“Kung walang pagpapakabanal ay walang makakakita sa Panginoon” (Hebreo 12:14).

Naisip mo na ba kung ano talaga ang ibig sabihin ng manalangin at humiling ng pagpapakabanal? Madalas, binabanggit lang natin ang salitang ito na parang magaan, parang madali lang, ngunit ang totoo, ang pagpapakabanal ay may mataas na halaga, at kailangan nating maging handa na bayaran ito. Kapag nanalangin ka na ikaw ay pakabanalin, hinihiling mo sa Diyos na ihiwalay ka, alisin ka mula sa mundo at ilagay ka sa isang lugar kung saan ang iyong pansariling interes, mga plano, at maging ang iyong mga makamundong kaligayahan ay lubhang mababawasan. Kapalit nito, pinalalawak ng Diyos ang Kanyang puwang sa iyong buhay, hanggang sa ang lahat sa iyo – katawan, kaluluwa, at espiritu – ay ganap na nakatuon sa Kanya. Kaya bago mo gawin ang panalanging ito, itanong mo muna sa iyong sarili: “Handa ba talaga akong hayaang gawin ng Diyos ang gawaing ito sa akin?”

Ngayon, pag-usapan natin kung ano talaga ang hinihingi ng pagpapakabanal. Huwag kang palilinlang: ang pagpapakabanal ay hindi isang bagay na basta na lang nangyayari o dahil lang gusto mo ito. Nangangailangan ito ng matinding pagtutok sa pananaw ng Diyos, at ibig sabihin nito na bawat bahagi ng iyong buhay ay kailangang ipagkatiwala sa Kanya. Para bang nilalagyan ng Diyos ng mga tanikala ang lahat ng iyong pagkatao – ang iyong mga iniisip, mga hangarin, mga gawa – at sinasabi Niya: “Ito ngayon ay Akin, at gagamitin lamang para sa Aking layunin.” At narito ang detalye na madalas ay iniiwasan ng marami: walang pagpapakabanal kung walang pagsunod sa Salita ng Diyos. Hindi mo maaaring laktawan ang bahaging ito! Ipinahayag na ng Diyos sa Kasulatan kung ano ang Kanyang inaasahan sa atin, at ang pagsunod sa mga tagubiling ito ang daan upang tayo ay maihiwalay para sa Kanya. Ang pagpapakabanal ay isang seryosong proseso, at hindi ito biro para sa Diyos.

At alam mo ba kung ano ang bunga ng pamumuhay ng ganito, ng pagbabayad ng halaga ng pagpapakabanal? Malapit na ugnayan sa Diyos. Kapag sumusunod ka sa Kautusan ng Diyos, hindi ka lang tumutupad ng mga alituntunin; nagiging tapat kang anak, isang taong napakalapit sa Ama na nararanasan ang mga pagpapala, pagliligtas, at sa huli, ang pangakong buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus. Huwag mong akalaing maaari kang magkaroon ng pagpapakabanal nang walang pagsunod – ito ay isang ilusyon. Ang pagsunod sa ipinahayag na ng Diyos ang susi upang mamuhay ng isang buhay na hiwalay, isang buhay na kalugod-lugod sa Diyos at tumatanggap ng lahat ng nais Niyang ibigay. –Inangkop mula kay O. Chambers. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na madalas kong hinihiling ang pagpapakabanal na parang ito ay isang simpleng bagay, nang hindi iniisip ang tunay na halaga ng maihiwalay para sa Iyo, ng maalis mula sa mundo at mailagay sa lugar kung saan ang aking mga plano, hangarin, at makamundong kaligayahan ay mababawasan. Ngayon, kinikilala ko na ang panalanging ito ay hindi magaan, at sa paghingi nito, binibigyan Kita ng pahintulot na palawakin ang Iyong puwang sa aking buhay, hanggang sa ang lahat sa akin – katawan, kaluluwa, at espiritu – ay nakatuon sa Iyo. Tulungan Mo akong yakapin ang prosesong ito ng may kaseryosohan at huwag takasan ang Iyong tawag sa banal na pamumuhay.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na lagyan Mo ng Iyong mga tanikala ng pag-ibig ang bawat bahagi ng aking buhay – ang aking mga iniisip, hangarin, at mga gawa – at ipahayag: “Ito ngayon ay Akin, at gagamitin para sa Aking layunin.” Ituro Mo sa akin na magtuon sa Iyong pananaw, na ipagkaloob ang lahat ng ako ay sa Iyo. Humihingi ako ng lakas upang sundin ang Iyong Salita, sapagkat alam kong walang pagpapakabanal kung walang pagsunod, at ang daan upang maihiwalay para sa Iyo ay nasa Kasulatan. Patnubayan Mo ako, itama Mo ako, at baguhin Mo ako, upang mamuhay ako ng isang buhay na kalugod-lugod sa Iyo.

O, Banal na Diyos, sinasamba at pinupuri Kita dahil tinawag Mo ako sa isang malalim na ugnayan sa Iyo, dahil binigyan Mo ako ng pagkakataong maging tapat na anak, maranasan ang Iyong mga pagpapala, pagliligtas, at ang pangako ng buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang ilaw na gumagabay sa aking mga hakbang, isang ilog ng katarungan na nagpapadalisay ng aking puso. Ang Iyong mga utos ay mga bituin na gumagabay sa aking paglalakbay, isang awit ng pag-ibig sa aking kaluluwa. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Tinawag na kaibigan ng Diyos si Abraham” (Santiago 2:23).

