“Ang Panginoon ay aking pastol; wala akong kakailanganin” (Mga Awit 23:1).

Ang mga salitang ito ay nagpapaalala sa atin na alam ng Diyos ang pinakamabuting landas para sa bawat isa sa atin, kahit na hindi natin nakikita ang lampas sa kasalukuyang sandali. Alam ng Pastol kung saan matatagpuan ang pinakamagagandang pastulan para sa Kanyang mga tupa, at tungkulin ng mga ito na magtiwala at sumunod nang walang pag-aalinlangan. Minsan, ang mga pastulang ito ay hindi matatagpuan sa tahimik at matabang lupa, kundi sa gitna ng pagsalungat, pagsubok, at kahirapan. Kung dinala tayo ng Diyos doon, makakatiyak tayo na iyon ang pastulang magpapalakas sa atin, kahit na sa simula ay tila tuyo at tigang. Madalas mangyari ang espirituwal na paglago sa mga hindi inaasahang lugar.

Walang pagsubok na dumarating sa atin nang walang dahilan. Hindi kailanman kumikilos ang Diyos nang walang layunin, at ang Kanyang motibasyon ay palaging pareho: ilapit tayo sa Kanya sa pagpapakumbaba at pagsunod. Kapag dumaranas tayo ng mahihirap na panahon, may dalawang pagpipilian tayo: tumutol at lumayo, o magtiwala at magpasakop sa kalooban ng Pastol. Ang pumipili na sumunod sa Kanyang makapangyarihang Kautusan, kahit hindi lubos na nauunawaan ang banal na plano, ay lumalago, nagiging mature, at tumitibay sa pananampalataya. Hindi pinapahintulutan ng Diyos ang mga pagsubok upang tayo ay sirain, kundi upang hubugin tayo at ihanda para sa mas dakilang bagay.

Kung hahayaan nating Siya ang gumabay sa atin, pagpapalain Niya tayo, palalayain, at dadalhin kay Jesus para sa kaligtasan. Hindi laging magiging madali ang daan, ngunit ang resulta ay laging magiging maluwalhati. Inaalagaan ng Panginoon ang Kanyang mga tupa, at ang nagtitiwala at sumusunod sa Kanyang tinig ay hindi kailanman pababayaan. Nawa’y sundan natin ang ating Pastol nang may ganap na katiyakan na dadalhin Niya tayo sa eksaktong lugar na kailangan nating marating. -Inangkop mula kay H. W. Smith. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na Ikaw ang aking Pastol at palagi Mo akong ginagabayan sa pinakamabuting landas, kahit hindi ko makita ang lampas sa kasalukuyang sandali. Alam ko na hindi laging tila mataba at tahimik ang mga lugar na dinadala Mo ako, ngunit nagtitiwala ako na ang lahat ng inihanda Mo para sa akin ay may layunin.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng pusong masunurin at nagpapasakop, na kayang sundan ang Iyong tinig kahit mahirap ang daan. Alam kong walang pagsubok na dumarating nang walang dahilan at ang lahat ng pinapahintulutan Mo sa aking buhay ay para hubugin at ihanda ako para sa mas dakilang bagay. Tulungan Mo akong laging piliing magtiwala sa Iyo, sa halip na tumutol, upang ako ay lumago sa pananampalataya at makalakad nang may katiyakan sa Iyong presensya.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat hindi Mo kailanman iniiwan ang mga nagtitiwala at sumusunod sa Iyong tinig. Salamat dahil, bilang tapat na Pastol, inaalagaan Mo ang bawat detalye ng aking buhay at dinadala Mo ako sa eksaktong lugar na kailangan kong marating. Nawa’y hindi ako magduda sa Iyong pag-ibig at patnubay, kundi maging matatag ang aking pananampalataya at tuloy-tuloy ang aking pagsunod, na alam kong ang huling hantungan ng landas na tinatahak ko kasama Ka ay laging maluwalhati. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay para sa akin ay isang mapagkakatiwalaang bangka sa mga ilog ng buhay. Kung maaari lamang akong mapakain ng Iyong mga utos, iyon ang magiging paborito kong pagkain. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ngunit ngayon, O Panginoon, Ikaw ang aming Ama, kami ay parang putik, at Ikaw ang aming magpapalayok; kami lahat ay gawa ng Iyong mga kamay” (Isaias 64:8).

Ang makapangyarihang larawang ito ay nagpapaalala sa atin na tayo ay mga hindi pa tapos na gawa sa mga kamay ng Manlilikha. Kung tunay nating tatanggapin na tayo ay nasa proseso ng paghubog at magpapasakop tayo sa haplos ng Dakilang Magpapalayok, hinahayaan Siyang hubugin ang ating buhay ayon sa Kanyang kalooban, makakamtan natin ang kapayapaan sa proseso, kahit pa ang mga presyon ng paghubog ay magdulot ng sakit. Ang nagtitiwala sa haplos ng Magpapalayok ay nakakaalam na bawat pagsubok, bawat pagtutuwid, at bawat aral ay bahagi ng perpektong plano ng Diyos upang tayo’y dalhin sa kaluwalhatian bilang Kanyang mga anak.

Sa kasamaang palad, karamihan ay tumatanggi sa haplos ng Magpapalayok. Sa halip na magpasakop sa banal na gawain, pinipili nilang patigasin ang puso at balewalain ang malinaw na mga tagubilin na inihayag ng Diyos sa Kanyang mga utos. Ang pagsuway ay naglalayo sa atin mula sa layunin kung bakit tayo nilikha, iniiwan tayong baluktot at wasak, hindi kayang gampanan ang tungkulin na para sa atin. Magdurusa nang hindi kinakailangan ang mga tumatanggi sa hulma ng Diyos, sapagkat ang paglaban sa kalooban ng Manlilikha ay laging nagbubunga ng pagkabigo, kalituhan, at kawalan.

