“Kaya nga, kung nagdurusa kayo dahil ginagawa ninyo ang kalooban ng Diyos, patuloy ninyong gawin ang tama at ipagkatiwala ang inyong buhay sa lumikha sa inyo, sapagkat siya ay tapat” (1 Pedro 4:19).

Huwag kang magpokus sa iyong sakit. Gaano man ito katotoo at kabigat, hindi ito higit na dakila kaysa sa Kanya na makapagpapalaya sa iyo. Sinisikap ng kalungkutan, takot, at mga paghihirap ng mundong ito na nakawin ang iyong paningin, upang magmukhang wala nang pag-asa ang lahat. Ngunit may mas mabuting daan. Sa halip na ituon ang pansin sa pagdurusa, itaas mo ang iyong mga mata at tumingin sa kabila nito. Hindi lamang nakikita ng Diyos ang iyong pakikibaka—alam Niya kung paano ito gagamitin para sa iyong ikabubuti. Ang iyong Tagapagligtas ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay na ngayon ay tila imposible.

Ang sagot sa mga suliranin ng buhay ay wala sa mga teoryang pantao ni sa payo ng mga pinunong tumatanggi sa mga tagubiling naipahayag na ng Diyos, na siyang Kanyang banal at walang-hanggang mga kautusan. Bawat paghihirap, nang walang pagbubukod, ay nakakahanap ng solusyon kapag buong puso tayong nagpapasakop sa makapangyarihang Kautusan ng Maylalang. May tunay, malalim, at nagbabagong kapangyarihan sa pagsunod na tanging nakaaalam ang taong nagpasyang sumunod. Natutuklasan ng kaluluwang umaayon sa kalooban ng Diyos ang panibagong lakas, di-inaasahang kapayapaan, at patnubay na hindi kailanman maiaalok ng sinuman sa lupa.

Kaya tigilan mo na ang pagdurusang hindi kinakailangan. Ang pagtanggi sa pakikialam ng Maylalang ay pagpapatuloy sa paglakad sa kadiliman kahit may ilaw nang nakasindi sa harap mo. Magpasya ka ngayon mismo na tanggihan ang mga bulaang guro na palihim na nangangaral laban sa mga utos ng Panginoon at taimtim na bumalik sa pagsunod. Sundin ang bawat kautusang ibinigay ng Diyos sa Kanyang mga propeta at kay Jesus sa mga Ebanghelyo. Ito ang daan ng kagalingan, kalayaan, at buhay na walang hanggan. Wala nang iba. -Isaac Penington. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon, ngayon ay ipinagkakatiwala ko sa Iyo ang lahat ng aking sakit. Alam kong tunay ito, ngunit kinikilala kong higit na dakila ang Iyong kapangyarihan kaysa sa anumang pagdurusang maaari kong madama. Ayaw ko nang mamuhay na nakatingin sa mga paghihirap, ni magpagabay sa kalungkutan o takot. Nais kong itaas ang aking mga mata at makita ang Iyong kamay na nakaabot, handang magpalaya sa akin. Ikaw ang aking Tagapagligtas, at nagtitiwala akong kumikilos Ka maging sa mga pakikibakang hindi ko nauunawaan.

Tulungan Mo ako, Ama, na tanggihan ang mga payo ng sanlibutan at ng mga pinunong nagsasalita laban sa Iyong Kautusan. Turuan Mo akong magtiwala sa Iyong mga tagubilin, na naipahayag na sa pamamagitan ng mga propeta at ni Jesus, sapagkat alam kong nasa mga ito ang sagot sa lahat ng aking kinakaharap. Nais kong sundin ang bawat kautusang Iyong ipinahayag, nang may pananampalataya at katapatan. Kahit mahirap, kahit tila nag-iisa ako, nawa’y manatiling matatag ang aking puso sa Iyong mga daan.

Banal na Espiritu, gabayan Mo ako sa pamamagitan ng Iyong liwanag. Alisin Mo sa akin ang lahat ng pagtutol, panlilinlang, at paghihimagsik. Nawa’y hindi na ako muling lumakad sa kadiliman ngayong alam ko na ang katotohanan. Bigyan Mo ako ng lakas upang magpatuloy nang tapat, hakbang-hakbang, hanggang sa araw na makita ko ang Iyong mukha at sambahin Ka magpakailanman. Sa pangalan ni Jesus, amen.

“Ang mga nakakakilala sa iyong pangalan ay nagtitiwala sa iyo, sapagkat ikaw, Panginoon, ay hindi kailanman nagpapabaya sa mga naghahanap sa iyo” (Mga Awit 9:10).

Ang mga kaluluwang higit na lumalago sa pagiging malapit sa Diyos ay yaong hindi nagtatago sa likod ng mga dahilan. Hindi sila nabubuhay na bihag ng nakaraan ni nagsasayang ng panahon sa pagrereklamo tungkol sa mga kalagayan. Sa halip, tinitingnan nila ang nakaraan nang may espirituwal na pagkilala, na kinikilalang maging sa mahihirap na panahon ay naroon ang Diyos—lumalapit, tumatawag, at nag-aabot ng kamay. Hindi itinatanggi ng mga taong ito ang kanilang mga pagkakamali, ngunit hindi rin nila ginagamit ang mga iyon bilang panangga. Sapat ang kanilang pagpapakumbaba upang amining sila ay nagkamali, na maraming beses nilang ipinagwalang-bahala ang mga pagpapala at hinamak ang mga tanda ng Diyos.