Naisip mo na ba kung ano ang ibig sabihin ng matawag na “kaibigan ng Diyos”? Tingnan mo ang kanyang buhay at mapapansin mo ang isang hindi matatawarang katotohanan: hindi basta-basta nakuha ni Abraham ang titulong ito, ni dahil lang sa mabuting hangarin. Lumago siya sa pananampalataya, oo, ngunit ang pananampalatayang iyon ay sinubok at hinubog sa pamamagitan ng lubos na pagtitiwala sa Diyos. Huwag kang palinlang: hindi tinatanggap ng Diyos ang mga shortcut. Hindi Niya inaasahan na laktawan mo ang mga hakbang o bigla ka na lang makarating sa tuktok sa isang iglap, ngunit hinihiling Niya na lakaran mo ang landas na Kanyang inilatag, hakbang-hakbang. Walang ibang paraan upang lumago sa pananampalataya kundi ang lubos na magtiwala sa Panginoon at sa Kanyang ganap na layunin.

Ngayon, huminto ka at pagnilayan ang mga pagsubok na hinarap ni Abraham. Hindi siya naging “Ama ng Pananampalataya” dahil lang sa magagandang damdamin o walang laman na mga pangako. Sinubok siya hanggang sa sukdulan, at ang pinakamabigat na pagsubok ay dumating nang sabihin ng Diyos: “Kunin mo ang iyong anak, ang iyong kaisa-isang anak, na iyong minamahal.” Ang pag-akyat sa bundok ng Moriá ay hindi emosyonal na desisyon, kundi isang hindi matitinag na gawa ng pananampalataya. Kahit na durog ang kanyang puso, nagpatuloy si Abraham, sapagkat alam niya na ang kaluguran ng Diyos ay higit pa sa mga salita—kailangan nito ng ganap na pagsunod sa Kanyang kalooban. Huwag kang magpalinlang: ang pinakamamahaling mga hiyas ay hinuhubog nang may kasinlawan, at ang pinakamurnong ginto ay sinusubok sa pinakamainit na apoy. Ginagamit ng Diyos ang mga pagsubok upang ipakita kung sino talaga ang handang magtiwala sa Kanya, nang walang pag-aalinlangan o palusot.

Ang tunay na pananampalataya ay nangangailangan ng gawa, at iyon ay tapos na. Walang puwang para sa tawaran o katuwiran pagdating sa pagsunod sa Diyos. Hindi nakipagtawaran si Abraham, hindi siya nagtanong, hindi niya sinubukang baguhin ang plano ng Diyos ayon sa sarili niyang pang-unawa. Siya ay nagtiwala at sumunod, sapagkat alam niya na ang pagsunod sa Kautusan ng Diyos ang tanging daan tungo sa tunay na pakikipagkaibigan sa Maylalang. Nais mo bang maging kaibigan ng Diyos? Nais mo ba ng pananampalatayang kayang tumagal sa anumang pagsubok? Kung gayon, sundin mo ang mga utos ng Panginoon, nang walang pag-aalinlangan, walang kompromiso. Kunin mo ang Salita ng Diyos at isabuhay ang bawat utos, bawat tagubilin, nang may ganap na determinasyon. Wala nang ibang opsyon para sa nagnanais lumakad kasama ang Diyos. -Inangkop mula kay Lettie B. Cowman. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na ang matawag na Iyong kaibigan ay hindi isang titulong basta na lang ibinibigay, kundi isang bagay na nakakamtan sa pamamagitan ng pananampalataya at pagsunod. Alam kong si Abraham ay hindi kinilalang Iyong kaibigan dahil lang sa mga salita, kundi dahil lubos siyang nagtiwala sa Iyo at sinunod ang bawat tagubilin na Iyong ibinigay. Nais kong matuto mula sa kanya at lumago sa pananampalataya, lumalakad nang hakbang-hakbang sa landas na Iyong inilaan para sa akin, walang shortcut, walang palusot, kundi lubos na nagtitiwala sa Iyong kalooban.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na palakasin Mo ako upang harapin ang mga pagsubok nang hindi natitinag. Alam kong ang tunay na pananampalataya ay hindi teorya, kundi praktikal, at ang dalisay na ginto ay nahahayag lamang sa pamamagitan ng apoy. Ayokong maging taong puro salita lang tungkol sa pananampalataya, kundi maging taong kumikilos ng ganap na pagsunod, kahit malaki ang mga hamon. Bigyan Mo ako ng matatag na puso, na kayang magsabing “oo” sa Iyo sa lahat ng pagkakataon, nang hindi sinusubukang baguhin ang Iyong kalooban ayon sa sarili kong pang-unawa.

O, Banal na Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat pinili Mong lumakad kasama ng mga sumusunod sa Iyo. Alam kong walang tunay na pakikipagkaibigan sa Iyo kung walang ganap na pagpapasakop sa Iyong Kautusan, kaya naman nais kong isabuhay ang bawat utos Mo nang may sigasig at determinasyon. Salamat dahil ginagabayan Mo ako sa landas ng pananampalataya at dahil ang Iyong presensya ang pinakamahalagang kayamanang maaari kong taglayin. Nawa’y magpakita ang aking buhay ng tunay na pakikipagkaibigan na ito, na nakabatay hindi lang sa mga salita, kundi sa hindi matitinag na pagsunod. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang isang mahal na ina, na laging nagpapalakas at nagpapalago ng pananampalataya. Iniibig ko ang Iyong mga utos, sapagkat sila ang manna na nagpapalakas sa aking gutom na puso. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Kaya’t kinain ng mga pangit at payat na baka ang pitong magaganda at matatabang baka… Nilamon ng mga tuyot na uhay ang pitong mabubusog at punong uhay. Pagkatapos ay nagising ang Paraon; ito’y isang panaginip” (Genesis 41:4, 7).