Ang tunay na kapayapaan ay dumarating kapag lubos tayong sumusuko sa Magpapalayok, tinatanggap ang Kanyang proseso nang may kababaang-loob at kahandaang sumunod. Pumapasok tayo sa banal na layunin kapag sinusunod natin ang Kanyang mga tagubilin nang walang pagtutol at walang pagreklamo, nagtitiwala na bawat utos ng Diyos, bawat kautusan at bawat prinsipyong inihayag sa Kanyang Salita ay para sa ating ikabubuti. Ang nagpapahubog sa Diyos, nang walang pagtutol, ay magiging isang obra maestra sa mga kamay ng Manlilikha. Ang pagsunod ay naglalagay sa atin nang perpekto sa banal na plano, at ang bunga ng ganitong pagsuko ay pagpapala, proteksyon, at sa huli, ang buhay na walang hanggan sa Kanyang presensya. -Inangkop mula kay Lettie B. Cowman. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na kami ay putik sa Iyong mga kamay, at Ikaw ang Magpapalayok na humuhubog sa aming mga buhay ayon sa Iyong perpektong plano. Alam kong hindi ko laging nauunawaan ang proseso, at minsan ang paghubog ay maaaring mahirap at masakit, ngunit nais kong lubos na magtiwala sa Iyo.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na alisin Mo sa akin ang anumang katigasan na pumipigil sa Iyong gawain. Ayokong maging katulad ng mga nagpapatigas ng puso at tumatanggi sa Iyong mga utos, sapagkat alam kong ang pagsuway ay naglalayo sa akin sa layunin kung bakit ako nilikha. Tulungan Mo akong manatiling masunurin sa Iyong proseso, sundin ang Iyong mga tagubilin nang walang pagreklamo at magtiwala na lahat ng Iyong iniutos sa Iyong Salita ay para sa aking ikabubuti. Hubugin Mo ako ayon sa Iyong kalooban, sapagkat nais kong maging isang gawa na nagbibigay luwalhati sa Iyo.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay matiisin at mapagmahal sa Iyong paggawa sa amin. Salamat dahil hindi Mo kami iniiwang wasak at baluktot, kundi inaanyayahan Mo kaming mabago sa Iyong mga kamay. Nawa ang aking buhay ay mamarkahan ng pagsunod at lubos na pagsuko sa Iyo, upang magamit Mo ako para sa Iyong mga layunin at, sa huli, tamasahin ang kaganapan ng buhay na walang hanggan sa Iyong presensya. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang siyang nagpapalakas sa akin sa Iyong mga layunin. Bigyan Mo ako ng malusog na pangangatawan at sigla upang maitaas ko ang Iyong mga utos sa lahat ng aking paligid. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Sino ang aking ipadadala, at sino ang paroroon para sa atin? Kaya sinabi ko: Narito ako; ako’y suguin mo” (Isaias 6:8).

Hindi direktang tinawag ng Diyos si Isaias. Narinig ng propeta ang tawag dahil bukas ang kanyang pandinig sa tinig ng Diyos. Ang tawag ng Panginoon ay hindi lamang para sa iilang mapalad, kundi para sa lahat. Ang tanong ay hindi kung tinatawag ba ng Diyos, kundi kung tayo ba ay nakikinig. Ang kakayahang marinig ang tinig ng Diyos ay nakasalalay sa kalagayan ng ating puso at sa ating kahandaang sumunod. Gaya ng sinabi ni Jesus: “Marami ang tinatawag, ngunit kakaunti ang pinili”—ibig sabihin, kakaunti ang nagpapatunay na sila ay pinili sa pamamagitan ng kanilang katapatan.

Ang tunay na mga pinili ay yaong nagpasya na sumunod sa mga utos ng Diyos anuman ang kapalit. Ang desisyong ito ay nagbabago ng kanilang isipan at nagbubukas ng kanilang espirituwal na pandinig, kaya’t naririnig nila ang banayad at patuloy na tinig ng Diyos na nagsasabing: “Sino ang paroroon para sa atin?” Hindi pinipilit ng Diyos ang sinuman na sumunod sa Kanya. Hindi napilitan si Isaias na tanggapin ang misyon; narinig niya ang tawag dahil namumuhay na siya sa pagsunod sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos. Nang maunawaan niya ang kadakilaan ng banal na tawag, napagtanto niyang wala nang ibang sagot kundi ang buong paniniwala at malayang konsensya na sabihing: “Narito ako, ako’y suguin mo.”

Sa mga ganito ipinapahayag ng Diyos ang Kanyang plano, pinagpapala, pinoprotektahan, at inihahatid kay Jesus para sa kapatawaran at kaligtasan. Ang tunay na espirituwal na katiyakan ay hindi lamang sa pakikinig sa tawag, kundi sa tapat na pagsunod sa ipinahayag na ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang mga propeta at ng Kanyang Anak. Ang buhay ng taong pinipili ang landas na ito ay punô ng layunin, pagpapala, at katiyakan na siya ay nasa gitna ng kalooban ng Maylalang. Nawa’y laging bukas ang ating pandinig, matatag ang ating loob, at iisa ang ating tugon: “Narito ako, ako’y suguin mo.” -Inangkop mula kay O. Chambers. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na ang Iyong tawag ay para sa lahat ng may bukas na pandinig at pusong handang sumunod. Alam kong hindi sapat ang makinig lamang, kundi kailangang tumugon nang may katapatan at tapang. Nais kong mapabilang sa mga nagsasabing walang pag-aalinlangan: “Narito ako, ako’y suguin mo.” Ituro Mo sa akin kung paano mamuhay nang laging bukas ang aking espirituwal na pandinig sa Iyong tinig, upang hindi ko mapalampas ang pagkakataong maglingkod sa Iyo ayon sa Iyong kalooban.

