banal at walang-hanggang mga kautusan. Bawat paghihirap, nang walang pagbubukod, ay nakakahanap ng solusyon kapag buong puso tayong nagpapasakop sa makapangyarihang Kautusan ng Maylalang. May tunay, malalim, at nagbabagong kapangyarihan sa pagsunod na tanging nakaaalam ang taong nagpasyang sumunod. Natutuklasan ng kaluluwang umaayon sa kalooban ng Diyos ang panibagong lakas, di-inaasahang kapayapaan, at patnubay na hindi kailanman maiaalok ng sinuman sa lupa.

Kaya tigilan mo na ang pagdurusang hindi kinakailangan. Ang pagtanggi sa pakikialam ng Maylalang ay pagpapatuloy sa paglakad sa kadiliman kahit may ilaw nang nakasindi sa harap mo. Magpasya ka ngayon mismo na tanggihan ang mga bulaang guro na palihim na nangangaral laban sa mga utos ng Panginoon at taimtim na bumalik sa pagsunod. Sundin ang bawat kautusang ibinigay ng Diyos sa Kanyang mga propeta at kay Jesus sa mga Ebanghelyo. Ito ang daan ng kagalingan, kalayaan, at buhay na walang hanggan. Wala nang iba. -Isaac Penington. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon, ngayon ay ipinagkakatiwala ko sa Iyo ang lahat ng aking sakit. Alam kong tunay ito, ngunit kinikilala kong higit na dakila ang Iyong kapangyarihan kaysa sa anumang pagdurusang maaari kong madama. Ayaw ko nang mamuhay na nakatingin sa mga paghihirap, ni magpagabay sa kalungkutan o takot. Nais kong itaas ang aking mga mata at makita ang Iyong kamay na nakaabot, handang magpalaya sa akin. Ikaw ang aking Tagapagligtas, at nagtitiwala akong kumikilos Ka maging sa mga pakikibakang hindi ko nauunawaan.

Tulungan Mo ako, Ama, na tanggihan ang mga payo ng sanlibutan at ng mga pinunong nagsasalita laban sa Iyong Kautusan. Turuan Mo akong magtiwala sa Iyong mga tagubilin, na naipahayag na sa pamamagitan ng mga propeta at ni Jesus, sapagkat alam kong nasa mga ito ang sagot sa lahat ng aking kinakaharap. Nais kong sundin ang bawat kautusang Iyong ipinahayag, nang may pananampalataya at katapatan. Kahit mahirap, kahit tila nag-iisa ako, nawa’y manatiling matatag ang aking puso sa Iyong mga daan.

Banal na Espiritu, gabayan Mo ako sa pamamagitan ng Iyong liwanag. Alisin Mo sa akin ang lahat ng pagtutol, panlilinlang, at paghihimagsik. Nawa’y hindi na ako muling lumakad sa kadiliman ngayong alam ko na ang katotohanan. Bigyan Mo ako ng lakas upang magpatuloy nang tapat, hakbang-hakbang, hanggang sa araw na makita ko ang Iyong mukha at sambahin Ka magpakailanman. Sa pangalan ni Jesus, amen.