Ang panaginip na ito ng Paraon ay nagdadala ng isang makapangyarihang babala para sa ating lahat: ang pinakamabubuting taon ng ating buhay, ang pinakadakilang karanasang espirituwal, at ang pinakamaluwalhating tagumpay ay maaaring lamunin ng mga panahon ng pagsuway at paglayo sa Diyos. Marami ang nagsimula nang maayos, nagkaroon ng malalaking tagumpay sa espirituwal, naging makapangyarihang kasangkapan sa mga kamay ng Panginoon, ngunit pinayagan ang kapabayaan at kakulangan sa pagbabantay na magdulot ng pagkawala ng lahat. Walang mas nakakalungkot pa kaysa makita ang isang lingkod ng Diyos, na nakaranas na ng kaluwalhatian ng pagsunod at ng mga banal na pagpapala, na matalo ng espirituwal na lamig at kawalang-silbi sa Kaharian.

Ngunit ang trahedyang ito ay maaaring at dapat iwasan. Ang tanging katiyakan ng kaligtasan laban sa pagbagsak na ito sa espirituwal ay ang patuloy at bagong ugnayan sa Diyos. Hindi sapat ang magkaroon ng nakaraang katapatan; kinakailangan ang mamuhay sa pagsunod araw-araw. Tanging yaong nagpapanatili ng tuloy-tuloy na relasyon sa Ama sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang makapangyarihang Kautusan ang mananatiling matatag at hindi malalamon ng panahon ng espirituwal na tagtuyot. Ang mga payat na baka at tuyot na uhay ay walang puwang sa buhay ng taong nananatiling tapat sa Panginoon, sapagkat ang Diyos ang sumusuporta at nagpapalakas sa mga lumalakad ayon sa Kanyang kalooban.

Kung nais nating maiwasan ang espirituwal na pagkabigo, kailangan nating piliin ngayon at araw-araw na sumunod. Hindi tayo maaaring umasa sa mga nakaraang karanasan, kundi sa isang patuloy at bagong pangako sa Diyos at sa Kanyang Salita. Sa ganitong paraan lamang tayo mananatiling mabunga at ganap, patuloy na lumalago sa presensya ng Ama at ng Anak. -Inangkop mula kay Lettie B. Cowman. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na ang pinakamabubuting sandali ng aking espirituwal na buhay ay maaaring mawala kung hindi ako mananatiling mapagmatyag sa Iyong presensya. Alam kong hindi sapat ang magkaroon ng nakaraang katapatan; kailangan kong araw-araw na baguhin ang aking pangako sa Iyo upang hindi manghina ang aking pananampalataya. Ituro Mo sa akin kung paano mamuhay sa patuloy na pagsunod sa Iyong banal na Kautusan, upang ang mga taon ng tagtuyot at paglayo ay hindi kailanman magtagumpay sa akin.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na ingatan Mo ang aking puso mula sa espirituwal na kapabayaan. Ayokong matalo ng lamig, ni pahintulutan na sirain ng pagsuway ang mga pagpapalang natanggap ko na mula sa Iyo. Bigyan Mo ako ng mapagbantay na espiritu at masidhing hangaring patuloy Kang hanapin. Nawa’y ang aking pananampalataya ay hindi umasa sa mga nakaraang karanasan, kundi sa isang buhay at lumalagong relasyon sa Iyo, na nakaugat sa pagsunod at pagmamahal sa Iyong kalooban.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat sinusuportahan Mo ang mga pumipiling lumakad ayon sa Iyong mga daan. Salamat dahil sa Iyo ko natatagpuan ang lakas upang magpatuloy at manatiling mabunga. Nawa’y ang aking buhay ay laging mamarkahan ng katapatan at katatagan sa Iyong Salita, upang walang panahon ng tagtuyot ang makapaglayo sa akin mula sa Iyo. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay kailanman hindi ako inililigaw. Ang Iyong mga utos ay ang banayad na himig na nagpapatahimik sa mga bagyo ng aking pagkatao. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“At natakot si Samuel na sabihin kay Eli ang pangitain” (1 Samuel 3:15).

Madalas na nangungusap ang Diyos sa atin sa mga banayad na paraan, at kung hindi tayo magiging mapagmatyag, maaari tayong malito at magtanong kung tunay nga ba nating naririnig ang Kanyang tinig. Binanggit ni Isaias na ang Panginoon ay nagsalita sa kanya “na may matibay na kamay”, na nagpapahiwatig na madalas tayong ginagabayan ng Diyos sa pamamagitan ng presyon ng mga pangyayari. Sa halip na labanan o malihis ang ating atensyon, dapat nating sanayin ang ating sarili na magsabi: “Magsalita ka, Panginoon.” Kapag dumating ang mga pagsubok at tila itinutulak tayo ng buhay sa isang direksyon, dapat tayong huminto at makinig. Laging nangungusap ang Diyos, ngunit handa ba tayong makinig?

Ang kwento ni Samuel ay malinaw na nagpapakita ng prinsipyong ito. Nang magsalita ang Diyos sa kanya, naharap si Samuel sa isang suliranin: dapat ba niyang sabihin kay propetang Eli ang natanggap niyang mensahe mula sa Panginoon? Ipinapakita ng sitwasyong ito ang isang mahalagang pagsubok ng pagsunod. Madalas, ang tawag ng Diyos sa atin ay maaaring hindi ikalugod ng iba, at may tukso tayong mag-atubili upang maiwasan ang alitan. Gayunpaman, ang pagtangging sumunod sa Panginoon dahil sa takot na makasakit o hindi mapasaya ang iba ay lumilikha ng hadlang sa pagitan ng ating kaluluwa at ng Diyos. Pinarangalan si Samuel dahil ang kanyang pagsunod ay hindi matitinag; hindi niya inilalagay ang sariling lohika o damdamin sa itaas ng tinig ng Diyos.