Ama ko, ngayon ay hinihiling ko na hubugin Mo ang aking puso upang mapabilang ako sa mga tunay na pinili—yaong mga sumusunod sa Iyong mga utos anuman ang kapalit. Hindi ko nais na makinig lamang sa tawag, kundi maging handa ring tumugon sa gawa, namumuhay ayon sa Iyong banal na Kautusan. Alam kong ang mga tapat na sumusunod sa Iyo ay Iyong pinoprotektahan, pinalalakas, at inihahatid sa Iyong presensya. Nawa ang aking buhay ay mamarkahan ng ganitong walang kundisyong pagsunod, upang ako’y laging maging handang maglingkod sa Iyo.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat tinatawag Mo ang Iyong mga lingkod hindi sa pamimilit, kundi sa pag-ibig, na naghihintay ng kusang tugon. Salamat dahil sa pagtugon sa Iyong tawag ay natatagpuan ko ang layunin, direksyon, at katiyakan na ako’y nasa gitna ng Iyong kalooban. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang tapat na tulay na lalong nagpapalapit sa akin sa Iyo. Ang Iyong mga utos ay parang mga ilog ng buhay na tubig na pumapawi sa aking espirituwal na uhaw. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Tunay nga, binalak ninyong gawan ako ng masama; ngunit ginawang mabuti ito ng Diyos” (Genesis 50:20).

Ang mga salitang ito ni Jose sa Egipto ay sumasalamin sa isang malalim na katotohanan tungkol sa paraan ng pagkilos ng Diyos sa mundo. Madalas na ang banal na providensya ay nagpapakita sa mga hindi inaasahang anyo, at ang pananampalataya, kung minsan, ay tila nasa krisis kapag sa katunayan ay binabago lamang ito. Maaaring, sa isang sandali, magmukhang pinapaboran ng Diyos ang mga hayagang sumusuway sa Kanyang kalooban, hinahayaan silang umunlad at magtagumpay habang ang mga matuwid ay dumaranas ng kahirapan. Ngunit ito ang pagsubok ng pananampalataya: ang patuloy na pagtitiwala kahit na tila walang saysay ang sitwasyon.

Dapat maunawaan ng tapat na lingkod na kayang gumawa ng Diyos ng mabuti kahit sa pamamagitan ng mga masama at madalas, ang mga pagsisikap ng mga hindi sumusunod sa Kautusan ng Diyos ay tila mas matagumpay. Gayunman, hindi dapat labanan ng tapat ang anumang pinapahintulutan ng Diyos, upang hindi siya matagpuang lumalaban sa mismong kalooban ng Panginoon. Tulad ng nakatatandang kapatid sa talinghaga ng Alibughang Anak na nagkamali sa pagkamuhi sa awa ng Ama, hindi dapat magpadala sa kapaitan o pagdududa ang masunurin kapag nakita niyang umuunlad ang mga masuwayin sa loob ng ilang panahon. Ang tamang tugon ay manatiling matatag, mahigpit na kumakapit sa banal na Kautusan ng Diyos, nang walang pag-aalinlangan.

Ang katapatan sa Diyos ay hindi nakabatay sa panlabas na mga kalagayan. Ang umiibig sa Panginoon hanggang sa pagsunod sa Kanyang mga utos, kahit na tila siya lamang ang gumagawa nito, ay makakatiyak na siya ay ligtas. Walang kaaway, maging tao o espirituwal, ang makakagalaw sa mga iniingatan ng Diyos sa Kanyang puso. Ang mga masunurin ay may natatanging lugar sa harap ng Diyos, sapagkat pinatutunayan ng kanilang katapatan na higit nilang pinaniniwalaan ang Salita ng Panginoon kaysa sa nakikita nila sa paligid. Sa tamang panahon, babaligtarin ng Diyos ang lahat ng tila kawalang-katarungan, at ang katapatan ay gagantimpalaan ng walang hanggang mga pagpapala. -Inangkop mula kay H. Newman. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na madalas ang Iyong providensya ay nagpapakita sa mga hindi inaasahang anyo, at hindi ko palaging nauunawaan ang Iyong mga daan. Ngunit nais kong lubos na magtiwala sa Iyo, nalalaman na binabago Mo ang lahat ng masama tungo sa mabuti para sa mga sumusunod sa Iyo. Ituro Mo sa akin na panatilihing matatag ang aking pananampalataya, kahit na tila hindi pabor ang mga kalagayan, sapagkat alam kong Ikaw ay makapangyarihan sa lahat ng bagay.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na ingatan Mo ang aking puso laban sa pagdududa at kapaitan. Alam ko na madalas, ang mga hindi sumusunod sa Iyong mga utos ay tila umuunlad, habang ang mga tapat ay dumaranas ng pagsubok. Ngunit ayokong sukatin ang buhay sa paningin ng tao; nais kong makita sa mga mata ng pananampalataya. Bigyan Mo ako ng tiyaga at pagtitiis upang patuloy na kumapit sa Iyong banal na Kautusan, nang walang pag-aalinlangan, sapagkat alam kong sa Iyong panahon ay babaligtarin Mo ang lahat ng kawalang-katarungan. Palakasin Mo ako upang hindi ko kailanman labanan ang Iyong pinapahintulutan, kundi magtiwala na ang Iyong kalooban ay perpekto at ang lahat ay nasa ilalim ng Iyong kapangyarihan.