Ang ganitong uri ng puso ang malinaw na nakaririnig sa tawag ng Banal na Espiritu. Ito ay pusong hindi nagdadahilan kundi sumusuko. Hindi naghahanap ng mga dahilan kundi ng patnubay. Sa pagkilala sa kalagayan nito bilang nilalang, nauunawaan ng kaluluwang ito na ang pagpapala, pagliligtas, at kaligtasan ay dumarating lamang sa pamamagitan ng pagsunod. Ang pagsunod sa mismong mga kautusang ibinigay ng Ama sa Israel—at pinagtibay ni Jesus sa pamamagitan ng Kanyang buhay at mga turo bilang walang hanggan, makatarungan, at mabuti.

Ang mga kaluluwang ito ay hindi malilinlang ng mga maling argumento, ni yuyukod sa mga pinunong nangangaral laban sa banal na Kautusan ng Diyos. Alam nilang ang pagsuway ay hindi kailanman naging, at hindi kailanman magiging, daan ng pagpapala. Kaya naman, taglay ang pananampalataya at tapang, buong lakas silang bumabaling sa Maylalang, na determinadong sumunod—anuman ang kapalit. Sapagkat alam nilang iisa lamang ang daang patungo sa buhay: ang katapatan sa Ama, na ipinapahayag sa bawat kautusang ibinigay Niya sa atin. Ito ang daang inihahayag ng Banal na Espiritu sa mga mapagpakumbaba at masunurin. -James Martineau. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon, ngayon ay lumalapit ako sa Iyo nang may bukas at mapagpakumbabang puso. Ayoko nang magtago sa likod ng mga dahilan ni bigyang-katwiran ang aking mga pagkukulang sa pamamagitan ng mga hungkag na argumento. Alam kong sa maraming pagkakataon ay ipinagwalang-bahala ko ang Iyong mga pagpapala, hinamak ang Iyong mga tanda, at lumakad sa salungat na direksiyon ng Iyong kalooban. Ngunit ngayon, buong katapatan kong kinikilala ang aking mga pagkukulang at sumusuko sa Iyong tawag.

Banal na Espiritu, magsalita Ka sa akin nang malinaw. Ayokong labanan ang Iyong tinig ni patigasin ang aking puso. Turuan Mo akong sumunod sa mga kautusang inihayag ng Ama sa Kanyang bayan at pinagtibay ni Jesus sa pamamagitan ng Kanyang buhay. Nais kong lumakad sa banal na daang ito, kahit tanggihan ito ng mundo, kahit mawalan ako ng kaginhawahan, pagsang-ayon, o katiwasayan. Ang Iyong kalooban ay higit na mabuti kaysa sa anupaman.

Panginoon, iligtas Mo ako mula sa mga maling aral na humahamak sa Iyong Kautusan. Bigyan Mo ako ng pagkilala upang matukoy ang kamalian, tapang upang salungatin ang kasinungalingan, at lakas upang manatiling matatag sa katotohanan. Nawa ang aking buhay ay makilala sa katapatan sa Ama, sa bawat kaisipan, saloobin, at pagpili. Ipakita Mo sa akin sa bawat hakbang na ang tunay na kapayapaan, tunay na pagliligtas, at tunay na kaligtasan ay nasa pagsunod. At na walang anumang bagay ang higit na mahalaga kaysa sa pananatili sa gitna ng Iyong kalooban. Sa pangalan ni Jesus, amen.

“Binibigyan ko sila ng buhay na walang hanggan, at kailanman ay hindi sila mapapahamak; walang sinumang makaaagaw sa kanila mula sa aking kamay” (Juan 10:28).

Kung ang bawat tapat na Kristiyano ay tunay na isusuko ang kanyang kalooban sa Panginoon, makasusumpong siya ng higit pa sa sapat na lakas upang manatiling tapat hanggang wakas. Kung gayon, bakit napakaraming beses tayong nabibigo sa pagtitiyaga? Ang sagot ay wala sa kawalan ng lakas, kundi sa pagiging pabagu-bago ng ating kalooban. Hindi tayo nagkukulang sa kapangyarihan—naninirahan sa atin ang Banal na Espiritu. At kapag lubos tayong nagpapasakop sa kalooban ng Diyos, hindi Niya tayo kailanman iniiwan sa kalagitnaan ng daan. Hindi ang lakas ng Diyos ang nabibigo; ang ating kahandaan ang unang nanghihina.

Ang pagsunod sa kalooban ng Diyos, na ganap na ipinahayag sa Kanyang Kautusan, ay hindi nakasalalay sa damdamin o mga kalagayan. Ito ay usapin ng pagpapasya at pananaw. Kapag nakikita natin ang buhay na ito ayon sa tunay nitong kalagayan—panandalian at puno ng mga patibong—napagtatanto natin na may walang-hanggang bigat ang ating mga pagpili. At ang ating katapatan dito ang humuhubog sa ating walang-hanggang hantungan. Ang buhay na isinasabuhay natin ngayon ay paghahanda para sa buhay na ating tatamasahin magpakailanman. Kaya hindi maaaring ipagpaliban ang katatagan ng puso at pangako sa Diyos.