Ang pagiging malapit sa Diyos, ang kalinawan ng direksyon, at ang mga materyal at espirituwal na pagpapala ay dumarating lamang kapag ang pagsunod ay nagiging awtomatikong tugon sa tinig ng Panginoon. Hindi natin kailangang maghintay ng isang naririnig na tawag o isang pambihirang tanda, sapagkat malinaw nang ibinigay ng Diyos ang Kanyang mga utos sa Kanyang Salita. Nagsisimula ang lahat sa mga kautusang Kanyang inihayag, at kapag tumutugon tayo agad ng “Magsalita ka, Panginoon!”, ipinapakita natin na handa tayong lumakad sa katotohanan at tanggapin ang lahat ng inihanda Niya para sa atin. -Inangkop mula kay O. Chambers. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na palagi Kang nangungusap, ngunit madalas na ang aking pansin ay nagkakawatak-watak at hindi ko napapansin ang Iyong tinig. Alam ko na hindi Ka palaging nangungusap sa malalakas na paraan; madalas Mong ginagamit ang mga pangyayari at sitwasyon upang ako’y gabayan. Turuan Mo akong magkaroon ng pusong mapagmatyag, handang kilalanin ang Iyong patnubay, nang walang pag-aalinlangan o pag-aatubili. Nawa ang una kong tugon sa anumang sitwasyon ay laging sabihin: “Magsalita ka, Panginoon, sapagkat ang Iyong lingkod ay nakikinig.”

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng lakas ng loob na sumunod nang hindi natatakot sa mga maaaring maging bunga. Kung paanong kinailangan ni Samuel na harapin ang isang mahirap na sandali sa paghahatid ng Iyong mensahe, alam kong madalas na ang aking katapatan sa Iyo ay maaaring hindi ikalugod ng iba. Ngunit ayokong mag-atubili o ilagay ang sarili kong lohika sa itaas ng Iyong kalooban. Nawa ang aking pagsunod ay maging hindi matitinag, upang hindi kailanman magkaroon ng hadlang sa pagitan ng aking kaluluwa at ng Iyong presensya. Tulungan Mo akong piliin ang Iyong mga daan higit sa anumang opinyon ng tao.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat malinaw Mong inihayag ang Iyong kalooban sa Iyong Salita. Hindi ko kailangang maghintay ng pambihirang mga tanda, sapagkat ibinigay Mo na sa akin ang Iyong mga utos bilang gabay. Salamat sapagkat sa tapat na pagsunod sa Iyong kalooban, natatagpuan ko ang pagiging malapit sa Iyo, kalinawan ng direksyon, at lahat ng pagpapalang inihanda Mo para sa mga sumusunod sa Iyo. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang tunog na nagpapalaganap ng kapayapaan sa aking puso. Ang Iyong mga utos ang himig ng aking buhay. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang hindi ipinanganak sa tubig at sa Espiritu ay hindi makakapasok sa Kaharian ng Diyos” (Juan 3:5).

Kapag nagsalita si Jesus tungkol sa pagpasok sa Kaharian ng Diyos, hindi lamang niya tinutukoy ang langit pagkatapos ng kamatayan, kundi ang pagdating ng Kaharian dito sa lupa at ang pribilehiyong maranasan ito dito at ngayon. Maraming Kristiyano ang kuntento na sa ideya ng isang hinaharap na langit, nang hindi napapansin na ang pangako ay may kasamang kasalukuyang pagbabago. Ang pagpasok sa Kaharian ay nangangahulugan ng pagkakaroon ng lahat ng ipinangako ng Diyos sa atin: ang Kanyang palagiang presensya, ang Kanyang pamamahala na itinatag sa ating buhay, at ang Kanyang kalooban na natutupad sa atin at sa pamamagitan natin.

Ang pagpasok sa Kaharian na ito ay hindi nangyayari nang awtomatiko, ni sa pamamagitan lamang ng pag-asa. Ito ay nagaganap sa pamamagitan ng isang buhay at aktibong pananampalataya, isang pananampalatayang naipapahayag sa pamamagitan ng pagsunod. Hindi tinawag ng Diyos ang Kanyang bayan sa isang pasibong paniniwala, kundi sa isang aktibong pagtatalaga sa Kanyang kalooban. Ang nagnanais na maranasan ang Kaharian ay kailangang magpakita ng kanyang pananampalataya sa pamamagitan ng lubos na pagpapasakop sa banal na kalooban. Hindi sapat ang maghintay lamang ng mga hinaharap na pagpapala; kinakailangang kumilos ayon sa mga prinsipyong inihayag ng Diyos.

Ang mga utos ng Diyos ay naglalaman ng kapangyarihang magbago. Ang bawat pumipili na sumunod ay nakakahanap hindi lamang ng gabay, kundi pati ng lakas at espirituwal na awtoridad. Ang pagsunod na ito ang nagpapahintulot sa atin na makapasok sa Kaharian ng Diyos ngayon, nararanasan ang mga pangako sa ating kasalukuyang buhay, at nagbibigay sa atin ng katiyakan ng pagpasok sa walang hanggan. Walang paghihiwalay sa dalawa. Ang namumuhay nang tapat sa Diyos ay nagsisimula nang tamasahin ang Kaharian dito sa lupa, kasama ang lahat ng pagpapalang kaakibat nito, at, sa tamang panahon, magmamana ng buhay na walang hanggan. -Inangkop mula kay A. Murray. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na ang Iyong Kaharian ay hindi lamang isang pangakong hinaharap, kundi isang realidad na maaari kong maranasan dito at ngayon. Alam kong ang pagpasok sa Kaharian na ito ay nangangahulugang pahintulutan ang Iyong presensya, Iyong kalooban, at Iyong pamamahala na maitatag sa aking buhay. Ayokong makuntento lamang sa pag-asam ng langit, kundi nais kong maranasan ang kapuspusan ng Iyong presensya ngayon, namumuhay sa ilalim ng Iyong pamamahala at tapat na sumusunod sa Iyong mga landas.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na tulungan Mo akong magkaroon ng buhay na pananampalataya, na mahahayag sa ganap na pagsunod sa Iyong kalooban. Alam kong hindi sapat ang maniwala lamang; kinakailangang kumilos ayon sa mga prinsipyong Iyong ipinahayag. Nais kong ipakita ang aking pananampalataya hindi lamang sa mga salita, kundi sa aking buhay, pinipiling sundin ang Iyong mga utos at mamuhay ayon sa Iyong katotohanan. Bigyan Mo ako ng pusong masunurin, handang lumakad sa Iyong Kaharian mula ngayon, nararanasan ang Iyong kapayapaan, Iyong lakas, at Iyong pag-aalaga sa bawat hakbang.