O, Kataas-taasang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay makatarungan at tapat sa mga umiibig at sumusunod sa Iyo. Salamat sapagkat walang kaaway ang makakagalaw sa mga iniingatan Mo sa Iyong puso. Alam kong ang katapatan sa Iyo ay hindi kailanman nasasayang at, sa tamang panahon, gagantimpalaan Mo ang mga nanatiling matatag. Nawa’y maging patotoo ng pagtitiwala at pagsunod ang aking buhay, upang balang araw ay maranasan ko ang walang hanggang pagpapala na inilalaan Mo para sa Iyong mga tapat kay Cristo Jesus. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang aking muog laban sa mga hukbo ng kasamaan. Iniibig ko ang Iyong mga utos, sapagkat sila ay parang araw na nagpapainit at nagbibigay-liwanag sa mga sulok ng aking kaluluwa. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ngayon, sinabi ng Panginoon kay Abram: Lumabas ka sa iyong lupain, sa iyong mga kamag-anak at sa bahay ng iyong ama, at pumunta ka sa lupaing ituturo Ko sa iyo” (Genesis 12:1).

Ang mga utos ng Diyos ay hindi laging may kasamang paliwanag, ngunit palaging may dalang mga pangako, maging ito man ay hayag o nakatago. Kung bibigyan tayo ng Diyos ng detalyadong dahilan para sa bawat utos, ang likas na tao ay may tendensiyang magtanong, magsuri, at magduda. Ngunit sa halip, binibigyan Niya tayo ng mga pangako, na higit na makapangyarihan. Maaaring mahirap unawain ang dahilan, ngunit ang pangako ay malinaw, praktikal, at kongkreto.

Hindi nakatanggap si Abraham ng paliwanag kung bakit niya kailangang lisanin ang kanyang lupain at mga kamag-anak; isang pangako lamang ang kanyang natanggap. Ngunit sapat na iyon, sapagkat ito ay nagmula sa tapat na Diyos. At kailanman ay hindi nabigo ang Diyos na tuparin ang Kanyang mga pangako sa mga tulad ni Abraham na nakinig at sumunod. Ang prinsipyo ay nananatiling pareho: ang sumusunod ay makakakita ng katapatan ng Diyos na nahahayag sa pambihirang paraan.

Walang nagbago hanggang ngayon. Sinumang magpasya, nang buong tibay at hindi natitinag, na sumunod sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos ay makakatiyak na ang lahat ng mabuti ay mangyayari. Hindi tulad ng tao ang Diyos, na nangangako ngunit hindi tumutupad. Ang Kanyang mga salita ay walang hanggan at hindi nagbabago. Ang susi upang maranasan ang mga biyayang mula sa Diyos ay ang walang kundisyong pagsunod. Kapag tayo ay nagtitiwala at sumusunod sa Kanyang Kautusan nang walang pag-aalinlangan, matutuklasan natin na ang Kanyang mga pangako ay higit pa sa mga salita—ito ay mga realidad na bumabago sa ating buhay. -Inangkop mula kay J. Hastings. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na ang Iyong mga utos ay hindi laging may kasamang paliwanag, ngunit palaging may dalang mga pangako. Alam ko na ang aking likas na pagkatao ay madalas na nagnanais na umunawa bago sumunod, ngunit nais kong matutong magtiwala gaya ng pagtitiwala ni Abraham. Hindi siya nakatanggap ng mga detalye, isang pangako lamang, at iyon ay naging sapat upang siya ay sumunod.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na palakasin Mo ang aking pananampalataya upang ang aking pagsunod ay maging walang kondisyon. Ayokong mag-atubili sa harap ng Iyong Salita, ni magtanong sa Iyong mga daan, kundi sumunod na may katiyakang Ikaw ay tapat at tumutupad sa Iyong mga pangako. Alam ko na ang mga sumusunod sa Iyong Kautusan ay nakakaranas ng kapuspusan ng Iyong pag-aaruga at mga biyaya.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay hindi nagbabago at tapat sa lahat ng Iyong sinasabi. Salamat dahil ang Iyong mga pangako ay hindi lamang mga salita, kundi mga realidad na bumabago sa mga pumipiling sumunod sa Iyo nang walang pag-aalinlangan. Nawa’y ang aking paglalakbay kasama Ka ay maging markado ng pagsunod at pagtitiwala, upang araw-araw ay makita ko ang pagpapahayag ng Iyong katapatan sa aking buhay. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang bukal na nagpapasariwa sa aking espiritu. Ang aking buhay ay nakakahanap ng kahulugan sa Iyong mga utos. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Nang sila ay nag-iisa, ipinaliwanag Niya ang lahat ng mga bagay sa Kaniyang mga alagad” (Marcos 4:34).

Hindi ipinapaliwanag ni Jesus ang lahat ng bagay sa atin nang sabay-sabay, kundi inihahayag Niya ang mga katotohanan habang tayo ay handa nang maunawaan ang mga ito. Patuloy tayong tinuturuan ng Diyos tungkol sa ating sarili. Inaakay Niya tayo sa mga pinakatagong sulok ng ating pagkatao, inihahayag ang mga aspeto na madalas nating hindi napapansin. Nakakagulat na hindi natin lubos na kilala ang ating sarili! Hindi natin agad natutukoy ang inggit kapag ito ay lumilitaw, maging ang katamaran, o ang pagmamataas na natatago sa mga palusot. Ang paniwala na lubos na nating nauunawaan ang ating sarili ay isa sa mga huling bakas ng kapalaluan ng tao na kailangang wasakin.