Kung kinikilala nating malapit na nating iwan ang lahat, wala nang mas matalinong pasiya kaysa sundin ang Diyos nang buong puso. Lahat ng Kanyang mga utos ay makatarungan, banal at walang hanggan. At kung nilikha Niya tayo, wala nang mas lohikal kaysa magpasakop sa Kanyang kalooban. Ang pagsunod sa makapangyarihang Kautusan ng Diyos ay hindi lamang isang tungkulin—ito ang tanging makatuwirang landas para sa sinumang nilalang na nakaunawa sa halaga ng kawalang-hanggan. Magpasya kang sumunod ngayon, at matutuklasan mong ang kapangyarihang manatili ay nasa iyong kalooban na. -Henry Edward Manning. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Panginoon, aking Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo sapagkat hindi kailanman nagkukulang ang kapangyarihang nagmumula sa Iyo. Ang Iyong lakas ay sakdal, palagian at sapat upang alalayan ako hanggang wakas. Kung ako man ay nanghina, hindi ito dahil iniwan Mo ako, kundi dahil nag-alinlangan ang aking kalooban sa harap ng mga panggigipit at abala ng mundong ito. Ngayon, buong pagpapakumbaba kong kinikilala ito sa Iyong harapan at hinihiling ko: patatagin Mo ang aking pasiya. Patatagin Mo ang aking puso sa pagsunod. Nawa’y hindi ako umasa sa damdamin o mga kalagayan, kundi sa Iyong Salita, sa Iyong Kautusan—banal, makatarungan at walang hanggan.

Ama, tulungan Mo akong mamuhay na nakatuon ang mga mata sa kawalang-hanggan. Alisin Mo sa akin ang bawat ilusyon na ang buhay na ito ang aking huling hantungan. Ipakita Mo sa akin na ang bawat pagpili rito ay humuhubog sa aking lugar sa Iyong Kaharian. Turuan Mo akong huwag ipagpaliban ang katapatan. Bigyan Mo ako ng lakas ng loob na sumunod ngayon, nang buong puso, nang buong lakas at nang buong pang-unawa. Nawa’y ang Iyong makapangyarihang Kautusan ang maging aking saligan, gabay at kalasag.

Nilikha Mo ako, Panginoon, at wala nang mas lohikal, mas tama at mas matalino kaysa magpasakop sa Iyong kalooban. Ang pagsunod sa Iyo ay hindi lamang aking tungkulin—ito ang daan ng buhay, kapayapaan at kaligtasan. Alam kong nananahan sa akin ang Iyong Espiritu, kaya ang kapangyarihang manatili ay naririto na. Nawa’y magpasya akong mamuhay ngayon at araw-araw upang kalugdan Ka. At nawa’y ang aking buhay, na hinubog ng Iyong Kautusan, ay lumuwalhati sa Iyo ngayon at sa buong kawalang-hanggan. Sa pangalan ni Jesus, amen.

“Mag-ingat kayo, huwag ninyong tanggihan ang nagsasalita” (Hebreo 12:25).

Kapag maging ang pinakamaliit na pagnanais sa iyong puso ay tumatawag sa iyo upang lumapit sa Diyos—huwag mo itong ipagwalang-bahala. Maaaring ito ay isang banayad na pakiramdam, isang paulit-ulit na kaisipan, o isang pananabik para sa pagbabago. Ang mga sandaling ito ay hindi nagkataon lamang. Ito ang Espiritu ng Diyos na marahang humihipo sa iyong kaluluwa, inaanyayahan kang iwan ang walang kabuluhan at yakapin ang walang hanggan. Sa mga oras na iyon, lumayo ka sa mga abala. Manahimik ka. Bigyan mo ng panahon ang Espiritu upang makipag-usap sa iyo. Huwag mong patigasin ang iyong puso. Ang liwanag na nagsisimulang sumikat sa loob mo ay tanda na ang langit ay lumalapit.

Ngunit ang paglapit na ito ay hindi natatapos sa magagandang salita, panandaliang damdamin, o mga relihiyosong kilos. Ang ninanais ng Diyos ay pagsunod. Ang saligan ng Kanyang layunin para sa iyong buhay ay naitatag na: ito ay ang pagsunod sa Kanyang makapangyarihang Kautusan. Sa matibay na saligang ito nagsisimulang ihayag ng Panginoon ang mga detalye ng planong mayroon Siya para sa bawat kaluluwa. Kung wala ang saligang ito, walang pagtatayong maaaring maganap. Hindi isinusulat ng Diyos ang mga kabanata ng isang buhay na naghihimagsik. Naghahayag lamang Siya, gumagabay lamang Siya, at nagsusugo lamang Siya kapag nakikita Niya sa puso ang tunay na paninindigan sa Kanyang mga utos.

Marami ang nalilinlang, iniisip na maaari nilang kalugdan ang Diyos sa ibang mga paraan—sa pamamagitan ng mga gawain, mga donasyon, o mga mabubuting hangarin. Ngunit malinaw ang Salita, at simple ang katotohanan: kung walang pagsunod, walang pakikipag-ugnayan sa Ama. Ang sinaunang kasinungalingang ito, na ikinalat ng ahas mula pa sa Eden, ay patuloy na nanlilinlang sa marami. Ngunit ang may mga tainga ay makinig: ang sumusunod lamang ang ginagabayan. Ang sumusunod lamang ang sinasang-ayunan. At ang sumusunod lamang ang ipinadadala sa Anak para sa kaligtasan. Ang pagsunod sa Kautusan ng Panginoon ang simula ng lahat—ng bawat kapahayagan, ng bawat patnubay, at ng bawat walang-hanggang pag-asa. —William Law. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo sapagkat marahan Mong hinahaplos ang aking kaluluwa, ginigising sa akin ang pananabik na iwan ang walang kabuluhan at yakapin ang walang hanggan. Turuan Mo akong kilalanin ang mga banal na sandaling ito, manahimik sa gitna ng mga abala, at makinig nang mabuti kapag nagsisimulang sumikat ang Iyong liwanag sa loob ko. Ayaw kong patigasin ang aking puso, Panginoon—nais kong tumugon nang may buong pagsuko at katapatan.