O, Kataas-taasang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat tinawag Mo ang Iyong mga anak sa isang buhay ng katapatan at kapuspusan sa Iyo. Salamat dahil, sa pagsunod sa Iyo, maaari ko nang simulang tamasahin ang mga pangako ng Iyong Kaharian, na alam kong ang aking katapatan ngayon ay maghahatid din sa akin sa buhay na walang hanggan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang aking tapat na ilaw na tumatanglaw sa aking mga hakbang. Ang Iyong mga utos ay tulad ng malamig na lilim sa ilalim ng punongkahoy ng kapayapaan sa init ng tanghali. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang panalangin ng isang matuwid ay makapangyarihan at mabisa” (Santiago 5:16).

Alam ng Diyos ang bawat detalye ng ating buhay. Nakikita Niya ang ating mga sakit, binibilang ang ating mga luha, at alam Niya nang eksakto ang ating pinagdaraanan. Walang anumang bagay na maitatago natin sa Kanya, sapagkat ang Diyos mismo ang nagpayagan ng ilang pagsubok upang tayo ay turuan, palakasin, at ilapit tayo nang higit pa sa Kanya. Ngunit kahit alam Niya ang lahat, nais pa rin Niyang tumawag tayo sa Kanya para sa kalayaan, sapagkat ang panalangin ang paraan na Kanyang itinatag upang tayo ay makipag-ugnayan sa Kanyang biyaya at awa.

Gayunpaman, hindi sapat ang basta humiling lamang; ang panalangin na tinutugon ng Diyos ay ang panalangin ng matuwid—yaong nagnanais na bigyang-kasiyahan Siya at namumuhay sa pagsunod sa Kanyang mga utos. Kapag tayo ay nanalangin nang may kababaang-loob at pusong tunay na nagpasiyang sumunod sa lahat ng Kanyang itinuro sa atin sa Kasulatan, dinirinig at sinasagot ang ating mga dalangin. Hindi tinatanggihan ng Diyos ang panalangin ng Kanyang mga tapat na anak. Ibinangon Niya ang Kanyang bayan noon at patuloy Niyang ibinabangon ngayon ang mga umiibig sa Kanya at nagpapakita ng pag-ibig na iyon sa pamamagitan ng pagsunod.

Kung ito ang katotohanan, bakit hindi mo ito gawin ngayon? Ano ang pumipigil sa iyo na lubusang magpasakop sa Panginoon at magtiwala sa Kanya? Simulan mong sundin ang makapangyarihang Kautusan ng Diyos, at makikita mo ang kamay ng Panginoon na kumikilos sa iyong buhay at sa buhay ng mga mahal mo. Walang hadlang para sa mga lumalapit sa Diyos na may pusong nagpapasakop at handang sundin ang lahat ng Kanyang inihayag. Ang kapayapaang iyong hinahanap at ang mga kasagutang iyong ninanais ay darating sa tamang panahon—sapagkat kailanman ay hindi pinababayaan ng Diyos ang mga matuwid. -Inangkop mula kay Henry Müller. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na alam Mo ang bawat detalye ng aking buhay. Nakikita Mo ang aking mga sakit, binibilang Mo ang aking mga luha, at alam Mo nang eksakto ang aking pinagdaraanan. Alam kong walang lihim sa Iyong mga mata at na ang bawat pagsubok ay may layunin: upang ako ay turuan, palakasin, at ilapit nang higit sa Iyo.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na turuan Mo akong manalangin nang may matuwid, tapat, at pusong puno ng pagsunod. Hindi ko nais na humiling lamang, kundi nais kong mamuhay nang kaaya-aya sa Iyo, tapat na sumusunod sa Iyong mga utos. Alam kong dinirinig at tinutugon Mo ang panalangin ng mga umiibig sa Iyo at nagpapakita ng pag-ibig na iyon sa pamamagitan ng pagsunod. Ipagkaloob Mo sa akin ang kababaang-loob na kilalanin ang Iyong mga tagubilin at ang lakas upang sundin ang mga ito nang walang pag-aalinlangan, na nagtitiwala na ang Iyong kalooban ay perpekto.

O Banal na Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat kailanman ay hindi Mo pinababayaan ang mga tapat na naghahanap sa Iyo. Salamat dahil ang kapayapaang aking hinahanap at ang mga kasagutang aking inaasahan ay darating sa Iyong takdang panahon, sapagkat tapat Ka sa pagtupad ng Iyong mga pangako. Nawa’y samahan ng aking panalangin ang isang buhay na nagpapasakop sa Iyo, upang makita ko ang Iyong kamay na makapangyarihang kumikilos sa aking buhay at sa buhay ng mga mahal ko. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang aking kalasag at tabak laban sa mga atake ng kaaway. Ang Iyong mga utos ay tulad ng banayad na hangin na humahaplos at nagpapatahimik sa aking mga isipin. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Kaya nga, sinasabi ko sa inyo: huwag kayong mabalisa tungkol sa inyong buhay” (Mateo 6:25).

Ang mga salitang ito ni Jesus ay hindi lamang payo, kundi isang utos para sa mga tunay na nagtitiwala sa Ama. Ang pagkabalisa ay parang isang tuloy-tuloy na agos na sumusubok sumakal sa lahat ng inilalagay ng Diyos sa ating puso. Kung hindi tayo nag-aalala tungkol sa pananamit at pagkain, agad namang sumusulpot ang ibang mga pangamba—maaaring may kinalaman sa pera, kalusugan, o mga relasyon. Palagian ang pagsalakay ng pagkabalisa, at maliban na lang kung hahayaan nating itaas ng Espiritu ng Diyos ang ating isipan higit sa mga alalahaning ito, tayo ay dadalhin ng agos at mawawalan ng kapayapaan.