Ang tanging paraan upang tunay nating maunawaan kung sino tayo at kung saan tayo patutungo ay sa pamamagitan ng pagsunod sa mga utos ng Diyos. Tunay na lumalapit lamang ang Diyos sa mga umiibig sa Kanya hanggang sa punto ng pagsunod. Hindi Niya sinasayang ang Kaniyang mga pahayag sa mga pusong mapaghimagsik, kundi inihahatid Niya sa tunay na pagkaunawa ang mga handang tapat na sumunod sa Kaniyang kalooban.

Ang liwanag ng Diyos ay sumisinag lamang sa mga tapat na nagsasabi: “Narito ako. Susundin ko ang lahat ng Iyong itinuro sa akin sa Iyong Salita.” Ang pagsunod ay hindi lamang nagdadala sa atin sa pagkakilala sa Diyos, kundi nagbubukas din ng ating mga mata upang makita kung sino talaga tayo, inihahanda tayo para sa isang buhay ng pakikipag-isa sa Ama at sa Kaniyang Anak na si Jesus. Habang lalo tayong sumusunod, lalo tayong nakakakita. Habang lalo tayong nakakakita, lalo tayong nababago. At sa paglalakbay na ito ng pagsunod at kaliwanagan, natatagpuan natin ang landas patungo sa buhay na walang hanggan. -Inangkop mula kay O. Chambers. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na inihahayag Mo sa amin ang katotohanan, ayon sa aming kahandaang maunawaan ito. Alam ko na marami pa sa akin ang hindi ko malinaw na nakikita, at ang aking puso ay maaaring magtago ng mga pagkukulang sa ilalim ng mapanlinlang na mga dahilan. Ngunit ayokong mamuhay sa ilusyon na lubos ko nang kilala ang aking sarili. Nais kong ang Iyong liwanag ay sumilay sa aking kalooban, ibunyag ang lahat ng kailangang baguhin. Ituro Mo sa akin na tanggapin ang prosesong ito nang may kababaang-loob, batid na Ikaw ang gumagabay sa akin sa landas ng katotohanan.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng pusong masunurin, sapagkat alam kong ang tunay na pagkaunawa ay dumarating lamang sa mga pumipiling tapat Kang sundan. Ayokong maging tagapakinig lamang ng Iyong Salita, kundi maging isang taong isinasabuhay ito nang walang pag-aalinlangan. Hubugin Mo ang aking pagkatao, ihayag Mo kung sino talaga ako at palakasin Mo ako upang sumunod, sapagkat alam kong tanging sa ganitong paraan ako makalalakad sa mas malalim na pakikipag-isa sa Iyo. Buksan Mo ang aking mga mata upang malinaw kong makita ang dapat kong baguhin at bigyan Mo ako ng lakas upang magbago ayon sa Iyong kalooban.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat ang Iyong liwanag ay hindi lamang naghahayag kung sino Ka, kundi nagbibigay-liwanag din kung sino talaga kami. Salamat dahil hindi Mo kami iniiwan sa kadiliman ng kamangmangan, kundi matiyaga Mo kaming inaakay sa katotohanan. Nawa ang aking buhay ay maging tuloy-tuloy na paglalakbay ng pagsunod at pagbabago, upang lalo pa akong makakita at maihanda para sa buhay na walang hanggan sa Iyong presensya. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang nagtataas sa akin sa gitna ng mga bagyo ng buhay. Umaapaw ang aking pasasalamat para sa Iyong mga utos. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang nagsugo sa akin ay kasama ko; hindi niya ako iniwan mag-isa, sapagkat lagi kong ginagawa ang nakalulugod sa kanya” (Juan 8:29).

Napakalaking ginhawa sana para sa marami sa atin kung matutunan nating tunay na magpahinga sa Diyos, na lubos na ipagkatiwala sa Kanya ang ating mga pasanin, mga alalahanin, at mga pangangailangan! Kung taglay natin ang ganitong ganap na pananampalataya, hindi na tayo makadarama ng labis na bigat, sapagkat alam nating tinutupad Niya ang Kanyang mga pangako at inaalagaan ang mga umiibig sa Kanya at tumutupad sa Kanyang mga banal at walang hanggang utos. Maglalaho ang pagkabalisa at takot, sapagkat mauunawaan nating hindi natin kailangang pasanin mag-isa ang bigat ng buhay, kundi ang Diyos, sa Kanyang katapatan, ay sumusuporta sa mga lubos na nagpapasakop sa Kanyang kalooban.

Ibinigay sa atin ni Jesus ang pinakadakilang halimbawa ng pagpapahinga sa Diyos. Hindi Siya nababahala tungkol sa kinabukasan, sapagkat alam Niyang ang Ama ang nag-aalaga sa Kanya. Pinagtitibay ng Kanyang sariling mga salita ang katotohanang ito: “Hindi niya ako iniwan mag-isa, sapagkat lagi kong ginagawa ang nakalulugod sa kanya” (Juan 8:29). Ito ang susi upang mamuhay sa ilalim ng patuloy na pag-aalaga ng Diyos: gawin ang lahat ng nakalulugod sa Kanya. Itinuro sa atin ni Jesus na ang kaluguran ng Ama ay nangangahulugang lumakad sa ganap na pagsunod, namumuhay ayon sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos, na walang paglihis o kompromiso.