Aking Ama, hinihiling ko sa Iyo ngayon na itatag Mo sa akin ang tunay na saligan ng pagsunod. Alam kong hindi nagtatayo ang Panginoon ng buhay sa ibabaw ng paghihimagsik, at ang Iyong kalooban ay inihahayag lamang sa mga nagpapasyang sumunod sa Iyong mga utos. Alisin Mo sa akin ang bawat maling akala na maaari Kitang kalugdan sa pamamagitan ng mga hungkag na gawa o mga hangaring hindi naisasalin sa katapatan. Ilagay Mo sa akin ang tunay na paninindigan sa Iyong makapangyarihang Kautusan, upang ang aking buhay ay magabayan Mo, hakbang-hakbang, patungo sa walang-hanggang layuning inilaan Mo para sa akin.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at niluluwalhati Kita sapagkat ang pagsunod sa Iyong banal na Kautusan ang simula ng bawat tunay na pakikipag-ugnayan sa Iyo. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng malalim na ugat na sumusuporta sa puno ng pananampalataya, matatag laban sa mga unos ng mundong ito. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mga landas ng liwanag na naghahayag ng ligtas na daan ng kaligtasan at umaakay sa akin, taglay ang pag-asa at kapayapaan, patungo sa Iyong walang-hanggang presensya. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“At ang mga binhing nahulog sa mabuting lupa ay kumakatawan sa mga taong may mabuti at tumatanggap na puso, nakikinig sa mensahe, tinatanggap ito at, nang may pagtitiis, ay nagbubunga ng masaganang ani” (Lucas 8:15).

Anumang pinahihintulutan natin sa ating puso—maging isang kaisipan, pagnanasa o saloobin—na salungat sa kalooban ng Diyos na naipahayag na sa Banal na Kasulatan ay may kapangyarihang ilayo tayo sa ating walang-hanggang layunin. Gaano man ito kaliit o tila nakatago, kung hindi ito naaayon sa mga utos ng Panginoon, isa itong hakbang patungo sa pagkakamali. Ang buhay na walang hanggan ang ating pinakahuling layunin, at walang anumang mas mahalaga sa buhay na ito kaysa tiyaking matatag tayong lumalakad patungo roon. Nawawalan ng halaga ang lahat ng iba pang tagumpay sa harap ng kawalang-hanggan.

Hindi mahirap ang pagsunod sa Diyos. Malinaw na ipinahayag ang Kanyang kalooban sa pamamagitan ng mga propeta at muling pinagtibay ni Jesus sa mga Ebanghelyo. Maaaring sumunod ang sinuman kung tunay niyang ninanais na kalugdan ang Maylalang. Ang nagpapahirap sa landas na ito ay hindi ang pagiging kumplikado ng Kautusan, kundi ang paglaban ng puso at ang mga kasinungalingang ikinakalat ng kaaway. Mula pa sa Eden, inuulit ng ahas ang parehong estratehiya: papaniwalain ang tao na imposibleng sumunod, na labis ang hinihingi ng Diyos, at na ang mamuhay sa kabanalan ay para lamang sa iilang tao.

Ngunit makatarungan at mabuti ang Diyos. Hinding-hindi Siya hihingi ng isang bagay na hindi natin kayang tuparin. Kapag Siya ay nag-uutos, nagbibigay rin Siya ng kakayahan. Huwag makinig sa diyablo. Makinig sa tinig ng Diyos, na nagsasalita sa pamamagitan ng Kanyang banal, walang hanggan at sakdal na mga utos. Ang pagsunod ang ligtas na daan tungo sa buhay na walang hanggan, at bawat hakbang na ginagawa nang may katapatan ay isang hakbang patungo sa langit. Huwag mong pahintulutan ang anuman—talagang anuman—na bumangon sa iyong puso laban sa kalooban ng Diyos. Ingatan mo ang Kanyang Kautusan nang may kagalakan, at mararanasan mo ang kapayapaan, patnubay at katiyakang ikaw ay nasa landas ng kaligtasan. -Hannah Whitall Smith. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo sapagkat napakalinaw Mong ipinakita sa akin na walang anumang mas mahalaga sa buhay na ito kaysa matatag na lumakad patungo sa buhay na walang hanggan. Inihayag Mo ang Iyong kalooban sa pamamagitan ng mga propeta at ng mga salita ng Iyong minamahal na Anak, at alam kong anumang pinahihintulutan ko sa aking puso na salungat dito ay maaaring maglayo sa akin sa layuning iyon. Nais kong mamuhay na nakatuon sa kawalang-hanggan, nang hindi hinahayaang iligaw ako ng anuman mula sa Iyong kalooban.

Aking Ama, hinihiling ko sa Iyo ngayon na patatagin Mo ang aking puso laban sa anumang pagtutol sa Iyong Kautusan. Nawa’y hindi ako makinig sa mga sinaunang kasinungalingan ng ahas, na nagsisikap magmukhang imposible ang bagay na ginawa Mo nang abot-kamay. Turuan Mo akong sumunod nang may kagalakan, kababaang-loob at pagtitiyaga. Alam kong Ikaw ay makatarungan at mabuti, at hindi Ka kailanman humihingi ng anuman nang hindi Mo rin ako binibigyan ng kakayahan. Bigyan Mo ako ng pagkilala upang makilala ang kamalian, tapang upang tanggihan ito, at sigasig upang ingatan ang Iyong Salita sa kaibuturan ng aking pagkatao.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at niluluwalhati Kita sapagkat sakdal ang Iyong kalooban at ang landas ng pagsunod ay ligtas at puspos ng kapayapaan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng isang pader na nagpoprotekta at nag-iingat sa aking puso laban sa mga patibong ng kaaway. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mga bituing nagbibigay-liwanag sa aking paglalakbay gabi at araw, na may katiyakang umaakay sa akin patungo sa langit. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Naghahangad ka ba ng mga dakilang bagay para sa iyong sarili? Huwag mong gawin iyon!” (Jeremias 45:5).