Ang babala ni Jesus ay para sa mga tunay na anak ng Diyos. Ang hindi kabilang sa Panginoon, ang hindi umiibig sa Kanya at hindi sumusunod sa Kanyang mga utos, ay may dahilan upang mamuhay nang balisa. Ngunit ang mga umiibig sa Diyos hanggang sa tanggapin ang Kanyang mga tagubilin at sundin ang mga ito nang may kagalakan ay walang dahilan upang matakot o mabalisa. Inaalagaan ng Ama ang Kanyang mga tapat na anak, at walang anumang mangyayari sa kanila nang hindi Niya pinahihintulutan. Ang pagsunod sa mga utos ng Panginoon ay hindi lamang nagpapanatili sa atin na nakaayon sa Kanyang kalooban, kundi nagbibigay din sa atin ng lugar sa ilalim ng Kanyang proteksyon.

Nais ng Diyos na akayin tayo palapit sa Kanya, hubugin tayo ayon sa Kanyang kalooban, at sa huli, pagkalooban tayo ng buhay na walang hanggan sa Kanyang piling. Ang nagtitiwala at sumusunod sa Ama ay hindi kailangang mamuhay nang balisa, sapagkat alam niyang ang lahat ng bagay ay nasa ilalim ng Kanyang kontrol. Ang tunay na kapayapaan ay dumarating kapag inihabilin natin ang ating landas sa Panginoon at namumuhay nang may tiwala na Siya ang magbibigay ng lahat sa tamang panahon. Ang pagkabalisa ay para sa mga namumuhay na malayo sa Diyos; ang pagtitiwala ay para sa mga namumuhay sa lilim ng Kanyang proteksyon para sa mga masunurin. -Isinalin mula kay O. Chambers. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na ang pagkabalisa ay sumusubok sumakal sa lahat ng inilalagay Mo sa aking puso, ngunit iniutos Mo na huwag akong mabalisa, sapagkat ang mga nagtitiwala sa Iyo ay may katiyakan ng Iyong pag-aalaga. Alam kong madalas na nakakapit ang aking isipan sa mga alalahanin ng buhay na ito, ngunit ayokong matangay ng agos na ito. Ituro Mo sa akin na itaas ang aking mga kaisipan higit sa mga pang-araw-araw na pangamba, upang ako’y makapahinga nang lubos sa Iyong providensya at katapatan.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na palakasin Mo ang aking pananampalataya, upang hindi ako mamuhay gaya ng mga hindi nakakakilala at hindi sumusunod sa Iyong mga daan. Alam kong ang Iyong mga tapat na anak ay walang dahilan upang matakot, sapagkat sila ay nasa ilalim ng Iyong proteksyon at walang mangyayari sa kanila nang hindi Mo pinapahintulutan. Nawa’y magtiwala ako nang buong puso na sa pamumuhay ng masunurin sa Iyong banal na Kautusan, matatagpuan ko ang kapanatagan at kapayapaan, sapagkat inaalagaan Mo ang bawat detalye ng aking buhay.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay makapangyarihan sa lahat ng bagay at kailanma’y hindi Mo pinababayaan ang mga sumusunod sa Iyo. Salamat sapagkat ang kapayapaang nagmumula sa Iyo ay hindi nakasalalay sa mga pangyayari, kundi sa katiyakan na Ikaw ang namumuno sa lahat nang may pag-ibig at katarungan. Nawa’y maging tanda ng aking buhay ang pagtitiwalang ito, upang ako’y mamuhay nang walang takot sa kinabukasan, batid na ang aking landas ay ligtas sa Iyong mga kamay. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang matibay na pundasyon ng aking buhay. Walang kasing ganda ang Iyong mga utos. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Tumingin kayo sa Akin at kayo’y maliligtas, kayong lahat sa mga hangganan ng lupa; sapagkat Ako ang Diyos, at wala nang iba” (Isaias 45:22).

Inaanyayahan tayo ng Diyos na tumingin sa Kanya, ngunit tayo ba ay naghihintay na Siya ang lumapit sa atin bago tayo gumawa ng hakbang na ito? Madalas, hinihintay natin na abutin tayo ng Diyos ng Kanyang mga pagpapala bago natin Siya hanapin ng buong puso. Ngunit malinaw ang Kanyang utos: “Tumingin kayo sa Akin at kayo’y maliligtas.” Ang kaligtasan, kapayapaan, at gabay ng Diyos ay dumarating kapag inalis natin ang ating mga mata sa ating sarili at itinuon ang ating pansin ng lubusan sa Kanya.

Kahanga-hanga, kadalasan ay ang mga problema ang nagtutulak sa atin na hanapin ang Diyos, ngunit ang mga pagpapala ay maaaring magpalayo sa atin sa Kanya. Kapag tayo ay dumaranas ng mga pagsubok, likas nating tinatawag ang Panginoon, ngunit kapag maayos ang lahat, ang likas na ugali ng tao ay mag-relax at madistract. Kaya naman, ang dakilang labanan sa espiritu ay hindi lamang laban sa mga pagsubok, kundi laban sa tukso na mawala ang pokus sa Maylalang. Ang turo ni Jesus sa Sermon sa Bundok ay nagtuturo sa atin ng isang katotohanan: bawasan ang lahat ng iyong mga interes hanggang ang iyong isipan, puso, at katawan ay ganap na nakatuon sa Diyos. Wala nang mas mahalaga pa kundi ang mamuhay ayon sa Kanyang kalooban.