Sa pagsunod sa Ama natin matatagpuan ang kapayapaan, panustos, proteksyon, at sa huli, ang kaligtasan kay Cristo. Ang mga pumipiling sumunod sa mga landas ng Panginoon ay hindi kailangang matakot sa hinaharap, sapagkat ang kanilang mga buhay ay nasa mga kamay Niya na namamahala sa lahat ng bagay. Kung nais nating magpahinga sa katiyakan ng banal na pag-aalaga, dapat nating sundan ang halimbawa ni Jesus, na sumunod sa Ama nang buong puso. Sa gayon, at tanging sa gayon, mararanasan natin ang kapuspusan ng mga pagpapalang inilalaan para sa mga tapat. -Isinalin mula kay A. B. Simpson. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na marami sa amin ang nagpapasan ng mga hindi kinakailangang pasanin dahil hindi pa namin natutunang tunay na magpahinga sa Iyo. Alam ko na kung taglay ko ang ganap na pananampalataya sa Iyong katapatan, hindi ako makadarama ng kabigatan, sapagkat mauunawaan kong inaalagaan Mo ang mga umiibig sa Iyo at tumutupad sa Iyong mga banal na utos. Tulungan Mo akong higit na magtiwala sa Iyo, na ipagkatiwala ang bawat alalahanin at pangangailangan sa Iyong mga kamay.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na turuan Mo akong sundan ang halimbawa ni Jesus, na hindi nababahala sa kinabukasan sapagkat lagi Niyang ginagawa ang nakalulugod sa Iyo. Alam ko na ang lihim ng pamumuhay sa ilalim ng Iyong pag-aalaga ay ang ganap na pagsunod sa Iyong kalooban. Nais kong lumakad sa Iyong mga daan nang walang paglihis, walang kompromiso, walang pag-aalinlangan, sapagkat sa pagsunod ko natatagpuan ang kapayapaan, panustos, at katiwasayan. Hubugin Mo ang aking puso upang ang aking buhay ay lubos na magpasakop sa Iyo, sapagkat alam kong tanging sa ganito ko mararanasan ang kapuspusan ng Iyong presensya.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ay tapat sa lahat ng bagay at kailanma’y hindi Mo pinababayaan ang mga sumusunod sa Iyo nang buong puso. Salamat sapagkat maaari kong pagkatiwalaan na ang aking buhay ay ligtas sa Iyong mga kamay at na, sa pagsunod ko sa Iyong mga utos, matatagpuan ko ang kapahingahan at walang hanggang mga pagpapala. Nawa’y maging matatag ang aking pananampalataya at hindi matitinag ang aking pagsunod, upang ako’y mamuhay nang walang takot, batid na Ikaw ang namamahala sa lahat ng bagay at inaalagaan Mo ang mga pumipiling lumakad sa Iyong mga daan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan at ako ay magkasamang lumalakad, sapagkat ito ang naglalagay sa akin sa tamang landas. Iniibig ko ang Iyong mga utos, sapagkat ang mga ito ay parang bukang-liwayway na muling nagbibigay ng pag-asa sa aking puso. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Kaya huwag kayong mag-alala tungkol sa araw ng bukas, sapagkat ang bukas ay may sarili nitong mga alalahanin; sapat na ang mga suliranin ng bawat araw” (Mateo 6:34).

Ang mga salitang ito ni Jesus ay nagtuturo sa atin na talikuran ang pagkabalisa at magtiwala sa katapatan ng Diyos. Ang buhay ay puno ng pagbabago, mga hamon, at hindi inaasahang mga pagkakataon, ngunit hindi natin dapat harapin ang mga ito nang may takot. Sa halip, dapat natin itong harapin nang may pag-asa at pagtitiwala, na alam nating ang Diyos na ating kinabibilangan at tapat na sinusunod ay siyang magpapanatili sa atin. Iningatan Niya tayo hanggang ngayon at patuloy Niya tayong gagabayan. Kung mananatili tayong matatag sa Kanyang makapangyarihang kamay, walang makakayanig sa atin, at sa mga sandaling hindi na natin kayang maglakad mag-isa, Siya mismo ang magdadala sa atin.

Huwag mong hayaang ang pag-aalala tungkol sa hinaharap ay nakawin ang kapayapaang nais ibigay sa iyo ng Diyos ngayon. Ang parehong walang hanggang Ama na nag-aalaga sa iyo ngayon ay Siya ring mag-aalaga sa iyo bukas at sa lahat ng darating na araw. Itinuturo ng mundo na matakot sa hindi alam, ngunit ang mga namumuhay sa pagsunod sa Panginoon ay alam na walang dapat ikatakot kapag nasa mga bisig ng Diyos. Nakikita Niya ang hindi natin nakikita, kaya’t makapapahinga tayo sa katiyakang ang bawat pangangailangan ay naipagkaloob na bago pa man ito dumating.