Sa mga tahimik at payapang sandali ng buhay higit na kumikilos ang Diyos sa atin. Doon, kapag tumatahimik tayo sa Kanyang harapan at matiyagang naghihintay, tayo ay pinalalakas ng Kanyang presensya. Habang hinihimok tayo ng mundo na kumilos, magmadali, magpasya nang sarili lamang, at panatilihing kontrolado ang lahat, tinatawag tayo ng daan ng Diyos sa pagtitiwala, pagsuko, at pagsunod. Ayaw Niyang mauna tayo sa Kanya, kundi matuto tayong sumunod sa Kanyang mga yapak, na nagtitiwalang gagabayan tayo ng Kanyang liwanag, kahit hindi pa natin malinaw na nakikita ang susunod na hakbang.

Kapag matatag nating ipinasiya na sundin ang kahanga-hanga at makapangyarihang Kautusan ng Maylalang—nang buong puso at buong lakas, kahit salungatin pa tayo ng buong mundo—may malalim na nangyayari sa ating kalooban. Nagsisimulang lumiit ang ating pansariling hangarin, at ang hangarin ng Diyos ang nagiging sentro ng lahat. Tulad ni Jesus, na hindi hinanap ang sarili Niyang kalooban kundi ang kalooban ng Ama, nagsisimula tayong mamuhay sa gayunding espiritu ng pagpapasakop at pag-ibig. At sa lugar lamang na ito ng pagsunod nagaganap ang tunay na espirituwal na kaalaman at paghinog ng kaluluwa.

Anumang pagtatangkang makiisa sa Diyos nang walang ganitong saligan ay magiging walang kabuluhan. Ang pakikipag-isa sa Ama ay hindi naitatatag sa pamamagitan ng damdamin, magagandang salita, o magkakahiwalay na mabubuting hangarin—ito ay isinisilang at lumalago sa pagsunod sa Kanyang banal at sakdal na mga utos. Sa pamamagitan ng pagsunod, lumalakad tayo kasabay ng Diyos, hinuhubog Niya, ginagabayan Niya, at sa huli ay tinatanggap ang pangako ng buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus. Ang pagsunod ang daan—at ito rin ang hantungan, sapagkat dito natin natatagpuan ang Diyos mismo. —Isaac Penington. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Diyos, totoo na madalas akong nadadala ng pagmamadali at mga panggigipit ng mundong ito. Kapag tahimik ang lahat, iniisip kong kailangan kong gumawa, magpasya, o kumilos tungkol sa isang bagay—ngunit tinatawag Mo ako sa katahimikan, pagtitiwala, at pagpapahinga sa Iyo. Turuan Mo akong huminto sa Iyong presensya at matiyagang maghintay, batid na sa mga sandaling ito ng katahimikan higit Kang kumikilos sa loob ko. Kapag ibinabaling ko ang aking puso sa Iyong Kautusan at pinipili kong lumakad ayon sa Iyong bilis, nagsisimula akong makadama ng kapayapaang hindi nakasalalay sa mga pangyayari.

Aking Ama, hinihiling ko sa Iyo ngayon na itanim Mo sa akin ang tapang na matatag na sumunod, kahit inilalagay ako nito sa salungat na landas ng mundo. Bigyan Mo ako ng pusong matibay na sumunod sa Iyong mga utos nang may pag-ibig at pagpipitagan, tulad ng Iyong Anak na buong katapatang sumunod sa lahat ng Iyong iniutos. Nais kong ang Iyong hangarin ang maging sentro ng aking buhay, at ang aking puso ay magalak na bigyang-kasiyahan Ka higit sa lahat. Gabayan Mo ako sa landas na ito ng paghinog, upang hindi lamang Kita makilala kundi makalakad akong kasama Mo sa tunay na pakikipag-isa.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat hindi Mo itinatago ang Iyong sarili sa mga tapat na naghahanap sa Iyo. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng ilog ng dalisay na tubig na naghuhugas, nagpapanibago, at umaakay sa aking kaluluwa. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mga bituin sa madilim na kalangitan, na buong katapatang nagpapakita ng direksiyong dapat kong sundan. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Turuan Mo akong mamuhay, Panginoon; gabayan Mo ako sa tamang landas” (Mga Awit 27:11).

Ang Diyos ay ganap na banal, at bilang isang mapagmahal at marunong na Ama, alam Niya kung paano eksaktong gagabayan ang bawat isa sa Kanyang mga anak sa landas ng kabanalan. Walang anumang bagay tungkol sa iyo ang hindi Niya nalalaman—ni ang pinakamalalalim mong kaisipan, ni ang mga pakikibakang tahimik mong dinaranas. Lubos Niyang nauunawaan ang mga hadlang na kinakaharap mo, ang mga hangaring kailangang hubugin, at ang mga bahagi ng iyong puso na kailangan pang baguhin. Hindi kumikilos ang Diyos nang walang layunin; hinuhubog ka Niya nang may katumpakan, pag-ibig, at layunin, ginagamit ang bawat sitwasyon, bawat pagsubok, at bawat tukso bilang mga kasangkapan upang gawing ganap ang kaluluwa.