Ang konsentrasyong ito ay nangangahulugan ng pagtanggap na tayo ay mga nilalang at ang tunay na kaligayahan ay matatagpuan lamang sa pagsunod sa ipinahayag ng ating Maylalang bilang tamang landas. Ang mga alalahanin tungkol sa kinabukasan, ang mga hindi tiyak sa buhay, at ang mga presyon ng mundong ito ay nawawalan ng lakas kapag tumingin tayo sa Diyos at nagpapasakop sa Kanyang kapangyarihan. Kapag tapat nating sinabi: “Ako ay Iyong anak at tapat na susunod sa Iyo, aking Ama,” lahat ay naaayon sa tamang panahon, at ang kapayapaang dulot ng pagsunod ay bumabalot sa atin. Ang tumitingin sa Panginoon ay hindi matitinag at mararanasan ang katuparan ng Kanyang mga pangako, dito man sa buhay na ito o sa kawalang-hanggan. -Inangkop mula kay O. Chambers. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na madalas kong hinihintay na Ikaw ang lumapit sa akin bago ako magpasya na hanapin Ka ng buong puso. Ngunit malinaw ang Iyong utos: dapat muna akong tumingin sa Iyo, ituon ng lubusan ang aking pansin sa Iyo, at magtiwala na ang kaligtasan, kapayapaan, at gabay ay magmumula sa gawaing ito ng pagsunod. Ituro Mo sa akin na alisin ang aking mga mata sa aking sariling mga limitasyon at ilagay lamang ito sa Iyo, na alam kong wala nang ibang daan maliban sa Iyong inihayag.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na tulungan Mo akong huwag madistract ng mga pangyayari sa buhay, mahirap man o magaan. Alam ko na sa mga sandali ng pagsubok ay napapalapit ako sa Iyo, ngunit kapag maayos ang lahat, nanganganib akong lumayo. Ayokong may anuman, maging pagsubok o pagpapala, ang magpalihis ng aking tingin mula sa Iyo. Nawa ang aking isipan at puso ay maging ganap Mong pag-aari, upang ang aking buhay ay laging nakaayon sa Iyong kalooban. Bigyan Mo ako ng matatag na espiritu, nakatuon sa tunay na mahalaga: ang sumunod sa Iyo nang walang pag-aalinlangan.

O, Banal na Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw lamang ang tanging daan tungo sa ganap at tunay na buhay. Salamat dahil sa pagtutok ko ng aking mga mata sa Iyo at tapat na pagsunod sa Iyong mga utos, natatagpuan ko ang katiwasayan at kapayapaang hindi kayang ibigay ng mundong ito. Alam kong ang sumusunod sa Iyo ay hindi kailanman matitinag, sapagkat tapat Ka sa pagtupad ng Iyong mga pangako. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang aking araw at kabilugan ng buwan, na kailanma’y hindi ako iniiwang maglakad sa dilim. Ang Iyong mga utos ang aking kumpas na gumagabay sa aking buhay, laging nagtuturo sa akin sa landas ng katuwiran. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Kaniyang inilagay sa harap Niya ang ating mga kasalanan, ang ating mga lihim na pagkakasala sa liwanag ng Kaniyang mukha” (Mga Awit 90:8).

Tulad ng di-nakikitang alikabok sa hangin na nahahayag kapag tinatamaan ng sinag ng araw, gayundin ang ating kaluluwa ay puno ng mga karumihan na hindi natin namamalayan hanggang sa sumikò ang liwanag ng Diyos sa atin. Bago lumiwanag ang araw sa paligid, tila malinis ang hangin, ngunit kapag tumagos ang liwanag, nakikita natin kung gaano karaming dumi ang naroroon. Ganoon din ang ating puso. Maaaring isipin nating tayo ay maayos, ngunit sa harap ng kabanalan ng Diyos, ang ating mga lihim na kasalanan ay nahahayag. Ang mga bagay na hindi natin nakikita noon ay nagiging malinaw sa Panginoon, sapagkat walang natatago sa Kaniya.

Sa harap ng katotohanang ito, mayroon tayong dalawang pagpipilian: linlangin ang ating sarili at subukang balewalain ang inihahayag ng Diyos, o magpakumbaba at hayaan Siyang linisin tayo. Walang takas mula sa banal na liwanag, sapagkat sumasaklaw Siya sa lahat ng bagay, at ang tanging matalinong hakbang ay tanggapin ang katotohanang ito at kumilos ayon dito. Dapat nating kilalanin na sa ating sarili, hindi natin kayang alisin ang mga karumihang ito; ngunit kung tayo ay magpapasakop sa Diyos nang may pagpapakumbaba, kikilalanin Siya bilang ating Manlilikha, at magpapasyang sundin Siya sa lahat ng Kaniyang ipinahayag sa pamamagitan ng Kaniyang mga propeta at ni Jesus, ang mga nahayag na dumi ay aalisin, at unti-unti tayong lilinisin.