Ang masunuring anak ay may natatanging lugar sa puso ng Diyos, sapagkat kakaunti ang pumipili na sundin ang Kanyang mga utos nang tapat. Ngunit ang mga pumipili sa landas na ito ay nakakaranas ng natatanging pag-aaruga ng Ama. Hindi nila kailangang mag-alala tungkol sa bukas, sapagkat ang Panginoon ang nag-aasikaso ng lahat para sa kanila. Ang tunay na kapanatagan ay hindi nagmumula sa kawalan ng mga pagsubok, kundi sa palagiang presensya ng Diyos sa buhay ng mga sumusunod sa Kanya. Ang lumalakad sa pagsunod ay lumalakad sa kapayapaan, sapagkat alam niyang siya ay nasa mga kamay ng Makapangyarihan. -Inangkop mula kay F. de Sales. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na hindi ko kailangang mag-alala tungkol sa bukas, sapagkat Ikaw ay tapat at laging nagmamalasakit sa mga sumusunod sa Iyo. Alam kong ang buhay ay may mga hindi inaasahang hamon, ngunit nais kong harapin ang mga ito nang may pagtitiwala, na inaalala na Inyong iningatan ako hanggang ngayon at patuloy Mong gagabayan ang aking mga hakbang. Ituro Mo sa akin na magpahinga sa Iyong pagkakaloob, nang hindi hinahayaan na ang pag-aalala sa hinaharap ay nakawin ang kapayapaang nais Mong ibigay sa akin ngayon.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na palakasin Mo ang aking pananampalataya upang hindi ako magpadala sa takot o kawalang-katiyakan. Itinuturo ng mundo na matakot sa hindi alam, ngunit nais kong mamuhay ayon sa Iyong kalooban, na alam na Inihanda Mo na ang lahat ng aking kailangan. Bigyan Mo ako ng pusong masunurin, sapagkat alam kong ang mga sumusunod sa Iyong mga utos nang tapat ay nakakaranas ng natatanging pag-aaruga. Nawa’y lubos akong magtiwala sa Iyo, nang walang pag-aalinlangan, na alam na ang bawat pangangailangan ay naipagkaloob na bago pa man ito dumating.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat Ikaw ang Diyos na sumusuporta, nagpoprotekta, at gumagabay sa mga umiibig sa Iyo. Salamat sapagkat ang tunay na kapanatagan ay hindi nagmumula sa kawalan ng mga pagsubok, kundi sa Iyong palagiang presensya sa buhay ng Iyong mga tapat na anak. Nawa’y ang aking pagtitiwala ay laging nasa Iyo, sapagkat ang lumalakad sa pagsunod ay lumalakad sa kapayapaan, na alam na siya ay nasa mga kamay ng Makapangyarihan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay kasama kong lumalakad sa mundong ito na puno ng kadiliman. Ang Iyong mga utos ay parang mga haligi na sumusuporta sa templo ng aking pananampalataya. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“At kanilang dinakip ang isang Simão… at ipinatong sa kanya ang krus” (Lucas 23:26).

Ang pagsunod sa Diyos ay madalas na mas nagdudulot ng hirap sa ibang tao kaysa sa atin mismo, at dito nagmumula ang pagdurusa. Kung tunay tayong umiibig sa Panginoon, ang pagsunod ay hindi magiging pasanin, kundi isang kagalakan. Ang tunay na halaga ay hindi nakapatong sa atin, kundi sa mga hindi umiibig sa Diyos, sapagkat ang ating katapatan ay hindi maiiwasang sumalungat sa mga plano ng mga nabubuhay nang hindi isinasaalang-alang ang kalooban ng Diyos. At kapag nangyari ito, lumilitaw ang mga batikos: “Iyan ba ang tinatawag mong pagiging Kristiyano?” Hindi nauunawaan ng mundo ang pagsunod sa Diyos, sapagkat nasanay ito sa mababaw na pananampalataya, walang pagtanggi sa sarili at walang tunay na pangako sa katotohanan.

Nagkakaroon ng pagkaparalisa sa buhay espirituwal kapag nagsimula tayong matakot sa abalang maaaring idulot ng ating pagsunod sa iba. Ngunit walang paraan upang sumunod sa Diyos nang hindi naaapektuhan ang ating paligid. Ang pagsunod ay nagpapakilos ng mga banal na layunin sa mundo, at hindi maiiwasang yanig nito ang mga estruktura ng tao. Kung sasabihin nating: “Ayokong magdulot ng pagdurusa sa iba,” sa katunayan ay naglalagay tayo ng hindi katanggap-tanggap na hangganan para sa Diyos, sapagkat inuuna natin ang kalooban ng tao kaysa sa kalooban ng Panginoon. At ang resulta nito ay palaging pagsuway.

Ang ating tungkulin ay hindi ang kalkulahin ang mga magiging bunga ng ating pagsunod, kundi ang magtiwala na ang Diyos ang bahala sa mga maaapektuhan nito. Alam Niya kung paano kikilos sa bawat sitwasyon. Dapat tayong sumunod lamang at iwan sa Kanyang mga kamay ang lahat ng magiging bunga. Mag-ingat sa tukso na subukang diktahan ang Diyos kung hanggang saan ka handang sumunod. Ang tapat na lingkod ay hindi naglalagay ng kondisyon sa Panginoon, kundi sumusunod lamang, na alam na ang pagsunod ay laging nagbubunga ng pagpapala, maging ngayon o sa kawalang-hanggan. -Inangkop mula kay O. Chambers. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na ang pagsunod sa Iyo ay hindi laging nauunawaan ng mga tao sa aming paligid, at madalas ang pagdurusa ay hindi mula sa personal na halaga, kundi sa reaksyon ng mga hindi nakakaunawa sa Iyong mga daan. Alam ko na ang buong-pusong pagsunod sa Iyo ay maaaring magdulot ng batikos at pagsalungat, ngunit ayokong hayaang ang takot sa pagtanggi ang pumigil sa akin. Ituro Mo sa akin na mahalin Ka higit sa lahat, upang ang aking katapatan ay hindi kailanman masira ng pagnanais na mapasaya ang tao.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko ang lakas ng loob upang sundin ang Iyong makapangyarihang mga utos nang walang pag-aalinlangan, nang hindi binibilang ang mga magiging bunga o natatakot sa mga epekto ng aking katapatan. Alam kong Ikaw ang sumusuporta sa lahat ng bagay at hindi ko kailangang kontrolin ang mangyayari sa aking paligid. Nais kong magtiwala na kung ang aking pagsunod ay magdulot ng pagsalungat, Ikaw ay kasama ko, palalakasin ako at pamumunuan ang lahat ng sitwasyon ayon sa Iyong kalooban. Nawa’y hindi ko kailanman lagyan ng hangganan ang anumang handa kong ialay sa Iyo, kundi magpatuloy ako nang may determinasyon, na alam na ang pagsunod sa Iyo ay laging magbubunga ng walang hanggang bunga.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat tapat Ka sa pag-aalaga sa lahat kapag pinipili naming sundin ang Iyong kalooban. Salamat sapagkat hindi Mo kami iniiwan kapag humaharap kami sa pagsalungat, kundi pinapalakas Mo kami ng Iyong lakas. Nawa’y maging patotoo ng walang kondisyong katapatan ang aking buhay, upang hindi ako mag-atubiling sumunod sa Iyo, anuman ang halaga. Alam kong ang bawat pagsunod ay nagbubunga ng pagpapala at ang manatili sa Iyong presensya ay higit na mahalaga kaysa sa anumang pagsang-ayon ng tao. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Batas ay aking tapat na kaibigan. Natatagpuan ko sa Iyong mga utos ang lakas at tapang upang harapin ang araw-araw na hamon. Ako’y nananalangin sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Hindi ba Ako ang nag-utos sa iyo? Magpakalakas ka at magpakatatag; huwag kang matakot, ni manglupaypay, sapagkat ang Panginoon mong Diyos ay sumasaiyo saan ka man magtungo” (Josue 1:9).