Malinaw ang iyong bahagi sa prosesong ito: buong kagalakan at pagpipitagan mong tanggapin ang kahanga-hanga at makapangyarihang Kautusan ng Diyos. Sa pamamagitan lamang ng pagsunod sa Kanyang mga banal na tagubilin makakamit ang tunay na kabanalan. Walang kabanalan kung walang pagsunod—at dapat itong maging malinaw sa lahat. Gayunman, marami ang nalinlang ng mga katuruang nag-aalok ng kabanalan na walang pagpapasakop at walang paninindigan sa Kautusan ng Panginoon. Ngunit ang gayong kabanalan ay ilusyon lamang, walang laman, at hindi umaakay sa kaligtasan.

Ang mga pumipiling sumunod, sa kabilang banda, ay pumapasok sa isang tunay at buhay na landas kasama ang Diyos. Tumatanggap sila ng espirituwal na pagkilala, kalayaan mula sa mga panlilinlang ng sanlibutan, mga pagpapalang sumasama sa mga matuwid, at higit sa lahat: inaakay sila ng Ama mismo patungo sa Anak. Ito ang walang hanggang pangako—na ang mga masunurin ay hindi lamang lumalakad sa kabanalan, kundi inaakay rin patungo sa Tagapagligtas, si Cristo Jesus, kung saan matatagpuan nila ang kaligtasan, pakikisama, at buhay na walang hanggan. Kaya ang pagsunod ang simula ng lahat ng nais gawin ng Diyos sa iyo. -Jean Nicolas Grou. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Diyos, totoo ngang madalas kong nakakalimutan na Ikaw ay isang banal at marunong na Ama na nakaaalam ng bawat detalye ng aking kaluluwa. Walang anumang bagay sa akin ang nakatago sa Iyo—ni ang mga kaisipang itinatago ko, ni ang mga pakikibakang halos hindi ko maipahayag. Gayunman, inaakay Mo ako nang may pag-ibig at pagtitiis. Bawat pagsubok at bawat paghihirap ay bahagi ng Iyong plano upang hubugin ang aking puso. Kapag naaalala kong ang Iyong Kautusan ang saligan ng landas ng kabanalan, nauunawaan kong ang Iyong ginagawa sa akin ay hindi magulo o walang layunin, kundi sakdal at puno ng layunin.

Aking Ama, hinihiling ko sa Iyo ngayon na bigyan Mo ako ng pusong handang sumunod nang may kagalakan. Ayokong maghanap ng mababaw na kabanalan na nakabatay lamang sa damdamin o panlabas na anyo. Turuan Mo akong pahalagahan at ibigin ang Iyong mga banal na tagubilin, sapagkat alam kong walang tunay na pagbabago kung walang pagsunod. Iligtas Mo ako sa mga panlilinlang ng sanlibutang ito na nagsisikap paghiwalayin ang kabanalan sa katapatan sa Iyong Salita. Akayin Mo ako sa katuwiran at hubugin Mo ang aking buhay ayon sa Iyong walang hanggang mga pamantayan, upang mamuhay ako sa paraang tunay na nakalulugod sa Iyo.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat ang Iyong kabanalan ay sakdal at ang Iyong mga daan ay matuwid. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang apoy na nagpapadalisay at parang salaming nagpapakita kung sino talaga ako. Ang Iyong mga utos ay ligtas na mga landas para sa mga may takot sa Iyo at matatag na mga saligan para sa mga taimtim na naghahanap sa Iyo. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Mga minamahal, kung hindi tayo hinahatulan ng ating budhi, makalalapit tayo sa Diyos nang may lubos na pagtitiwala” (1 Juan 3:21).

Walang higit na nagpapakalma sa isipan sa gitna ng kaguluhan at mga hamon ng buhay kaysa sa pag-angat ng mga mata sa ibabaw ng mga kalagayan at pagtingin sa kabila ng mga ito: sa itaas, sa matatag, tapat, at makapangyarihang kamay ng Diyos na kumokontrol sa lahat ng bagay nang may karunungan; at sa kabila, sa magandang kinalabasang tahimik Niyang inihahanda para sa mga umiibig sa Kanya. Kapag tumigil tayo sa pagtutuon sa problema at nagsimulang magtiwala sa banal na pagkalinga, nagsisimulang magpahinga ang ating puso, kahit tila walang katiyakan ang lahat ng nasa paligid.

Kung nais mong mamuhay nang may pagtitiwala, katapangan, at tunay na kagalakan, ituon mo ang iyong sarili sa pamumuhay nang malinis at banal sa harap ng Panginoon. Ituon mo ang iyong sarili sa masigasig na pagsunod sa bawat isa sa Kanyang mga utos, kahit salungat ito sa ginagawa o ipinagtatanggol ng nakararami. Ang pagsunod ay hindi kailanman naging tanyag na landas—ngunit lagi itong naging tamang landas. Bawat kaluluwa ay mananagot para sa sarili nito, at ang iyong kaugnayan sa Diyos ay dapat nakabatay sa katapatan sa makapangyarihang Kautusang Siya mismo ang nagpahayag sa atin. Ang katapatang ito ang nagpapanatiling matatag sa tulay sa pagitan ng langit at puso ng tao.