Kapag tayo ay nagpapasakop sa kalooban ng Diyos at niyayakap ang pagsunod bilang istilo ng pamumuhay, ang mga pagpapala ng Ama ay dadaloy sa atin, ang Kaniyang presensya ay magiging palagian, at Kaniyang igagabay tayo sa Anak. At tanging sa paglalakbay na ito ng paglilinis at katapatan tayo mahahanda para sa walang hanggang korona na inilalaan para sa mga umiibig sa Kaniya at tumutupad ng Kaniyang mga utos. Nawa’y ang liwanag ng Panginoon ay sumikò sa atin at maghatid sa atin sa ganap na pagbabago! -Inangkop mula kay J. H. Newman. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na sa harap ng Iyong liwanag, walang natatago. Tulad ng di-nakikitang alikabok na nahahayag kapag tinamaan ng araw, alam kong ang aking puso ay puno rin ng mga karumihan na madalas kong hindi napapansin. Ngunit nakikita Mo ang lahat, Panginoon, at walang lihim sa Iyo. Ayokong mabuhay sa ilusyon na ako ay maayos sa sarili kong lakas; nais kong ang Iyong liwanag ang maghayag ng lahat ng kailangang linisin sa akin, upang ako ay maging ayon sa Iyong kalooban.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng pagpapakumbaba upang tanggapin ang lahat ng inihahayag ng Iyong liwanag sa aking kaluluwa. Alam kong sa aking sarili, hindi ko kayang alisin ang mga karumihan na naglalayo sa akin sa Iyo, ngunit naniniwala akong sa ganap na pagsuko sa Iyong kalooban at tapat na pagsunod sa Iyong mga utos, lilinisin Mo ako araw-araw. Ituro Mo sa akin na sumunod nang walang pag-aalinlangan, sapagkat alam kong sa pagsunod ko matatagpuan ang tunay na buhay sa Iyong presensya.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay tapat na maglinis sa mga naghahanap sa Iyo nang tapat ang puso. Salamat dahil hindi Mo lamang inihahayag ang kailangang baguhin, kundi ginagabayan Mo rin kami sa prosesong ito nang may pag-ibig at pagtitiyaga. Nawa’y sumikò nang matindi ang Iyong liwanag sa akin, alisin ang lahat ng karumihan, upang ako ay makalakad na kasama Ka sa katapatan at mahanda para sa walang hanggang korona na inilalaan Mo sa mga umiibig at tumutupad ng Iyong mga utos. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang ilaw na gumagabay sa dagat ng aking paglalakbay. Ang Iyong mga utos ay tulad ng pinong ginto. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ihagis mo ang iyong pasan sa Panginoon at Siya ang magpapalakas sa iyo” (Mga Awit 55:22).

Ang likas na reaksyon sa harap ng anumang kahirapan ay subukang lutasin ito sa sarili nating kakayahan, sa pamamagitan ng pagpaplano, pagsusuri, at pag-aalala. Nais nating alisin agad ang problema, naghahanap ng mga solusyong makatao. Ngunit itinuturo sa atin ng Salita ng Diyos ang kakaiba: itigil ang lahat ng balisang pagpaplano, ihinto ang mga magulong kaisipan, talikdan ang pag-aalala at makipag-usap sa Panginoon! Hindi Niya nais na tayo lamang ang magdala ng mga pasanin sa buhay; nais Niyang magtiwala tayo sa Kanya nang lubusan.

Marahil ikaw ay sanay na madaling panghinaan ng loob, ngunit huwag mong hayaang mangyari iyon. Magpatuloy ka sa pagsusumamo hanggang maramdaman mo sa iyong puso ang katiyakan na dininig ng Diyos ang iyong daing. Kapag dumating ang paniniwalang ito, ang iyong panalangin ay magiging papuri. Kailanman ay hindi binabalewala ng Diyos ang mga daing ng mga nagpasiyang sumunod nang tapat sa Kanyang makapangyarihang mga utos. Ang mga masunuring anak ay dinirinig at pinalalakas, sapagkat pinararangalan ng Panginoon ang mga nagpaparangal sa Kanya. Kung inilagay mo na sa iyong puso ang matibay na pasya na lumakad sa mga landas ng Ama, makatitiyak kang Siya ang mag-aalaga sa bawat detalye ng iyong buhay.

Magpahinga, magtiwala at maghintay, sapagkat gagawin ng Diyos para sa iyo ang mga bagay na nais mong gawin mag-isa. Ang mga bagay na tila imposible, ang mga bagay na bumabagabag sa iyong kapayapaan, Siya ang mag-aayos nang perpekto at sa tamang panahon. Gaya ng sinabi ni Moises sa bayan ng Israel sa harap ng Dagat na Pula: “Huwag kayong matakot; tumahimik kayo at tingnan ang pagliligtas ng Panginoon” (Exodo 14:13). Ang iyong mga problema ay hindi mas malaki kaysa sa kapangyarihan ng Diyos. Sundin mo lamang, ipagkatiwala at maghintay, sapagkat hindi kailanman pumapalya ang Panginoon sa pagsaklolo sa mga nagtitiwala sa Kanya. -Isinalin mula kay A. E. Funk. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na madalas ang aking reaksyon sa harap ng mga pagsubok ay subukang lutasin ang lahat sa sarili kong kakayahan. Nagpaplano, nagsusuri at nag-aalala ako, na para bang ako lang ang may pananagutan sa solusyon. Ngunit itinuturo ng Iyong Salita na ipasa ko sa Iyo ang aking mga pasanin, itigil ang pagkabalisa at magtiwala lamang.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na palakasin Mo ang aking pananampalataya upang hindi ako madaling panghinaan ng loob, kundi magpatuloy sa panalangin hanggang maramdaman ko ang kapayapaang dulot ng katiyakang dinirinig Mo ako. Alam kong ang mga masunuring anak ay Iyong pinalalakas, at nais kong mapabilang sa mga tapat na sumusunod sa Iyong mga utos. Bigyan Mo ako ng matatag at di matitinag na puso, upang ang aking pagtitiwala sa Iyo ay maging higit pa sa anumang takot o pag-aalala. Nawa’y ang aking panalangin ay maging papuri, sapagkat alam kong Ikaw ay kumikilos na para sa aking kapakanan.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat hindi Ka kailanman pumapalya sa pagsaklolo sa mga nagtitiwala sa Iyo. Salamat dahil ang Iyong katapatan ay di matitinag at dahil kapag nagpapahinga ako sa Iyo, natatagpuan ko ang kapayapaang hindi kayang ibigay ng mundo. Alam kong walang problemang mas malaki kaysa sa Iyong kapangyarihan at na sa pagsunod at pag-aalay ng lahat sa Iyong mga kamay, makikita ko ang Iyong pagliligtas sa tamang panahon. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang pinagmumulan ng tunay na kagalakan. Kapag ako’y nagbubulay-bulay sa Iyong magagandang utos, ang aking kaluluwa ay sumisigla. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.