Walang maliit o malaki sa mga mata ng Diyos. Ang mahalaga ay hindi ang ating pananaw sa kahalagahan, kundi ang nais ng Diyos. Kung may ipinagagawa Siya sa atin, gaano man ito kaliit sa tingin natin, dapat itong maging dakila para sa atin, sapagkat ito ang kalooban ng Maylalang. Gayundin, anuman ang ayaw Niyang gawin natin, gaano man ito kahalaga sa ating paningin, dapat itong mawalan ng halaga para sa atin. Ang pagsunod sa Kautusan ng Diyos ay dapat mangibabaw sa lahat ng bagay sa ating buhay. Hindi natin tungkulin na husgahan o sukatin ang halaga ng isang utos, kundi ang sumunod lamang, na may pagtitiwala na mas alam ng Diyos ang higit sa atin.

Ngayon, napag-isipan mo na ba kung ano ang maaaring mawala sa iyo kapag pinabayaan mo ang tungkuling ito? Nauunawaan mo ba ang mga pagpapalang inilalaan para sa mga tapat na tumutupad sa kalooban ng Diyos? Maraming nabubuhay nang hindi namamalayan na ang kakulangan ng pagsunod ay nagkakait sa kanila ng buhay na nais ipagkaloob ng Diyos. Ngunit may isang katiyakan: kung ibibigay mo ang iyong pinakamahusay sa araw-araw na hinihingi ng Diyos, Siya ang maglalaan ng lahat ng kailangan mo kapag dumating ang mas mahihirap na pagsubok. Ang katapatan sa maliliit na bagay ang naghahanda sa atin para sa malalaki, at ang araw-araw na pagsunod ay nagpapalakas sa ating kaluluwa para sa anumang pagsubok na maaari nating harapin sa hinaharap.

Kaya, ipagkaloob mo ang iyong sarili sa Kanya nang walang pag-aalinlangan, magtiwala sa Kanyang pangangalaga, ituon ang iyong mga mata sa Kanya at pakinggan ang Kanyang tinig. Kapag sinusunod natin ang Diyos nang may tapat na puso, ginagabayan Niya tayo nang may katiyakan at pinapalakas tayo sa ating paglalakbay. Huwag kang mag-atubili, huwag kang matakot. Magpatuloy ka nang may tapang at kagalakan, sapagkat ang sumusunod sa Panginoon ay hindi kailanman mawawalan ng gabay, ng lakas, o ng gantimpala. -Isinalin mula kay Jean Nicolas Grou. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na walang maliit o malaki sa Iyong mga mata, sapagkat ang tunay na mahalaga ay ang Iyong kalooban. Alam ko na hindi ko kayang tukuyin ang halaga ng isang utos, at tungkulin kong sumunod nang walang pag-aalinlangan, na may pagtitiwala na mas alam Mo ang higit sa akin. Ituro Mo sa akin na seryosohin ang lahat ng Iyong inuutos at talikuran ang anumang hindi ayon sa Iyong Kautusan, upang ang aking buhay ay maging ganap na nakaayon sa Iyong kalooban.

Aking Ama, ngayon ay hinihiling ko na bigyan Mo ako ng tapat na puso, na nakakakita ng mga pagpapalang kaakibat ng pagsunod. Alam ko na madalas, maraming tao ang nabubuhay nang hindi namamalayan kung ano ang nawawala sa kanila kapag hindi Ka sinusunod nang buong katapatan. Ayokong maging ganoon. Nais kong mabuhay araw-araw na pinararangalan Ka, na alam kong ang katapatan sa maliliit na bagay ay naghahanda sa akin para sa mas malalaking hamon. Tulungan Mo akong magtiwala na, sa paggawa ng aking bahagi ngayon, Ikaw ang maglalaan ng lahat ng kailangan ko para sa aking kinabukasan.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat ligtas Mong ginagabayan ang mga sumusunod sa Iyo nang may tapat na puso. Nawa’y maging lubos ang aking pagsuko, walang pag-aalinlangan, at nawa’y makalakad ako nang may tapang at kagalakan, na alam kong Ikaw ang nangunguna, gumagabay sa akin patungo sa masayang buhay na inihanda Mo para sa Iyong mga tapat. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang aking tapat na ilaw, na laging nagbibigay-liwanag sa aking landas. Ang Iyong mga utos ay parang mga binhing itinanim sa aking puso, na namumunga ng walang hanggang kagalakan. Nanalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.