At habang nagpapatuloy ka sa landas na ito ng pagsunod, mapapansin mo ang isang pambihirang bagay: ang mga problema, gaano man kalaki, ay nagsisimulang umayon, maglaho, o mawalan ng dating lakas. Ang kapayapaan ng Diyos—ang tunay, malalim, at pangmatagalang kapayapaang iyon—ay nagsisimulang maghari sa iyong buhay. At ang kapayapaang ito ay matatagpuan lamang ng mga nakikipag-ayos sa Ama, namumuhay na may tipan sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang banal at walang hanggang kalooban. -Robert Leighton. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Mahal na Diyos, totoo na madalas kong hinahayaan ang mga kalagayan ng buhay na magsalita nang higit kaysa sa Iyong kapangyarihan. Kapag tila wala sa ayos ang lahat, kapag sumisikip ang mga hamon, nababagabag ang aking isipan at napapagod ang aking puso. Ngunit ngayon, muli kong itinataas ang aking mga mata sa Iyo. Ikaw ay tapat, marunong, at makapangyarihan sa lahat. Walang nakalalampas sa Iyong kontrol. At kapag pinili kong magtiwala sa Iyo at alalahanin ang Iyong mga utos bilang angkla ng aking kaluluwa, nagsisimulang bumalik ang kapayapaan, kahit hindi pa nagbabago ang mga kalagayan sa paligid ko.

Aking Ama, hinihiling ko sa Iyo ngayon na palakasin Mo ang aking espiritu upang mamuhay nang may katapangan, kagalakan, at kadalisayan sa harap Mo. Bigyan Mo ako ng lakas ng loob na sumunod nang buong sigasig, kahit ang pagsunod na ito ay maghiwalay sa akin sa nakararami. Nais kong mamarkahan ang aking buhay ng katapatan sa Iyong mga daan, hindi ng mga opinyon ng mundong ito. Turuan Mo akong magtiyaga nang matatag sa mga bagay na Iyong ipinahayag na, sapagkat alam kong sa ganitong paraan lamang magiging matibay, tunay, at puspos ng kapayapaan ang aking kaugnayan sa Iyo. Ang Iyong Kautusan ang buklod na nag-uugnay sa akin sa Iyo—at ayaw kong luwagan ang tali na iyon dahil sa anuman.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at pinupuri Kita sapagkat pinapakalma ng Iyong presensya ang bawat unos. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay tulad ng isang di-nakikitang pundasyong sumusuporta sa aking kaluluwa sa gitna ng unos. Ang Iyong mga utos ay tulad ng mga lubid na pananggalang na pumipigil sa aking pagbagsak, kahit sa pinakamahihirap na araw. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Bumaling Ka sa akin at kahabagan Mo ako; bigyan Mo ng Iyong lakas ang Iyong lingkod” (Mga Awit 86:16).

Kapag ang ating puso ay nilalamon ng malalim at walang-humpay na hangaring ang Diyos ang maging simula at wakas ng lahat—ang dahilan sa likod ng bawat salita, bawat kilos, at bawat pasiya mula bukang-liwayway hanggang takipsilim—may kamangha-manghang nangyayari sa ating kalooban. Kapag ang ating pinakamalaking hangarin ay palugdan Siya na lumikha sa atin, at pinipili nating mamuhay na palaging nakatuon sa pagsunod sa Kanyang kahanga-hangang Kautusan, kung paanong ang mga anghel sa langit ay namumuhay upang agad na tuparin ang Kanyang mga utos, nagiging handog na buhay tayo sa Espiritu Santo.

Ang ganap na pagsuko na ito ay umaakay sa atin sa isang tunay at patuloy na pakikipag-ugnayan sa Diyos. At mula sa pakikipag-ugnayang ito ay sumisibol ang lakas sa mga sandali ng kahinaan, kaaliwan sa mga oras ng paghihirap, at proteksiyon sa buong paglalakbay sa pansamantalang mundong ito. Ginagabayan ng Espiritu ng Diyos ang ating mga hakbang nang may kaliwanagan, sapagkat hindi na hinahangad ng ating puso na palugdan ang sarili, kundi ang Ama. Ang pagsunod sa Kanyang Kautusan ay nagiging kaluguran—isang likas na pagpapahayag ng ating pag-ibig at paggalang sa Kanya.

Ang mamuhay nang ganito ay ang pagtawid sa pansamantalang mundong ito nang may katiyakan, kahit sa gitna ng mga pakikibaka at hamon, patungo sa walang-hanggang kayamanang inihanda ng Panginoon para sa Kanyang mga sarili. Ito ay pagdaranas ng kaunting langit habang narito pa sa lupa, sapagkat ang masunuring kaluluwa ay naglalakad na patungo sa kaluwalhatian. At ang lahat ay nagsisimula sa maalab na hangaring ito: palugdan ang Diyos sa lahat ng bagay, na namumuhay sa ganap na pagsunod sa Kanyang banal, makatarungan, at makapangyarihang Kautusan. -William Law. Hanggang bukas, kung loloobin ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Diyos, totoo na madalas akong naaabala ng napakaraming panandaliang bagay at hindi ko nabibigyang-priyoridad ang tunay na mahalaga: ang mamuhay upang palugdan Ka. Maraming beses kong hinahanap ang Iyong presensya, ngunit hindi Kita inilalagay bilang sentro ng bawat salita, bawat kilos, at bawat pasiya sa aking araw. Nalilimutan kong ang tunay na layunin ng aking pag-iral ay maging isang handog na buhay sa Iyo—masunurin, sumusuko, at nakatalaga. Kapag taos-puso akong bumabaling sa Iyong kahanga-hangang Kautusan, napapansin kong nagsisimulang umayon ang aking puso sa Iyong puso, at ang lahat ng nasa loob ko ay nakasusumpong ng kaayusan, kapayapaan, at patnubay.

Aking Ama, hinihiling ko sa Iyo ngayon na pag-alabin Mo sa akin ang malalim na hangaring palugdan Ka sa lahat ng bagay. Nawa’y hindi ang pagpapalugod sa aking sarili ang maging pokus ng aking kaluluwa, kundi ang pagluluwalhati sa Iyong pangalan sa bawat hakbang ng aking paglalakbay. Nais kong mamuhay sa tunay na pakikipag-ugnayan sa Iyo, nadarama ang Iyong lakas sa aking mga kahinaan at naririnig ang Iyong tinig kahit sa mga pinakatahimik na araw. Turuan Mo akong ibigin ang Iyong mga daan at sumunod, sapagkat nakasumpong ang aking puso ng kaluguran sa Iyong Salita at sa Iyong mga utos. Bigyan Mo ako ng katatagan, Panginoon, upang ang pagsukong ito ay maging araw-araw, taos-puso, at ganap.

O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at niluluwalhati Kita sapagkat Ikaw ang lahat para sa akin—ang simula, ang gitna, at ang wakas ng aking pag-iral. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang-hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang pulot sa kaluluwa at katatagan para sa aking mga nangangatog na paa. Ang Iyong mga utos ay kagalakan para sa mga umiibig sa Iyo at proteksiyon para sa mga tapat na sumusunod sa Iyo. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.

“Ang tao ay laging aani ng anumang kanyang itinanim” (Galacia 6:7).

Ang mga saloobin, hangarin at hilig ng ating kaluluwa na balang araw ay magiging sakdal sa langit ay hindi biglang lilitaw bilang isang bago at hindi kilalang bagay. Dapat itong paunlarin, alagaan at isagawa sa buong buhay natin dito sa lupa. Napakahalagang maunawaan natin ang katotohanang ito: ang kasakdalan ng mga banal sa kawalang-hanggan ay hindi nangangahulugan ng isang mahiwagang pagbabago tungo sa ibang nilalang, kundi ang pagtatapos ng isang prosesong nagsimula na rito, nang piliin ng kaluluwa na sumuko sa Diyos at sumunod sa Kanyang banal at kamangha-manghang Kautusan.

Ang panimulang punto ng pagbabagong ito ay pagsunod. Kapag ang isang kaluluwang dating masuwayin ay nagpapakumbaba sa harap ng Maylalang at nagpapasyang mamuhay ayon sa Kanyang mga utos, nagsisimulang kumilos ang Diyos nang malalim at patuloy. Lumalapit Siya, nagtuturo, nagpapalakas at umaakay sa kaluluwang iyon sa landas ng pakikisama at patuloy na kabanalan. Ang pagsunod ay nagiging matabang lupa kung saan malayang kumikilos ang Espiritu ng Diyos, hinuhubog ang pagkatao at inaayon ang mga damdamin ayon sa Kanyang kalooban.

Kaya, kapag sa wakas ay makarating tayo sa langit, hindi tayo magsisimula ng isang bagong bagay, kundi magpapatuloy lamang sa landas na sinimulan dito—isang landas na nagsimula nang magpasya tayong sumunod sa makapangyarihan, mahabagin at walang hanggang Kautusan ng Diyos. Ang ganap na kabanalan ng langit ay magiging maluwalhating pagpapatuloy ng katapatang isinabuhay sa lupa. Kaya wala tayong panahong dapat sayangin: bawat hakbang ng pagsunod ngayon ay isang hakbang na mas malapit sa walang hanggang kaluwalhatian bukas. -Hinalaw kay Henry Edward Manning. Hanggang bukas, kung ipahihintulot ng Panginoon.

Manalangin ka kasama ko: Minamahal na Diyos, nagpapasalamat ako sa Iyo sapagkat ipinahahayag Mo sa akin na ang kasakdalang naghihintay sa akin sa langit ay hindi magiging isang bagay na kakaiba o malayo, kundi pagpapatuloy ng isang buhay ng pagsuko na nagsisimula ngayon, sa mismong sandaling ito. Hindi Mo hinihintay na maging ibang nilalang ako sa pagtatapos ng paglalakbay, kundi hinahayaan kong baguhin ako ng Iyong Espiritu, hakbang-hakbang, habang pinipili kong sumunod sa Iyong banal at kamangha-manghang Kautusan. Salamat sapagkat bawat tapat na saloobin dito sa lupa ay bahagi ng prosesong naghahanda sa aking kaluluwa para sa walang hanggang kaluwalhatian.

Aking Ama, hinihiling ko sa Iyo ngayon na itanim Mo sa akin ang patuloy na pagnanais na sumunod sa Iyo. Nawa’y huwag kong ipagpaliban ang pagpiling ito ni hamakin ang halaga ng maliliit na gawa ng katapatan. Tulungan Mo akong maunawaan na sa pagsunod malayang kumikilos ang Iyong Espiritu, hinuhubog ang aking pagkatao at inaayon ang aking mga damdamin sa Iyong kalooban. Palakasin Mo ako upang, kahit nasa gitna ng mga pakikibaka, manatili akong matatag sa landas ng Iyong Kautusan, sapagkat alam kong sa lupang ito nagaganap ang tunay na pagbabago.
O, Kabanal-banalang Diyos, sinasamba at niluluwalhati Kita sapagkat inihahanda Mo na ako ngayon para sa walang hanggan. Ang Iyong minamahal na Anak ang aking walang hanggang Prinsipe at Tagapagligtas. Ang Iyong makapangyarihang Kautusan ay parang isang daang liwanag na buong lambing at katatagang umaakay sa akin tungo sa ganap na kabanalan. Ang Iyong mga utos ay parang mga binhing banal na itinanim sa puso, na namumukadkad dito at nagiging ganap sa kawalang-hanggan. Nananalangin ako sa mahalagang pangalan ni Jesus, amen.